Supreme Court dismisses divorce case designation due to flawed procedural order lacking separate judge signature.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the request to designate a competent court for a divorce proceeding because the lower court's order was procedurally defective. The District Court in Wrocław issued a single document combining the ruling and reasoning, with only the judge signing the reasoning section while the ruling section remained unsigned. The Court held that under Polish Civil Procedure Code rules, a ruling without a separate judicial signature lacks legal effect, rendering the designation request impossible to fulfill.
Legislator headnote
AI generatedArt. 324 § 3 k.p.c.; Art. 361 k.p.c.; A court order lacking a separate signature on the ruling section by the court composition has no legal effect and cannot serve as a basis for further procedural actions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III CO 367/25 POSTANOWIENIE 9 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Łochowski na posiedzeniu niejawnym 9 kwietnia 2025 r. w Warszawiew sprawie z powództwa V. A.przeciwko A. A.o rozwód,na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy we Wrocławiupostanowieniem z 5 marca 2025 r., XIII RC 333/25,o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo. UZASADNIENIEPostanowieniem z 5 marca 2025 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu wystąpił do Sądu Najwyższego o oznaczenie na podstawie art. 45 § 1 k.p.c. sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, wskazując, że oboje małżonkowie mieszkają za granicą, a więc nie ma możliwości ustalenia sądu właściwego miejscowo zgodnie z art. 41 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c. jeżeli na podstawie przepisów kodeksu nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo.
O oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, występuje sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.).Postanowienie Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 5 marca 2025 r., wbrew art. 357 § 21 i 23 k.p.c., zostało sporządzone od razu wraz z uzasadnieniem. Podpis sędziego został złożony tylko pod uzasadnieniem, natomiast sentencja postanowienia nie została odrębnie podpisana. Jednak zgodnie z art. 324 § 3 w zw. z art. 361 k.p.c. sentencję postanowienia powinien podpisać skład sądu. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale z 26 września 2000 r., III CZP 29/00 (OSNC 2001, nr 2, poz.
25) orzeczenie, którego sentencji skład sądu nie podpisał, nie istnieje w znaczeniu prawnoprocesowym także wówczas, gdy zostało ogłoszone. Jeżeli zatem – jak w niniejszej sprawie – wydane na posiedzeniu niejawnym postanowienie zostało skonstruowane w ten sposób, że wraz z uzasadnieniem stanowi jeden dokument, to podpisanie przez sędziego samego uzasadnienia, przy braku podpisu sentencji, pociąga za sobą ten skutek, że takie postanowienie w znaczeniu prawnoprocesowym nie istnieje (zob. uchwałę SN z 13 marca 2002 r., III CZP 12/02, OSNC 2003, nr 2, poz. 17, oraz postanowienie SN z 3 grudnia 2003 r., I CZ 140/03).Przy czym, z uwagi na konstrukcję postanowienia i wyraźne określenie części motywacyjnej postanowienia jako uzasadnienia, nie ma możliwości przyjęcia, że Sąd Okręgowy skorzystał z możliwości przewidzianej w art. 357 § 5 k.p.c. i sporządził zasadnicze powody rozstrzygnięcia, a nie uzasadnienie (zob. w tym kontekście uchwałę SN z 6 października 2022 r, III CZP 112/22, OSNC 2023, nr 4, poz. 35).
Skoro zatem w sensie procesowym brak postanowienia Sądu Okręgowego obejmującego wystąpienie do Sądu Najwyższego na podstawie art. 45 k.p.c., to oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo nie jest możliwe (postanowienie SN z 20 kwietnia 2022 r., III CO 301/22).Z tych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 45 § 2 k.p.c. odmówił oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo.[SOP]