Legislator Case Law & Legislation
II UZ 7/11 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the lower court failed to rule on the disputed insurance period in its judgment.

Case Number II UZ 7/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the Social Insurance Institution's appeal against the Regional Social Security Court's decision. The lower court had ruled on specific periods of mandatory social insurance but omitted a decision regarding the period from October 1, 2008, to January 31, 2009. The court held that an appeal against a judgment containing no ruling on a specific claim is procedurally inadmissible because the judgment does not exist in that regard.

Legislator headnote

AI generated

Art. 367 § 1, Art. 370 k.p.c.; An appeal lodged against a judgment that contains no ruling on a specific claim is inadmissible as it targets a non-existent judgment.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal missing judgment ruling social insurance coverage procedural defect Social Security Court

Cited Legislation

AI generated
Art. 367 § 1 k.p.c.
niedopuszczalna (art. 367 § 1 oraz 370 k.p.c., por.
Art. 370 k.p.c.
związku z art. 370 k.p.c., wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia
Art. 398 § 4 k.p.c.
Tym się kierując, Sąd Najwyższy z mocy art. 398¹4 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
398¹4 w związku z art. 394¹ § 3
art. 370 k.p.c
związku z art. 370 k.p.c., wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia
art. 394¹ § 3 k.p.c
398¹4 w związku z art. 394¹ § 3

Cited Case Law

AI generated
II UZ 12/05
Najwyższego z dnia 27 lipca 2005 r., III UZ 12/05 - niepublikowane, w którym

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II UZ 7/11

POSTANOWIENIE

Dnia 14 kwietnia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Maciej Pacuda

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z wniosku K. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o podleganie obowiązkowym

ubezpieczeniom społecznym: rentowemu, emerytalnemu i wypadkowemu,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 kwietnia 2011 r.,

zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 9 listopada 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 listopada 2010 r., Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 14 kwietnia 2010 r. w sprawie z

wniosku K. K. o podleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym;

rentowym,

emerytalnemu

i

wypadkowemu,

wskazując

w

uzasadnieniu

postanowienia, że w decyzji z dnia 9 marca 2009 r. organ rentowy stwierdził

podleganie wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu

prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresie od 9 listopada 2005

r. do 31 grudnia 2005 r., od 1 lutego 2006 r. do 18 stycznia 2007 r. oraz od 16

lutego 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. Zaskarżonym apelacją wyrokiem Sąd

Okręgowy - Sąd Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję w ten

sposób, że ustalił, iż wnioskodawczyni z tytułu prowadzenia pozarolniczej

działalności gospodarczej podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym

w okresie od 9 listopada 2005 r. do 31 grudnia 2005 r., od 1 lutego 2008 r. do 18

stycznia 2007 r. i od 16 lutego 2008 r. do 30 września 2008 r. Kwestia obciążenia

wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym za okres od 1

października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. nie została rozstrzygnięta w wyroku

przez Sąd pierwszej instancji, a tego właśnie okresu dotyczy apelacja złożona

przez organ rentowy. W tym stanie rzeczy apelacja organu rentowego dotyczy

okresu, który nie został przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięty w sentencji

orzeczenia (jest w istocie skierowana przeciwko nieistniejącemu orzeczeniu), a

zatem brak podstaw do merytorycznej oceny wyroku co do nie rozpoznanego

roszczenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, zaskarżając je w

całości, wniósł pełnomocnik organu rentowego i zarzucając naruszenie art. 373 w

związku z art. 370 k.p.c., wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik organu rentowego wskazał, iż w jego

ocenie Sąd Okręgowy - Sąd Ubezpieczeń Społecznych zmieniając (wyrokiem z

dnia 14 kwietnia 2010 r.) zaskarżoną decyzję, oraz ustalając datę końcową

ubezpieczeń społecznych wnioskodawczyni na dzień 30 września 2008 r. w istocie

rozstrzygnął negatywnie o podleganiu wnioskodawczyni tym ubezpieczeniom za

pozostały okres objęty decyzją ZUS, tj. od 1 października 2008 r. do 31 stycznia

2009 r., a tym samym Sąd Apelacyjny nie miał podstaw aby przyjąć, że apelacja

dotyczyła roszczenia nie rozpoznanego wyrokiem Sądu pierwszej instancji, a zatem

jej odrzucenie nie było zasadne w świetle art. 373 w związku z art. 370 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione.

Nie jest wątpliwe, że Sąd pierwszej instancji zaskarżonym apelacją wyrokiem

zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego, orzekając, że wnioskodawczyni

podlegała obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia

pozarolniczej działalności gospodarczej w okresach od 9 listopada 2005 r. do 31

grudnia 2005 r., od 1 lutego 2008 r. do 18 stycznia 2007 r. i od 16 lutego 2008 r. do

30 września 2008 r. Kwestia obciążenia wnioskodawczyni obowiązkowym

ubezpieczeniom społecznym za okres od 1 października 2008 r. do 31 stycznia

2009 r. nie została więc w wyroku rozstrzygnięta, w sentencji wyroku brak

rozstrzygnięcia w przedmiocie „oddalenia odwołania w pozostałym zakresie”, tym

samym kwestia obciążenia wnioskodawczyni obowiązkowym ubezpieczeniom

społecznym za ten okres (od 1 października 2008 r. do 31 stycznia 2009 r.) nie

została w wyroku Sądu pierwszej instancji rozstrzygnięta, tymczasem tego właśnie

okresu dotyczy apelacja złożona przez organ rentowy. Jeżeli sąd pracy i

ubezpieczeń społecznych, w sprawie o objęcie ubezpieczeniem społecznym,

uwzględniając częściowo odwołanie ubezpieczonego, zmienił zaskarżoną decyzję

organu rentowego i objął ubezpieczeniem inne niż wskazane w niej okresy, nie

oddalając odwołania w pozostałym zakresie, apelacja wniesiona od nieistniejącego

– w tej części - orzeczenia sądu pierwszej instancji, podlega odrzuceniu jako

niedopuszczalna (art. 367 § 1 oraz 370 k.p.c., por. także postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 27 lipca 2005 r., III UZ 12/05 - niepublikowane, w którym

wskazano,

że

sentencja

wyroku

powinna

zawierać

tak

zredagowane

rozstrzygnięcie sądu co do żądania stron, aby na jej podstawie możliwe było

określenie zakresu powagi rzeczy osądzonej i skutków wyroku bez uciekania się do

treści uzasadnienia tego wyroku). W konsekwencji, odrzuceniu podlega apelacja od

wyroku dotycząca takiej jego części, do której nie odnosi się sentencja tego wyroku,

w szczególności w sytuacji, gdy w sentencji wyroku brak jest rozstrzygnięcia w

przedmiocie

„oddalenia

powództwa

w pozostałym

zakresie”, ponieważ w

rozumieniu przepisów prawa procesowego w tym zakresie orzeczenie nie zostało

wydane.

Tym się kierując, Sąd Najwyższy z mocy art. 398¹4 w związku z art. 394¹ § 3

k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.