Legislator Case Law & Legislation
III CO 65/25 AI generated

Supreme Court dismisses transfer request due to lack of reasoned justification and objective risk to judicial impartiality.

Case Number III CO 65/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer the case to another court of equal jurisdiction. The Regional Court failed to provide any reasoning or facts justifying the transfer under Article 441 of the Code of Civil Procedure. The Supreme Court ruled that such transfers require strict justification based on objective risks to judicial impartiality, which were not demonstrated here.

Legislator headnote

AI generated

Art. 441 § 1 k.p.c.; The Supreme Court may transfer a case only if the requesting court provides reasoned justification demonstrating an objective risk to judicial impartiality, as mere subjective doubts or lack of reasoning are insufficient grounds for such a transfer.

Keywords

AI generated
transfer of jurisdiction judicial impartiality Supreme Court review reasoned justification Article 441 k.p.c.

Cited Legislation

AI generated
Art. 441 § 1 k.p.c.
Same przesłanki subiektywne nie są wystarczające do zastosowania art. 441 § 1 k.p.c. (zob.
Art. 441 § 2 k.p.c.
Sąd Rejonowy w Gliwicach zwrócił się do Sądu Najwyższego – na podstawie art. 441 § 1 i 2 k.p.c.
art. 441 § 1 k.p.c
– o przekazanie sprawy do innego sądu równorzędnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 441 § 1 k.p.c.
art. 441 k.p.c
Sąd Rejonowy w Gliwicach zwrócił się do Sądu Najwyższego – na podstawie art. 441 § 1 i 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z 8 sierpnia 2024 r., III CO 838/24
postanowienie SN z 8 sierpnia 2024 r., III CO 838/24).
postanowienie SN z 29 maja 2018 r., III CO 56/18
postanowienie SN z 29 maja 2018 r., III CO 56/18).Tymczasem Sąd Rejonowy w Gliwicach w ogóle nie uzasadnił swojego wystąpienia.
postanowienie SN z 28 października 2021 r., IV CO 182/21
postanowienie SN z 28 października 2021 r., IV CO 182/21).
postanowienia SN: z 16 marca 2020 r., IV CO 18/20
postanowienia SN: z 16 marca 2020 r., IV CO 18/20; z 10 września 2020 r., II CO 203/20; z 28 września 2021 r., II CO 72/21).
postanowienia SN: z 10 września 2020 r., II CO 203/20
postanowienia SN: z 28 września 2021 r., II CO 72/21
postanowienia SN: z 25 listopada 2009 r., III KO 81/09
postanowienia SN: z 25 listopada 2009 r., III KO 81/09; z 24 lutego 2020 r., II PO 5/20).
postanowienia SN: z 24 lutego 2020 r., II PO 5/20
postanowienie SN z 3 sierpnia 2022 r., I NO 86/22
postanowienie SN z 3 sierpnia 2022 r., I NO 86/22).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

III CO 65/25 POSTANOWIENIE 28 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Tomasz Szanciło na posiedzeniu niejawnym 28 lutego 2025 r. w Warszawie‎w sprawie z urzędu ‎z udziałem W.Ł. i M.Ł.‎o wydanie zarządzeń w trybie art. 109 k.r.i o. wobec małoletniej M.Ł.‎na skutek wystąpienia przez Sąd Rejonowy w Gliwicach‎postanowieniem z 17 grudnia 2024 r., IV Nsm 2353/24,‎o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, odmawia uwzględnienia wniosku.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 17 grudnia 2024 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach zwrócił się do Sądu Najwyższego – na podstawie art. 441 § 1 i 2 k.p.c. – o przekazanie sprawy do innego sądu równorzędnego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 441 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego.W orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości, że właściwą formą wystąpienia przez sąd właściwy do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 k.p.c. jest postanowienie tego sądu (zob. np. postanowienie SN z 8 sierpnia 2024 r., III CO 838/24).

Przedstawienie okoliczności, które świadczyłyby o wystąpieniu stanu rzeczy wypełniającego hipotezę normy wynikającej ze wskazanego przepisu, należy do sądu występującego i może to nastąpić wyłącznie w uzasadnieniu takiego postanowienia (zob. np. postanowienie SN z 29 maja 2018 r., III CO 56/18).Tymczasem Sąd Rejonowy w Gliwicach w ogóle nie uzasadnił swojego wystąpienia. Podkreślenia wymaga, że rekonstrukcja okoliczności i poszukiwanie argumentów uzasadniających przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu nie należą do Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienie SN z 28 października 2021 r., IV CO 182/21).

Nie jest bowiem rolą tego Sądu odtwarzanie intencji sądu wnioskującego. Oznacza to, że Sąd Rejonowy w Gliwicach był zobowiązany przedstawić motywy świadczące o potrzebie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym. Artykuł 441 k.p.c. stanowi wyjątek od kodeksowej zasady rozpoznawania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tej przyczyny powinien być interpretowany ściśle (zob. np. postanowienia SN: z 16 marca 2020 r., IV CO 18/20; z 10 września 2020 r., II CO 203/20; z 28 września 2021 r., II CO 72/21).

Zbyt pochopne przekazywanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu nie służy wytwarzaniu w społeczeństwie przekonania o bezstronności sądów, lecz przeciwnie – może budować przekonanie o łatwości manipulowania ich ustawową właściwością (zob. np. postanowienia SN: z 25 listopada 2009 r., III KO 81/09; z 24 lutego 2020 r., II PO 5/20). Podstawa do zastosowania powyższego przepisu istnieje wtedy, gdy zachodzi istotne ryzyko, że autorytet sądownictwa znacząco ucierpi w razie rozpatrzenia danej sprawy przez właściwy sąd. Dla oceny wagi zagrożenia dla autorytetu sądownictwa znaczenie mają przesłanki obiektywne (np. uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziów danego sądu w konkretnej sprawie) oraz przesłanki subiektywne (np. przekonanie stron postępowania albo lokalnej opinii publicznej o braku bezstronności sędziów danego sądu w konkretnej sprawie).

Same przesłanki subiektywne nie są wystarczające do zastosowania art. 441 § 1 k.p.c. (zob. postanowienie SN z 3 sierpnia 2022 r., I NO 86/22). W związku z tym okoliczności wynikające z przesłanki dobra wymiaru sprawiedliwości muszą być realne i stwarzać rzeczywiste zagrożenie dla prawidłowości funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Obawa wystąpienia w opinii społecznej przekonania, że sprawa nie zostanie w tym sądzie bezstronnie rozpoznana, musi być realna, a nie hipotetyczna (zob. postanowienie SN z 16 marca 2020 r., IV CO 18/20).Tych okoliczności Sąd wnioskujący moe wykazał, nie ma zatem na obecnym etapie podstaw do uznania, że zaszła przesłanka z art. 441 § 1 k.p.c.Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.

‎ [P.L.][a.ł]