Supreme Court held customs duty exemptions for foreign joint ventures follow the 1988 Act's scope, excluding raw materials.

Wyrok z dnia 23 listopada 1994 r.

III ARN 63/94

Zakres zwolnień od cła przysługujący spółkom utworzonym na podstawie

ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów

zagranicznych (Dz. U. Nr 41, poz. 325 ze zm.) w świetle art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 14

czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. Nr 60, poz. 253) jest taki

sam, jaki określił art. 30 ust. 1, pkt 2 wyżej powołanej ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r.

tzn.: że katalog zwolnień celnych obejmuje środki przeznaczone do prowadzenia

działalności gospodarczej jak maszyny, urządzenia, wyposażenie, natomiast nie

obejmuje surowców i półfabrykatów użytych do produkcji.

Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Adam Józefowicz, Janusz

Łętowski, Andrzej Wróbel (sprawozdawca), Sędzia SA: Andrzej Kijowski,

Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Włodzimierza Skoniecznego, po rozpoznaniu

w dniu 23 listopada 1994 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "J." Spółki

z o.o. w Z.G. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 27 maja 1992 r. [...] w

przedmiocie wymiaru cła, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od

wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 25

marca 1994 r. [...]

1. u c h y l i ł zaskarżony wyrok i oddalił skargę

2. o d d a l i ł wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w

postępowaniu z rewizji nadzwyczajnej.

Uzasadnienie

Decyzją zawartą w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD z dnia 31

stycznia 1992 r. nr 160230/000128 Dyrektor Urzędu Celnego w W. wymierzył cło od

sprowadzonych przez Spółkę z o.o. "J." serów. Następnie decyzją [...] z dnia 25 marca 1992

r. Dyrektor tegoż Urzędu odmówił zwolnienia od cła tych serów. W uzasadnieniu powyższej

decyzji Dyrektor stwierdził, że funkcją art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o

spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. Nr 60, poz. 253), zwanej niżej "ustawą o spółkach z

udziałem zagranicznym" jest jedynie zagwarantowanie istniejącym już spółkom zwolnień od

cła przyznanych im przez art. 30 uchylonej ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności

gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych (Dz. Nr 41, poz. 325 ze zm.), zwanej

niżej "ustawą z dnia 23 grudnia 1988 r." Zdaniem Dyrektora przepis art. 37 ust. 5 ustawy o

spółkach z udziałem zagranicznym należy interpretować w ramach zakreślonych przez art. 30

ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r., a w konsekwencji uznać, że nie podlegają zwolnieniu od

cła towary, których działalność gospodarcza dotyczy, a więc takie, które są przedmiotem

działalności gospodarczej, bowiem art. 30 ostatnio wymienionej ustawy zwalniał od cła

jedynie towary mające charakter środków pracy.

W odwołaniu od powyższej decyzji spółka "J." podniosła, że stanowisko Dyrektora Urzędu

Celnego jest błędne, bowiem spółka korzysta ze zwolnienia od cła nie tylko na podstawie

poprzednio obowiązującego art. 30 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r., lecz również na

podstawie art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym, który rozszerza

uprawnienia spółek z tego tytułu i upoważnia do zwolnienia od cła również towary

stanowiące przedmiot działalności spółki.

Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją [...] z dnia 27 maja 1992 r. uchylił w całości decyzję

Dyrektora Urzędu Celnego w W. [...] z dnia 25 marca 1992 r. jako wydaną z naruszeniem

przepisów o właściwości i utrzymał w mocy decyzję Dyrektora zawartą w Jednolitym

Dokumencie Administracyjnym SAD nr 160230/000128 z dnia 31 stycznia 1992 r.

podzielając argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji z dnia 25 marca 1992 r.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka wskazała, że zaskarżona decyzja

Prezesa GUC narusza art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym, bowiem

zgodnie z tym przepisem spółki z udziałem kapitału zagranicznego korzystają ze zwolnień od

cła przywozowego w zakresie przedmiotu działalności gospodarczej określonej w

zezwoleniu. Ponieważ przedmiotem działalności spółki [...] jest m.in. handel zagraniczny, to

jest niewątpliwe, że import serów odbył się w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności

gospodarczej i w zakresie objętym zezwoleniem.

