Supreme Court dismisses High Court judge's impartiality request due to failure to prove case impact.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the applicants' request to examine Judge Jacek Widło's impartiality regarding case II CSKP 510/22. While the applicants cited media reports and the judge's prior requests for recusal, they failed to demonstrate how these circumstances specifically affected the outcome of the current case. The court ruled that the request was inadmissible because it did not meet the statutory requirement to link the judge's background to a concrete impact on the specific proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 29 ust. 5 ustawy o Sądzie Najwyższym; Art. 29 ust. 9, 10 ustawy o Sądzie Najwyższym: A request to examine a judge's impartiality is inadmissible if the applicant fails to demonstrate that the circumstances surrounding the judge's appointment or subsequent conduct could have an impact on the outcome of the specific case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III CB 23/22 POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: Pierwszy Prezes SN Małgorzata Manowska (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Marcin ŁochowskiSSN Leszek BieleckiSSN Zbigniew KorzeniowskiSSN Marcin Krajewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 18 stycznia 2023 r. w Izbie Cywilnej w Warszawie sprawy z wniosku K. K. i M. W.o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego Jacka Widło wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie II CSKP 510/22, odrzuca wniosek
UZASADNIENIE
Powódki K. K. i M. W. zastępowane przez profesjonalnego pełnomocnika wniosły o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności m.in. przez SSN Jacka Widło z uwagi na okoliczności towarzyszące jego powołaniu na sędziego oraz postępowanie po powołaniu, a następnie o stwierdzenie, że z uwzględnieniem okoliczności dotyczących oskarżonych oraz charakteru sprawy dochodzi do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności mającego wpływ na wynik sprawy, co w konsekwencji powinno skutkować wyłączeniem Jacka Widło od rozpoznania sprawy II CSKP 510/22.W uzasadnieniu podniosły, że w ich ocenie w sprawie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 29 § 5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, w szczególności, że Jacek Widło został powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego w okresie obowiązywania zmienionej w 2017 r. ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa.
Zdaniem wnioskodawczyń powszechnie dostępne materiały oraz publikacje wskazują zaś na wysoki poziom powiązań m. in. sędziego Widło z władzą ustawodawczą oraz wykonawczą, która to okoliczność istotnie wpływa na publiczne postrzeganie sędziego pod względem jego bezstronności oraz niezawisłości. W dalszym ciągu powódki wskazały, że SSN Jacek Widło, wobec jednoznacznego stanowiska TSUE oraz ETPCz, wielokrotnie zgłaszał prezesowi Izby Cywilnej o podstawie swojego wyłączenia od orzekania z powołaniem na odpowiednie stosowanie przepisów art. 48 i 49 k.p.c. Innymi słowy, SSN Jacek Widło dostrzegł podnoszony przez oba Trybunały problem niespełniania przez nowo powołanych sędziów Sądu Najwyższego warunków przewidzianych dla niezależnego, niezawisłego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą.
Taki stan rzeczy prowadzi zaś do stwierdzenia, iż w rozpoznawanej sprawie rzeczywiście dochodzi do sytuacji, w której może dojść do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy prowadzonej pod sygnaturą II CSKP 510/22.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Podstawą wniosku był art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym w brzmieniu obowiązującym od 15 lipca 2022 r., zgodnie z którym dopuszczalne jest badanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy.
Natomiast na podstawie art. 29 § 9 i 10 przedmiotowej ustawy wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności powinien czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 29 § 5 oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie wraz z dowodami na ich poparcie. Wniosek niespełniający tych wymagań podlega odrzuceniu bez wezwania do usunięcia braków formalnych. Odrzuceniu podlega również wniosek złożony po upływie terminu albo z innych przyczyn niedopuszczalny.W ocenie Sądu Najwyższego, wniosek powódek podlega odrzuceniu z powodu braku spełnienia przesłanek określonych w art. 29 § 5 uSN.
Powódki wskazały we wniosku, jakie okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Jacka Widło do pełnienia urzędu SSN postrzegają jako naruszające standard niezawisłości i bezstronności. Wprawdzie w motywach tej części wniosku powołały się jedynie na doniesienia medialne, jednak formalnie wymaganie zawarte w art. 29 § 5 uSN zostało spełnione. Podobnie przedstawia się sytuacja z przesłanką zachowania się sędziego Jacka Widło po powołaniu. Budzi wprawdzie wątpliwości, czy korzystanie przez sędziego z instytucji określonej w art. 51 k.p.c. jest takim zachowaniem, które może naruszać standardy niezawisłości lub bezstronności, jednak ta okoliczność nie podlega badaniu na etapie kontroli dopuszczalności wniosku.
Powódki nie wskazały natomiast, jak w okolicznościach sprawy II CSKP 510/22 ewentualne naruszenie standardu niezawisłości lub bezstronności związane z powołaniem na urząd sędziego i późniejszym postępowaniem sędziego mogłoby wpływać na jej wynik (przy uwzględnieniu okoliczności dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy). W tym zakresie powódki ograniczyły się do stwierdzenia, iż „w niniejszej sprawie rzeczywiście dochodzi do sytuacji, w której może dojść do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy prowadzonej pod sygnaturą akt II CSKP 510/22”.
Przekonanie powódek nie może natomiast zastąpić przytoczenia wszystkich trzech przesłanek zawartych w art. 29 § 5 uSN. Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznał, że wniosek nie spełnia wymagań formalnych określonych w art. 29 § 9 pkt 2 i na podstawie art. 29 § 10 uSN orzekł jak na wstępie.