Court dismissed customs duty exemption claim for foreign-owned firms importing goods for resale under transitional law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the company's appeal against a customs authority decision denying duty-free import status. The court held that transitional provisions preserving old exemptions only covered machinery and equipment, not raw materials or goods intended for resale. Consequently, the company's imported cartons for milk and water did not qualify for the duty-free treatment.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym; Art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych: Transitional provisions preserving old customs exemptions apply only to machinery and equipment, excluding raw materials or goods intended for resale.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Wyrok z dnia 14 maja 1996 r.
III ARN 89/95
Spółki utworzone na podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r.
o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych (Dz. U. Nr 41,
poz. 325, z 1989 r. Nr 74, poz. 442, z 1990 r. Nr 51, poz. 299 i z 1991 r. Nr 31, poz.
128) od wejścia w życie ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r., o spółkach z udziałem
zagranicznym (Dz. U. Nr 60, poz. 253 ze zm.), tj. od dnia 4 lipca 1991 r. korzystały na podstawie art. 37 ust. 5 tej ustawy - ze zwolnień od cła przywozowego tylko w
zakresie wynikającym z przepisu art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 grudnia 1988
r.
Przewodniczący SSN: Andrzej Wróbel, Sędziowie SN: Józef Iwulski
(sprawozdawca), Adam Józefowicz, Andrzej Kijowski, Walerian Sanetra,
Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Waldemara Grudzieckiego, po rozpoznaniu w dniu 14 maja 1996 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego "S.-G." Spółka z o.o. w J.G. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia
14 grudnia 1993 r., [...] w przedmiocie odmowy zastosowania zwolnienia od cła, na
skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Naczelnego Sądu
Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 24 maja 1994 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżony wyrok i oddalił skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 14 grudnia 1993 r. [...] Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w
mocy decyzje Dyrektora Urzędu Celnego w Zgorzelcu, zawarte w zgłoszeniach celnych
z dnia 3 września 1991 r. [...] z dnia 4 listopada 1991 r. [...] i z dnia 7 listopada 1991 r.
[...] odmawiające zwolnienia od cła towaru przywiezionego z zagranicy w postaci
opakowań kartonowych. Organ odwoławczy stwierdził, że na podstawie art. 37 ust. 5
ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. Nr 60, poz.
253) ze zwolnienia od cła mogą korzystać jedynie spółki, których utworzenie
poprzedziło zezwolenie Prezesa Agencji do Spraw Inwestycji Zagranicznych wydane na
podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem
podmiotów zagranicznych (Dz. U. Nr 41, poz. 325 ze zm.). Zdaniem tego organu, art.
37 ust. 5 ustawy z 1991 r. nie rozszerzył określonego w ustawie z 1988 r. zakresu
zwolnień od cła, a zatem zwolnieniu podlegają maszyny, urządzenia i wyposażenie oraz
inne środki przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej. Sprowadzone
przez Spółkę "S.-G." towary - kartony do mleka i wody źródlanej są przeznaczone do
obrotu handlowego i jako przedmioty pracy (a nie środki pracy służące do
przekształcenia przedmiotów pracy w procesie produkcyjnym lub usługowym) nie
podlegają zwolnieniu od cła.
Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu wyrokiem z
dnia 24 maja 1995 r., [...], uchylił decyzję organu odwoławczego oraz poprzedzającą ją
decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w Z. z dnia 3 września 1991 r. Sąd uznał, że zakres
zwolnień od cła na podstawie art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym
jest szerszy niż zakres zwolnień, o których stanowił art. 30 ustawy z dnia 23 grudnia
1988 r. Zdaniem Sądu na podstawie art. 37 ust. 5 tej pierwszej ustawy należy zwolnić
od cła wszystkie towary niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej przez
Spółkę utworzoną na podstawie zezwolenia Prezesa Agencji do Spraw Inwestycji
Zagranicznych, a więc także surowce i półfabrykaty. Przedmiotem działalności Spółki
"S.-G." była produkcja w zakresie przemysłu rolno-spożywczego. Zdaniem Naczelnego
Sądu Administracyjnego opakowania kartonowe mieściły się w zakresie ustawowego
kryterium określonego w art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym.