Naczelny Sąd Administracyjny-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu wyrokiem z

dnia 25 marca 1994 r. [...] uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną przez nią w mocy decyzję

zawartą w Jednolitym Dokumencie Administracyjnym SAD. Sąd uznał, że zakres zwolnień

od cła na podstawie art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym jest szerszy niż

zakres zwolnień, o których stanowił art. 30 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. Zdaniem Sądu

na podstawie art. 37 ust. 5 tej pierwszej ustawy należy zwolnić od cła wszystkie towary

niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej przez Spółkę utworzoną na podstawie

zezwolenia Prezesa Agencji do Spraw Inwestycji Zagranicznych, a więc także surowce i

półfabrykaty.

Powyższy wyrok Sądu Administracyjnego zaskarżył Minister Sprawiedliwości

rewizją nadzwyczajną, w której zarzucił temu wyrokowi rażące naruszenie art. 37 ust. 5

ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i

oddalenie skargi. W ocenie skarżącego powyższy przepis normuje problematykę zwolnień

celnych przewidzianych w art. 30 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. i do tego ogranicza się

rzeczywista rola tego przepisu. Uznanie, że art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem

zagranicznym rozszerza zakres wspomnianych zwolnień od cła byłoby zdaniem Ministra

Sprawiedliwości sprzeczne nie tylko z funkcją tej normy jako przepisu przejściowego, ale

ponadto oznaczałoby przyjęcie wykładni rozszerzającej przepisu ustanawiającego wyjątek od

określonej w art. 3 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne (jednolity tekst: Dz. U. z

1994 r., Nr 71, poz. 312) zasady równości podmiotów gospodarczych. Skarżący ponadto

stwierdził, że stanowisko Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym zakres zwolnień od cła

na podstawie art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym jest szerszy niż

zakres zwolnień, o których stanowił art. 30 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. odbiega od

przyjętej przez sądy i popartej przez doktrynę linii orzecznictwa w tego rodzaju sprawach.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zarzut skarżącego, że kwestionowany niniejszą rewizją nadzwyczajną wyrok Sądu

Administracyjnego rażąco narusza art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym

jest trafny. Sąd ten przyjmując, że zakres zwolnień od cła na podstawie tego przepisu jest

szerszy niż zakres zwolnień jaki miał miejsce na podstawie art. 30 ustawy z dnia 23 grudnia

1988 r. i uznając, że należy zwolnić od cła wszystkie towary niezbędne do prowadzenia

działalności gospodarczej przez Spółkę utworzoną na podstawie zezwolenia Prezesa Agencji

do Spraw Inwestycji Zagranicznych, w tym surowce i półfabrykaty, nadał powyższemu

przepisowi ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym znaczenie, które pozostaje w

sprzeczności z treścią i celem ustanowienia tego przepisu.

Sąd Najwyższy jest zdania, że ustalenie znaczenia art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z

udziałem zagranicznym nie może być oparte wyłącznie na jego analizie językowej i

gramatycznej, bowiem nie prowadzi to do jednoznacznego sprecyzowania treści tego

przepisu. Pogląd skarżącego, że już samo porównanie użytego w tym przepisie

sformułowania "korzystają ze zwolnień od cła" z takimi sformułowaniami stosowanymi przy

zwolnieniach od cła jak "zwalnia się od cła" lub "jest wolny od cła" wskazuje na to, że

przepis ten zachował jedynie przywileje celne z jakich dotychczas istniejące spółki z

udziałem zagranicznym korzystały przed jego wejściem w życie, nie jest przekonywujący.

Gdyby bowiem przyjąć ten pogląd, wówczas końcowa część powołanego wyżej przepisu

byłaby zbędna, co jest sprzeczne z regułami wykładni, do której odwołuje się skarżący.

Tymczasem w tej części art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym

wspomniane korzystanie ze zwolnień od cła odnosi się do zakresu przedmiotu działalności

gospodarczej określonej w zezwoleniu na utworzenie spółki, co mogłoby wskazywać na

konstytutywny charakter tego przepisu z punktu widzenia prawa spółki do zwrotu cła, skoro

art. 30 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. obejmował tym zwolnieniem jedynie maszyny,

urządzenia i wyposażenie oraz inne środki przeznaczone do prowadzenia działalności

gospodarczej. W świetle reguł wykładni językowej sformułowania "w zakresie przedmiotu

działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu" korzystanie ze zwolnień od cła przywozowego dotyczyłoby bowiem wszystkich towarów związanych z taką działalnością, a nie

tylko środków pracy przeznaczonych do jej prowadzenia. W konsekwencji należy uznać, że

analiza językowa oparta na samym tylko brzmieniu powołanego przepisu prowadzi do

sprzeczności, ponieważ z ustalonego w ten sposób znaczenia sformułowania "korzystają ze

zwolnień od cła" zawartego w art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym

