Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
III CO 96/19 AI generated

Supreme Court dismisses request to designate foreign court, ruling permanent residence must be in Poland per Civil Procedure Code.

Case Number III CO 96/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused the request to designate a Swedish court as competent for a divorce case. Although the parties resided in Sweden, the court found their address in Poland sufficient for jurisdiction under the Civil Procedure Code. The decision emphasizes that temporary travel does not alter permanent residence, and the lower court failed to properly evaluate the parties' registered address.

Legislator headnote

AI generated

Art. 41 k.p.c.; Art. 25 k.c.: Jurisdiction over divorce cases lies with the court of the last common residence; temporary absence abroad does not constitute a change of permanent residence.

Keywords

AI generated
divorce jurisdiction permanent residence civil procedure code competent court cross-border divorce place of domicile temporary absence

Cited Legislation

AI generated
art. 41 k.p.c.
zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu miejscowego właściwego do rozpoznania sprawy, wskazując że nie można go oznaczyć na podstawie art. 41 k.p.c., gdyż strony od kilku lat pracują i zamieszkują w Szwecji.
art. 25 k.c.
Okoliczność, że strona okresowo przebywa poza granicami kraju nie oznacza, że pobyt ten ma charakter trwały, a w konsekwencji przez to zmienia się jej miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 25 k.c.
art. 41 k.p.c
zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu miejscowego właściwego do rozpoznania sprawy, wskazując że nie można go oznaczyć na podstawie art. 41 k.p.c., gdyż strony od kilku lat pracują i zamieszkują w Szwecji.
art. 25 k.c
Okoliczność, że strona okresowo przebywa poza granicami kraju nie oznacza, że pobyt ten ma charakter trwały, a w konsekwencji przez to zmienia się jej miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 25 k.c.
AI generated
II CO 36/21
Supreme Court denies designation of court because plaintiff's request lacked proper form and EU regulation governs jurisdiction.
III CO 1022/24
Supreme Court dismisses divorce jurisdiction designation request due to formal defects in the complaint.
V CO 73/21
Supreme Court denies designation of court for divorce when spouses' last joint residence in Poland remains established.
III CO 59/25
Supreme Court dismisses designation request in divorce case where plaintiff's residence establishes jurisdiction under Civil Procedure Code.
III CO 650/26
Supreme Court dismisses divorce case venue designation when lower court transfer is final and binding.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CO 96/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa M. K.‎przeciwko Ł. K.‎o rozwód,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 sierpnia 2019 r.,‎wniosku o oznaczenie sądu, odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu miejscowego właściwego do rozpoznania sprawy, wskazując że nie można go oznaczyć na podstawie art. 41 k.p.c., gdyż strony od kilku lat pracują i zamieszkują w Szwecji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 41 k.p.c., powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sąd, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w okręgu tym jeszcze ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.

Z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd miejsca zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i tej podstawy nie ma - sąd miejsca zamieszkania powoda. Okoliczność, że strona okresowo przebywa poza granicami kraju nie oznacza, że pobyt ten ma charakter trwały, a w konsekwencji przez to zmienia się jej miejsce zamieszkania w rozumieniu art. 25 k.c. Sąd Okręgowy nie odniósł się do znaczenia informacji zawartej w pozwie, że stałym miejscem zamieszkania obu stron jest miejscowość S., w której strony są także zameldowane.

Tym samym Sąd nie przedstawił przekonujących argumentów wykazujących, że nie jest możliwe ustalenie w sprawie sądu właściwego na podstawie art. 41 k.p.c.Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. awjw