Powyższy wyrok Sądu Administracyjnego zaskarżył rewizją nadzwyczajną
Minister Sprawiedliwości, który zarzucił temu wyrokowi rażące naruszenie art. 37 ust. 5
ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i
oddalenie skargi. W ocenie skarżącego powyższy przepis normuje problematykę
zwolnień celnych przewidzianych w art. 30 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. i do tego
ogranicza się jego rzeczywista rola. Uznanie, że art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z
udziałem zagranicznym rozszerza zakres wspomnianych zwolnień od cła byłoby,
zdaniem Ministra Sprawiedliwości, sprzeczne nie tylko z funkcją tej normy jako przepisu
przejściowego, ale ponadto oznaczałoby przyjęcie wykładni rozszerzającej przepisu
ustanawiającego wyjątek od określonej w art. 3 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. Prawo celne (jednolity tekst: Dz. U. z 1994 r., Nr 71, poz. 312) zasady równości
podmiotów gospodarczych. Skarżący ponadto stwierdził, że stanowisko Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym zakres zwolnień od cła na podstawie art. 37 ust. 5 ustawy
o spółkach z udziałem zagranicznym jest szerszy niż zakres zwolnień, o których
stanowił art. 30 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. odbiega od przyjętej przez sądy linii
orzecznictwa.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wykładnia podzielająca stanowisko reprezentowane w rewizji nadzwyczajnej jest
powszechnie uznawana w orzecznictwie Sądu Najwyższego i należy ją w pełni podzielić
(por. wyrok z dnia 23 listopada 1994 r., III ARN 63/94, OSNAPiUS 1995 nr 5 poz. 61, a
zwłaszcza uchwałę składu siedmiu sędziów z dnia 26 października 1995 r., III AZP
24/95, OSNAPiUS 1996 nr 7 poz. 92). Zgodnie z tymi poglądami spółki utworzone na
podstawie przepisów ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z
udziałem podmiotów zagranicznych (Dz. U. Nr 41, poz. 325 ze zm.) od wejścia w życie
ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. Nr 60,
poz. 253 ze zm.), tj. od dnia 4 lipca 1991 r. korzystały - na podstawie art. 37 ust. 5 tej
ustawy - ze zwolnień od cła przywozowego tylko w zakresie wynikającym z przepisu art.
30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r.
Znaczenie art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym należy
ustalić uwzględniając wewnętrzną systematykę tej ustawy. Przepis ten został zamieszczony w części zatytułowanej APrzepisy przejściowe i końcowe@. Do istoty przepisów
przejściowych należy regulowanie kwestii związanych z oddziaływaniem nowego prawa
na stosunki prawne powstałe przed dniem jego wejścia w życie. Art. 37 ust. 5 ustawy o
spółkach z udziałem zagranicznym, jako przepis przejściowy, rozstrzyga kwestie
związane z korzystaniem przez spółki utworzone w trybie i na zasadach określonych w
ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. z nabytego na podstawie tej ustawy prawa do
zwolnień celnych po wejściu w życie ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym.
Zgodnie z tym przepisem spółki, na których utworzenie zezwolenia zostały wydane na
podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r., korzystają ze zwolnień od cła
przywozowego w okresie 3 lat od utworzenia spółki w zakresie przedmiotu działalności
gospodarczej określonej w zezwoleniu. Ze wskazanego wyżej kontekstu systemowego
wynika, że rzeczywisty cel art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym
sprowadza się do ochrony nabytych przez spółki na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia
1988 r. praw do zwolnień celnych oraz zapewnienia korzystania z tych zwolnień przez
wskazany w tym przepisie okres, po wejściu w życie ustawy o spółkach z udziałem
zagranicznym. Istotą powołanego przepisu jest zatem utrzymanie w mocy uprawnień
mających swą podstawę prawną w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r.
W związku z tym zakres zwolnień od cła przewidziany w art. 37 ust. 5 ustawy o
spółkach z udziałem zagranicznym jest taki sam, jaki określał art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy
z dnia 23 grudnia 1988 r.
W świetle powyższych argumentów nie można uznać, że na mocy art. 37 ust. 5
ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym zwolnione są od cła wszystkie towary
sprowadzone przez Spółkę w zakresie przedmiotu działalności gospodarczej określonej
w zezwoleniu, a więc również niezbędne do prowadzenia tej działalności surowce,
półprodukty czy artykuły przeznaczone do handlu. Spółki utworzone na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. mają prawo do zwolnień celnych tylko wówczas, gdy
chodzi o działalność gospodarczą prowadzoną w granicach udzielonego zezwolenia i
tylko w odniesieniu do towarów objętych zwolnieniami zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2
ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. W konsekwencji należy przyjąć, że art. 37 ust. 5
ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym nie określa w swej treści bezpośrednio
zakresu przysługującego spółkom utworzonym na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia
1988 r. prawa do zwolnień celnych od importowanych przez te spółki towarów, lecz
milcząco odwołuje się do uchylonego art. 30 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Należy podkreślić,
że jakkolwiek treść tego przepisu budziła wątpliwości interpretacyjne w orzecznictwie
Naczelnego Sądu Administracyjnego, to jednak wątpliwości te zostały rozstrzygnięte na
korzyść stanowiska, że katalog zwolnień celnych przewidzianych w tym przepisie
obejmuje środki przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej w podobnym
sensie jak maszyny, urządzenia, wyposażenie, natomiast nie dotyczy w szczególności
surowców do produkcji oraz półfabrykatów, wchodzących w skład towarów będących
następnie przedmiotem sprzedaży.
Biorąc to pod rozwagę należało w wyniku uwzględnienia rewizji nadzwyczajnej
na podstawie art. 422 § 1 k.p.c. w związku z art. 211 k.p.a. uchylić zaskarżony wyrok i
oddalić skargę.