Legislator Case Law & Legislation
III ARN 82/95 AI generated

Supreme Court allows appeal by a brother-in-law as co-litigant under Art. 87 § 1 k.p.c. without kinship requirement.

Case Number III ARN 82/95
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland overturned the National Administrative Court's dismissal of an appeal filed by Barbara and Wacław F. The court held that Bolesław W., their brother-in-law, could act as their legal representative solely because he was a co-litigant on the same side. The court ruled that the strict kinship requirement previously applied by the lower court was incorrect, establishing that co-litigants do not need a family tie to represent others in administrative proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 87 § 1 k.p.c.; Art. 204 § 1 k.p.a.; Art. 211 k.p.a.: A co-litigant may represent another party in administrative proceedings without any requirement of kinship, provided they act on the same side.

Keywords

AI generated
legal representation co-litigant status administrative appeal kinship requirement Supreme Court ruling legal representative procedural law

Cited Legislation

AI generated
Art. 87 § 1 k.p.c.
W świetle art. 87 § 1 k.p.c. pelnomocnikiem strony może być każdy współuczestnik sporu i stosunek pokrewieństwa nie jest w takiej sytuacji wymagany.
Art. 204 § 1 k.p.a.
Powyższemu postanowieniu zarzucił rażące naruszenie przepisów art. 204 § 1
Art. 211 k.p.a.
w związku z art. 211 k.p.a. wnosząc w konsekwencji o jego
art. 87 § 1 k.p.c
W świetle art. 87 § 1 k.p.c.
art. 204 § 1 k.p
Powyższemu postanowieniu zarzucił rażące naruszenie przepisów art. 204 § 1
art. 211 k.p
w związku z art. 211 k.p.a.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Postanowienie z dnia 3 kwietnia 1996 r.

III ARN 82/95

W świetle art. 87 § 1 k.p.c. pelnomocnikiem strony może być każdy współuczestnik sporu i stosunek pokrewieństwa nie jest w takiej sytuacji wymagany.

Przewodniczący SSN: Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Adam Józefowicz,

Andrzej Kijowski, Janusz Łętowski (sprawozdawca), Andrzej Wróbel,

Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Waldemara Grudzieckiego, po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 1996 r. sprawy ze skargi Bolesława W., Barbary F. i

Wacława F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 3

stycznia 1995 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W.-M. [...] z dnia 7 maja

1990 r. o oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste, na skutek rewizji nadzwyczajnej

Ministra Sprawiedliwości [...] od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w

Warszawie z dnia 29 czerwca 1995 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

u c h y l i ć zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Minister Sprawiedliwości wniósł w dniu 26 października 1995 r. rewizję nadzwyczajną od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia

29 czerwca 1995 r. [...] wydanego w sprawie ze skargi Bolesława W., Barbary F. i

Wacława F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 3

stycznia 1995 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Dzielnicowego W.-M. [...] z dnia 7 maja

1990 r. o oddaniu gruntu w użytkowanie wieczyste.

Powyższemu postanowieniu zarzucił rażące naruszenie przepisów art. 204 § 1

k.p.a. oraz art. 87 § 1 k.p.c. w związku z art. 211 k.p.a. wnosząc w konsekwencji o jego

uchylenie i przekazanie sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego

rozpoznania.

Stan faktyczny sprawy - w zakresie objętym rewizją nadzwyczajną - przedstawiał

się następująco:

Zaskarżonym postanowieniem Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na

decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniesioną przez Barbarę i

Wacława F. uznając, iż działający w tej sprawie Bolesław W. nie mógł reprezentować

Barbary i Wacława F., w szczególności nie mógł wnieść w ich imieniu skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego ponieważ będąc jedynie bratem matki Barbary i

Wacława F., nie mógł być ich pełnomocnikiem stosownie do art. 87 § 1 k.p.c.

Rewizja nadzwyczajna kwestionuje powyższy pogląd NSA co do rozumienia

przepisu art. 87 § 1 k.p.c. Zgodnie ze zdaniem rewidującego, powyższy przepis prze-

widuje, iż pełnomocnikiem strony może być m.in. współuczestnik sporu. Jedynym warunkiem w takiej sytuacji jest wymóg, by występował on po tej samej stronie, a nie

przeciwnej. Otóż w niniejszej sprawie warunek ten był spełniony ponieważ w toku postępowania administracyjnego Bolesław W. brał udział zarówno w imieniu własnym oraz

w charakterze pełnomocnika Barbary i Wacława F.

W konsekwencji - zdaniem rewidującego - odrzucenie skargi Barbary i Wacława

F. wyłącznie z tej przyczyny, że została ona wniesiona w ich imieniu przez Bolesława

W., nastąpiło z rażącym naruszeniem cytowanych wyżej przepisów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona. Interpretacja przepisu art. 87 § 1 k.p.c.

przyjęta przez NSA jest niewątpliwie nazbyt rygorystyczna. Przepis ten wymienia - jako

dopuszczalnych pełnomocników -na pierwszym miejscu adwokata, a zaraz po nim

"współuczestnika sporu", przy czym nie stawia w tym zakresie żadnych ograniczeń,

szczególnie dotyczących więzi rodzinnych. Trafnie zatem wywodzi rewidujący, iż

jedynym warunkiem przewidzianym w tym zakresie przez prawo, jest to, by osoba

mająca być pełnomocnikiem występowała po tej samej stronie, nie zaś po przeciwnej.

Natomiast przewidziane przez powyższy przepis in fine osoby spokrewnione ze stroną

(rodzice, małżonek, zstępni strony lub osoby pozostające z nią w stosunku przysposobienia) mogą być zawsze pełnomocnikami strony, niezależnie od tego, czy są one

(lub były) współuczestnikami sporu.

Skoro zatem Bolesław W. - co pozostaje poza sporem - jest współuczestnikiem

sporu i występuje w tymże sporze po tej samej stronie co Barbara i Wacław F. to

zgodnie z cyt. przepisem art. 87 § 1 k.p.c. może on być ich pełnomocnikiem w sporze,

niezależnie od stopnia pokrewieństwa, jaki wiąże go (lub nawet nie) ze skarżącymi.

Stanowisko zatem zajęte wobec tego problemu przez NSA należy uznać za nietrafne.

Biorąc te okoliczności pod uwagę Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.