Supreme Court rejects appeal to challenge judge's independence based solely on controversial appointment body status.

III CB 1/25 POSTANOWIENIE 29 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Marcin Krajewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 stycznia 2025 r. w Warszawie‎wniosku M.R. i B.R.‎o zbadanie spełnienia przez SSN Krzysztofa Wesołowskiego wymogów niezawisłości i bezstronności w sprawie I CSK 3315/24‎z wniosku P.G.‎z udziałem M.R., B.R. i A.G.‎o wpis odrzuca wniosek.

UZASADNIENIE

M.R. i B.R., uczestnicy postępowania przed Sądem Najwyższym o sygnaturze I CSK 3315/24, wnioskiem z 23 grudnia 2024 r. zażądali stwierdzenia, że SSN Krzysztof Wesołowski nie spełnia wymogów niezawisłości i bezstronności, oraz wyłączenia go od rozpoznania sprawy.W uzasadnieniu wnioskodawcy wskazali, że Krzysztof Wesołowski został przedstawiony Prezydentowi RP do powołania na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na podstawie uchwały nr 531/2021 z 12 maja 2021 r. wydanej przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw.

Tak ukształtowana Rada – jak wskazują wnioskodawcy – nie jest uznawana za niezależny organ przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz przez Sąd Najwyższy w składzie połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Wnioskodawcy dopatrują się argumentów na rzecz potencjalnego braku niezawisłości SSN Krzysztofa Wesołowskiego w tym, że do jego powołania doprowadziła ta sama „władza”, z którą powiązania miał pełnomocnik przeciwnika uczestników M.R. i B.R. w postępowaniu I CSK 3315/24.

Ponadto wnioskodawcy wskazują, że w innym postępowaniu niekorzystne dla nich rozstrzygnięcie wydał SSN Kamil Zaradkiewicz, który został powołany na urząd sędziego Sądu Najwyższego „w tożsamym trybie”, co SSN Krzysztof Wesołowski.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 29 § 5 ustawy o SN dopuszczalne jest badanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego delegowanego do pełnienia czynności sędziowskich w Sądzie Najwyższym wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego do wniesienia wniosku oraz charakteru sprawy.Zgodnie z art. 29 § 9 ustawy o SN wniosek powinien zawierać żądanie stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w § 5, a także przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie wraz z dowodami na ich poparcie.Wnioskodawcy nie wskazują innych okoliczności powołania SSN Krzysztofa Wesołowskiego poza faktem powołania go na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, której status jest kwestionowany.

W świetle art. 29 § 4 ustawy o SN okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności. Sformułowane przez wnioskodawców zarzuty nie mogły zatem odnieść skutku. Celem instytucji uregulowanej w art. 29 § 5 i n. ustawy o SN nie jest bowiem umożliwienie kwestionowania przewidzianego przez ustawodawcę systemu powoływania sędziów, ale ocena indywidualnych okoliczności dotyczących powołania konkretnego sędziego oraz jego zachowania po powołaniu, przy czym ocena ta powinna nastąpić w kontekście konkretnej sprawy (zob. postanowienia SN z 8 marca 2023 r., III CB 6/22; z 2 sierpnia 2023 r., III CB 29/23, i z 24 października 2024 r., III CB 79/24).Ponadto wnioskodawcy nie wskazali żadnych zdarzeń ani zachowań SSN Krzysztofa Wesołowskiego mających miejsce po jego powołaniu na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego, które w okolicznościach danej sprawy mogłyby świadczyć o jego potencjalnym braku niezawisłości lub bezstronności, mającym wpływ na wynik sprawy.

Wnioskodawcy nie spełnili zatem wynikającego z art. 29 § 9 pkt 2 w zw. art. 29 § z 5 ustawy o SN wymagania formalnego wniosku (tak SN w postanowieniach: z 15 marca 2023 r., III CB 22/22; z 29 marca 2023 r., III CB 9/23; z 6 kwietnia 2023 r., III CB 19/23; z 2 sierpnia 2023 r., III CB 29/23; z 6 września 2023 r., III CB 31/23; z 4 października 2024 r., I ZB 54/24, i z 5 listopada 2024 r., I NB 2/24).Mając powyższe na względzie, wniosek podlegał odrzuceniu na podstawie art. 29 § 10 ustawy o SN. Orzeczenie wydano w składzie jednoosobowym na podstawie art. 397 § 1 k.p.c. w zw. z art. 29 § 24 ustawy o Sądzie Najwyższym, gdyż podjęta decyzja procesowa nie stanowiła merytorycznego rozpoznania wniosku, o którym mowa w art. 29 § 15 ustawy o Sądzie Najwyższym. (E.M.)r.g.‎