wynika, że prawo do zwolnień od cła ma taki sam zakres, jak określony w art. 30 ustawy z

dnia 23 grudnia 1988 r., podczas gdy sama tylko wykładnia językowa sformułowania"w

zakresie przedmiotu działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu" może prowadzić do

wniosku, że zakres ten mógłby być szerszy.Wobec tego, że wykładnia oparta na samym tylko

brzmieniu art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym zawodzi, należy ustalić

jego znaczenie uwzględniając wewnętrzną systematykę tej ustawy. Przepis powyższy został

zamieszczony w części zatytułowanej "Przepisy przejściowe i końcowe". Zgodnie z przyjętą

praktyką legislacyjną do istoty przepisów przejściowych należy regulowanie kwestii

związanych z oddziaływaniem nowego prawa na stosunki prawne powstałe przed dniem jego

wejścia w życie. Art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym, jako przepis

przejściowy, rozstrzyga kwestie związane z korzystaniem przez spółki utworzone w trybie i

na zasadach określonych w ustawie z dnia 23 grudnia 1988 r. z nabytego na podstawie tej

ustawy prawa do zwolnień celnych po wejściu w życie ustawy o spółkach z udziałem

zagranicznym. Zgodnie z tym przepisem spółki, na których utworzenie zezwolenia zostały

wydane na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r., korzystają ze zwolnień od cła przywozowego w okresie 3 lat od utworzenia spółki w zakresie przedmiotu działalności

gospodarczej określonej w zezwoleniu. Ze wskazanego wyżej kontekstu systemowego

wynika, że rzeczywisty cel art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym

sprowadza się do ochrony nabytych przez spółki utworzone na podstawie ustawy z dnia 23

grudnia 1988 r. praw do zwolnień celnych oraz zapewnienia korzystania z tych zwolnień

przez wskazany w tym przepisie okres, po wejściu w życie ustawy o spółkach z udziałem

zagranicznym. Istotą powołanego przepisu jest zatem utrzymanie w mocy uprawnień

mających swą podstawę prawną w art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. W

związku z powyższym należy stwierdzić, że zakres zwolnień od cła przewidziany w art. 37

ust. 5 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym jest taki sam, jaki określał art. 30 ust. 1

pkt 2 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r.

Stanowisko Sądu Administracyjnego, że na mocy art. 37 ust. 5 ustawy o spółkach z

udziałem zagranicznym zwolnione są od cła wszystkie towary sprowadzane przez Spółkę w

zakresie przedmiotu działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, a więc również

niezbędne do prowadzenia tej działalności surowce,, półprodukty czy artykuły przeznaczone

do handlu, nie uwzględnia reguł wykładni systemowej i funkcjonalnej koniecznej do

prawidłowego ustalenia treści tego niejasno zredagowanego przepisu. Sąd Najwyższy jest

zdania, że zawarte w końcowej części art. 37 ust. 5 ustawy sformułowanie "w zakresie przedmiotu działalności określonej w zezwoleniu" nie ma samodzielnego znaczenia i powinno być

odczytane w świetle wyżej określonego celu i istoty tego przepisu, jako przepisu

przejściowego. W związku z tym należy przyjąć, że z analizowanego sformułowania wynika

jedynie to, że spółki utworzone na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. mają prawo do

zwolnień celnych tylko wówczas, gdy chodzi o działalność gospodarczą prowadzoną w

granicach udzielonego zezwolenia i tylko w odniesieniu do towarów objętych zwolnieniami

zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. Art. 37 ust. 5 ustawy nie

określa zatem w swej treści bezpośrednio zakresu przysługującego spółkom utworzonym na

podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. prawa do zwolnień celnych od importowanych

przez te spółki towarów, lecz w sposób dorozumiany odwołuje się do uchylonego art. 30 ust.

1 pkt 2 tej ustawy. Należy w związku z tym stwierdzić, że jakkolwiek treść tego przepisu

budziła wątpliwości interpretacyjne w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, to

jednak wątpliwości te, na co trafnie zwraca uwagę skarżący, zostały rozstrzygnięte na

korzyść stanowiska, że katalog zwolnień celnych przewidzianych w tym przepisie obejmuje

środki przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej w podobnym sensie jak

maszyny, urządzenia, wyposażenie, natomiast nie dotyczy w szczególności surowców do

produkcji oraz półfabrykatów, wchodzących w skład towarów będących następnie

przedmiotem sprzedaży.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 422 § 1 k.p.c. w związku z art. 211

k.p.a. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.