Polish Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of connection between constitutional ruling and procedural order.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the plaintiff's appeal for a retrial of a procedural order refusing to hear a cassation appeal. The plaintiff argued that Article 3989 § 2 of the Code of Civil Procedure violated the Constitution based on a recent Constitutional Court ruling. The court found no logical link between the constitutional defect identified and the specific procedural order, as the ruling only concerned the lack of a written justification for refusal, not the refusal itself.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 2 k.p.c.; Art. 4011 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A constitutional court ruling declaring a procedural rule unconstitutional does not automatically justify a retrial if the specific challenged decision does not contain the unconstitutional element.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CO 14/07
POSTANOWIENIE
Dnia 18 października 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa W.N.
przeciwko P. S.A.,
o zwaloryzowanie kwoty ubezpieczenia,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 października 2007 r.,
na skutek skargi powódki
o wznowienie postępowania,
zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego
z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt [...],
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2007 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia
do rozpoznania skargi kasacyjnej powódki W.N. od wyroku Sądu Apelacyjnego w
sprawie przeciwko P. S.A. o waloryzację kwoty ubezpieczenia. Do postanowienia
tego – zgodnie z art. 3989 § 2 k.p.c. - nie zostało sporządzone pisemne
uzasadnienie.
W skardze o wznowienie postępowania powódka domagała się wznowienia
postępowania przed Sądem Najwyższym, zmiany powołanego postanowienia Sądu
Najwyższego poprzez przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenia
kosztów procesu w postępowaniu wznowieniowym.
W uzasadnieniu skargi powołała się na podstawę wznowienia przewidzianą
w art. 4011 k.p.c. wskazując na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 maja
2007 r. w sprawie SK 68/06 opublikowany w Dzienniku Ustaw z dnia 15 czerwca
2007 r. Nr 106, poz. 731, stwierdzający niezgodność art. 3989 § 2 k.p.c. zdanie
drugie z art. 45 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 maja 2007 r. stwierdza
niezgodność z Konstytucją tego jedynie elementu instytucji przesądu, który
zwalniając Sąd Najwyższy z obowiązku uzasadnienia postanowienia o odmowie
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania - w ocenie Trybunału - wyłącza
obowiązek informacyjny Sądu Najwyższego i ogranicza przejrzystość postępowania
toczącego się w sprawie przedsądu. Negatywna z punktu widzenia zgodności
z Konstytucją ocena poddanego kontroli Trybunału przepisu art. 398 9 § 2 zd.
drugie k.p.c. nie odnosi się natomiast do przesądu jako takiego jak i jego
przesłanek.
Skarżąca nie domaga się jednak wznowienia postępowania i sporządzenia
uzasadnienia
postanowienia,
lecz
wznowienia
chociaż
uznany
postępowania
za
niezgodny
i
zmiany
z
zaskarżonego
Konstytucją
przepis
nie pozostawał w związku z treścią zawartego w nim, kwestionowanego
w skardze, rozstrzygnięcia.
Między wnioskiem skarżącej, a treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego
nie zachodzi więc związek
uzasadniający przyjęcie, że skarga o wznowienie
postępowania oparta została na sformułowanej w niej podstawie odpowiadającej
art. 4011 k.p.c., co prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.
(tak również Sądu Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2007,
III CO 8/07).