Supreme Court rejects transfer of appeal due to judge disqualification, ruling Article 481 does not override general venue rules.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused the request to transfer the appeal to another appellate court, upholding the lower court's jurisdiction. The appellant argued that a judge's disqualification under Article 48 of the Code of Civil Procedure necessitated a venue change under Article 481. The court held that Article 481 applies only when a judge is designated to the specific case, not merely when they are disqualified from the court as an institution.
Legislator headnote
AI generatedArt. 481 k.p.c.; Art. 44 k.p.c.; Art. 441 k.p.c.; Art. 48 k.p.c.: Article 481 of the Code of Civil Procedure does not exclude the possibility of transferring a case to another court merely because a judge is disqualified from the court as an institution, provided the disqualification does not affect the court's designated composition for the specific case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III CO 334/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kamil Zaradkiewicz w sprawie z powództwa M. W.przeciwko P. A., E. J., B. C., S. U., M. P., M. M., B. P.-K.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 maja 2022 r.,na skutek przedstawienia przez Sąd Apelacyjny w […]akt o sygn. akt VI ACz […], celem wyznaczenia innego sądu apelacyjnego do rozpoznania zażalenia odmawia wyznaczenia innego sądu apelacyjnego do rozpoznania zażalenia.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 15 grudnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w […] zwrócił się do Sądu Najwyższego o wyznaczenie innego sądu apelacyjnego do rozpoznania zażalenia na podstawie art. 481 k.p.c. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż pozwani P. A., E. J., B. C. i M. M. podlegają wyłączeniu z mocy art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W ocenie Sądu Najwyższego art. 481 k.p.c. nie może być postrzegany jako przepis szczególny wobec art. 44 oraz art. 441 k.p.c. w tym znaczeniu, iż w razie zaistnienia przesłanki wyłączenia sędziego na podstawie art. 48 k.p.c. w każdych okolicznościach bez względu na obsadę sądu właściwego wyklucza możliwość wystąpienia o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 44 oraz art. 441 k.p.c. Odmienna wykładnia prowadziłaby bowiem do wniosku, iż mechanizm objęty art. 481 k.p.c. stanowi w istocie superfluum z art. 44 in princ. k.p.c. Należałoby bowiem uznać, że przeszkodą rozpoznania sprawy w sądzie właściwym miejscowo jest fakt, iż w sądzie tym orzeka sędzia wyłączony jako iudex inhabilis.
W ocenie Sądu Najwyższego aktualne pozostają w tym zakresie argumenty wskazane w uzasadnieniu postanowienia z 23 grudnia 2021 r., sygn. akt I CO 148/21 (niepublikowanym). Przede wszystkim rozumienie art. 481 k.p.c. jako przepisu wykluczającego rozpoznanie sprawy we właściwym miejscowo sądzie wobec zaistnienia jednej z przesłanek wyłączenia na podstawie art. 48 k.p.c. prowadziłoby do skutków w istocie równoważnych wyłączeniu od rozpoznania sprawy wszystkich sędziów tego sądu. Aby uznać, że taki równoważny skutek wiąże się z zaistnieniem jednej z przesłanek z art. 48 § 1 pkt 1-4 k.p.c. wobec któregokolwiek z sędziów orzekających w danym sądzie (jako jednostce organizacyjnej) należałoby wskazać tę okoliczność, tj. orzekania przez sędziego w sądzie, w którym sprawa jest rozpoznawana, jako odrębną w ramach tych, które wymieniono w art. 48 k.p.c. Takiego rozwiązania ustawodawca jednak nie przyjął.
Art. 481 k.p.c. nie może być traktowany jako norma będąca podstawą koniecznej zmiany właściwości miejscowej sądu rozumianego jako jednostka organizacyjna wymiaru sprawiedliwości. W art. 481 k.p.c. nie posłużono się terminem „sąd właściwy”, co przemawia za tezą, iż chodzi nie o sąd rozumiany jako jednostka organizacyjna wymiaru sprawiedliwości, lecz o sąd o określonym, na podstawie właściwych przepisów ukształtowanym personalnie składzie, który ma rozpoznać sprawę, a w którym bierze udział sędzia podlegający wyłączeniu jako iudex inhabilis.
Należy zauważyć, iż w przeciwieństwie do art. 481 k.p.c. poprzedzające je i znajdujące się w przepisach o właściwości (a nie o składzie sądu) art. 44-442 k.p.c. konsekwentnie posługują się terminem „sąd właściwy”, a zatem w rozumieniu właściwej jednostki wymiaru sprawiedliwości (w oderwaniu od składu).Ponadto, co do zasady, art. 48 dotyczy wyłączenia sędziego rozpoznającego daną sprawę (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 6 maja 1966 r., sygn. akt I CO 3/66, LEX nr 5981; 2 czerwca 2010 r., II UO 1/10, LEX nr 612106). art. 481 k.p.c. stanowi o „przypadku wyłączenia sędziego”, skoro zatem co do zasady o wyłączeniu na podstawie art. 48 k.p.c. można mówić w sytuacji wyznaczenia do rozpoznania sprawy, to tym bardziej takiej okoliczności dotyczy art. 481 k.p.c. W uzasadnieniu wniosku Sądu Apelacyjnego w niniejszej sprawie nie wskazano, by sytuacja taka zaistniała, tj. sędziowie wymienieni w postanowieniu z 15 grudnia 2021 r. zostali wyznaczeni do rozpoznania sprawy, a wówczas okoliczność ta aktualizowałaby wystąpienie na podstawie art. 481 k.p.c. Wobec powyższego samo wytoczenie powództwa przeciwko sędziemu powołanemu do pełnienia urzędu w sądzie, w którym ma być rozpoznana sprawa (w tym w ramach postępowania odwoławczego), lecz niepowołanego do składu mającego rozpoznać sprawę, podobnie jak istnienie pozostałych okoliczności wskazanych w art. 48 § 1 pkt 1-4 k.p.c., nie stanowi przesłanki zastosowania art. 481 k.p.c. Powyższe prowadzi do wniosku, iż w niniejszej sprawie nie ustalono na tym etapie postępowania zaistnienia okoliczności uzasadniających wyznaczenie przez Sąd Najwyższy innego sądu do rozpoznania sprawy. a.s.