Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the lower court failed to rule on the disputed insurance period in its judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Social Insurance Institution's appeal against the Regional Social Security Court's decision. The lower court had ruled on specific periods of mandatory social insurance but omitted a decision regarding the period from October 1, 2008, to January 31, 2009. The court held that an appeal against a judgment containing no ruling on a specific claim is procedurally inadmissible because the judgment does not exist in that regard.
Legislator headnote
AI generatedArt. 367 § 1, Art. 370 k.p.c.; An appeal lodged against a judgment that contains no ruling on a specific claim is inadmissible as it targets a non-existent judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II UZ 7/11
POSTANOWIENIE
Dnia 14 kwietnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Maciej Pacuda
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
w sprawie z wniosku K. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o podleganie obowiązkowym
ubezpieczeniom społecznym: rentowemu, emerytalnemu i wypadkowemu,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 kwietnia 2011 r.,
zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 9 listopada 2010 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r., Sąd Apelacyjny odrzucił apelację
pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 14 kwietnia 2010 r. w sprawie z
wniosku K. K. o podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym;
rentowym,
emerytalnemu
i
wypadkowemu,
wskazując
w
uzasadnieniu
postanowienia, że w decyzji z dnia 9 marca 2009 r. organ rentowy stwierdził
podleganie wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu
prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 9 listopada 2005
r. do 31 grudnia 2005 r., od 1 lutego 2006 r. do 18 stycznia 2007 r. oraz od 16
lutego 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. Zaskarżonym apelacją wyrokiem Sąd
Okręgowy - Sąd Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję w ten
sposób, że ustalił, iż wnioskodawczyni z tytułu prowadzenia pozarolniczej
działalności gospodarczej podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym
w okresie od 9 listopada 2005 r. do 31 grudnia 2005 r., od 1 lutego 2008 r. do 18
stycznia 2007 r. i od 16 lutego 2008 r. do 30 września 2008 r. Kwestia obciążenia
wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym za okres od 1
października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. nie została rozstrzygnięta w wyroku
przez Sąd pierwszej instancji, a tego właśnie okresu dotyczy apelacja złożona
przez organ rentowy. W tym stanie rzeczy apelacja organu rentowego dotyczy
okresu, który nie został przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięty w sentencji
orzeczenia (jest w istocie skierowana przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu), a
zatem brak podstaw do merytorycznej oceny wyroku co do nie rozpoznanego
roszczenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, zaskarżając je w
całości, wniósł pełnomocnik organu rentowego i zarzucając naruszenie art. 373 w
związku z art. 370 k.p.c., wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia
W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik organu rentowego wskazał, iż w jego
ocenie Sąd Okręgowy - Sąd Ubezpieczeń Społecznych zmieniając (wyrokiem z
dnia 14 kwietnia 2010 r.) zaskarżoną decyzję, oraz ustalając datę końcową
ubezpieczeń społecznych wnioskodawczyni na dzień 30 września 2008 r. w istocie
rozstrzygnął negatywnie o podleganiu wnioskodawczyni tym ubezpieczeniom za
pozostały okres objęty decyzją ZUS, tj. od 1 października 2008 r. do 31 stycznia
2009 r., a tym samym Sąd Apelacyjny nie miał podstaw aby przyjąć, że apelacja
dotyczyła roszczenia nie rozpoznanego wyrokiem Sądu pierwszej instancji, a zatem
jej odrzucenie nie było zasadne w świetle art. 373 w związku z art. 370 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zażalenie jest nieuzasadnione.
Nie jest wątpliwe, że Sąd pierwszej instancji zaskarżonym apelacją wyrokiem
zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego, orzekając, że wnioskodawczyni
podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia
pozarolniczej działalności gospodarczej w okresach od 9 listopada 2005 r. do 31
grudnia 2005 r., od 1 lutego 2008 r. do 18 stycznia 2007 r. i od 16 lutego 2008 r. do
30 września 2008 r. Kwestia obciążenia wnioskodawczyni obowiązkowym
ubezpieczeniom społecznym za okres od 1 października 2008 r. do 31 stycznia
2009 r. nie została więc w wyroku rozstrzygnięta, w sentencji wyroku brak
rozstrzygnięcia w przedmiocie „oddalenia odwołania w pozostałym zakresie”, tym
samym kwestia obciążenia wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom
społecznym za ten okres (od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r.) nie
została w wyroku Sądu pierwszej instancji rozstrzygnięta, tymczasem tego właśnie
okresu dotyczy apelacja złożona przez organ rentowy. Jeżeli sąd pracy i
ubezpieczeń społecznych, w sprawie o objęcie ubezpieczeniem społecznym,
uwzględniając częściowo odwołanie ubezpieczonego, zmienił zaskarżoną decyzję
organu rentowego i objął ubezpieczeniem inne niż wskazane w niej okresy, nie
oddalając odwołania w pozostałym zakresie, apelacja wniesiona od nieistniejącego
– w tej części - orzeczenia sądu pierwszej instancji, podlega odrzuceniu jako
niedopuszczalna (art. 367 § 1 oraz 370 k.p.c., por. także postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 27 lipca 2005 r., III UZ 12/05 - niepublikowane, w którym
wskazano,
że
sentencja
wyroku
powinna
zawierać
tak
zredagowane
rozstrzygnięcie sądu co do żądania stron, aby na jej podstawie możliwe było
określenie zakresu powagi rzeczy osądzonej i skutków wyroku bez uciekania się do
treści uzasadnienia tego wyroku). W konsekwencji, odrzuceniu podlega apelacja od
wyroku dotycząca takiej jego części, do której nie odnosi się sentencja tego wyroku,
w szczególności w sytuacji, gdy w sentencji wyroku brak jest rozstrzygnięcia w
przedmiocie
„oddalenia
powództwa
w pozostałym
zakresie”, ponieważ w
rozumieniu przepisów prawa procesowego w tym zakresie orzeczenie nie zostało
wydane.
Tym się kierując, Sąd Najwyższy z mocy art. 398¹4 w związku z art. 394¹ § 3
k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.