Supreme Court dismisses party's request to transfer civil case to another court as only the competent court can initiate transfer.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a request by participant R.S. to transfer a civil property dispute to a different regional court. The applicant argued for a transfer based on the impartiality of the judiciary, but the court held that only the competent court at the first instance can initiate such transfers under the Civil Procedure Code. Consequently, the request was dismissed because the applicant lacked the legal standing to directly petition the Supreme Court for this procedural action.
Legislator headnote
AI generatedArt. 441 § 1 k.p.c.; Art. 441 § 2 k.p.c.: Only the competent court at the first instance may initiate a transfer of a case to another court of equal jurisdiction; parties and other participants lack the legal standing to directly request such a transfer to the Supreme Court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
III CO 110/25 POSTANOWIENIE 2 lipca 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Małgorzata Manowska na posiedzeniu niejawnym 2 lipca 2025 r. w Warszawiew sprawie z wniosku T.S.z udziałem I.G., M.R., T.G., K.P., W.C., J.K., R.S., K.B., K.S., I.P., A.K., H.S., K.S.1, Ł.S., B.K., E.G., S.M., H.M., R.M., B.M., M.K., K.J., M.S. i J.J.o zniesienie współwłasności,na skutek wniosku pełnomocnika uczestnika R.S. z 18 grudnia 2024 r.o przekazanie sprawy I Ns 43/25 (I Ns 954/11) do sądu równorzędnego, odrzuca wniosek.
UZASADNIENIE
Uczestnik postępowania R.S. pismem z 18 grudnia 2024 r., wniósł o przekazanie sprawy I Ns 945/11, toczącej się przed Sądem Rejonowym w Zgierzu do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łodzi.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 441 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Nie ulega wątpliwości, że art. 441 § 1 k.p.c. dotyczy takich sytuacji, gdy rozpoznanie sprawy w konkretnym sądzie, bez względu na to przez którego sędziego, godziłoby w dobro wymiaru sprawiedliwości.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że chodzi przede wszystkim o sytuacje, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie (choćby mylne) o braku warunków do rozpoznania w danym sądzie sprawy w sposób obiektywny, przy czym jednocześnie podkreśla się, że chodzi o przeszkody dotyczące danego sądu jako organu wymiaru sprawiedliwości.Jednocześnie w § 2 wskazanego artykułu ustawodawca wprowadził ograniczenie, że o przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy. Do takiego wniosku prowadzi wykładnia językowa i celowościowa tego przepisu (por. postanowienie SN z 11 grudnia 2020 r., I CO 136/20).
Co więcej, właściwą formą wystąpienia do Sądu Najwyższego na podstawie art. 441 k.p.c. jest postanowienie (postanowienie SN z 3 czerwca 2025 r., III CO 636/25).Tak określony krąg uprawnionych podmiotów inicjujących postępowanie przed Sądem Najwyższym wyklucza możliwość skutecznego złożenia przedmiotowego wniosku przez inne podmioty, w tym strony toczącego postępowania lub podmioty zamierzające wystąpić na drogę sądową.Pismo uczestnika nie mogło zatem zostać uwzględnione jako pochodzące od pomiotu uprawnionego, gdyż ustawodawca w art. 441 k.p.c. wyklucza legitymację czynną strony lub uczestnika procesowego do wystąpienia bezpośrednio z wnioskiem do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości (zob. postanowienie SN z 27 sierpnia 2021 r., I CO 88/21).Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia. (M.M.)[SOP]