Supreme Court dismisses cassation as clearly unfounded due to lack of significant legal issue requiring interpretation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal against the appellate court's decision dismissing the plaintiff's claim. The plaintiff argued that the employment contract was void under Article 58 of the Civil Code due to an attempt to evade labor law, while the Social Insurance Institution claimed the relationship was merely apparent. The court determined that the lower court's application of the law was not clearly erroneous and did not raise significant legal questions requiring Supreme Court resolution.
Legislator headnote
AI generatedArt. 393 k.p.c.; The Supreme Court may refuse to accept a cassation appeal when the challenged judgment does not clearly violate the law, no significant legal issue exists, and the appeal is obviously unfounded.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II UK 99/05
POSTANOWIENIE
Dnia 5 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Beata Gudowska
w sprawie z wniosku A. T.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W.
z udziałem E. Spółka z o.o.
o objęcie ubezpieczeniem społecznym pracowników,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 stycznia 2006 r.,
kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.
z dnia 5 stycznia 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. wyrokiem z
dnia 5 stycznia 2005 r. oddalił apelację A. T. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z
dnia 4 listopada 2003 r., oddalającego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych stwierdzającej niepodleganie ubezpieczeniu społecznemu wobec
pozorności zatrudnienia w „E.” spółce z o.o. W ocenie Sądu Apelacyjnego
okoliczności towarzyszące zawarciu umowy o pracę oraz warunki, na jakich
zatrudniono skarżącą uzasadniały wniosek, że zawarcie umowy o pracę zmierzało
do obejścia prawa i umowa ta była – z mocy art. 58 k.c. – nieważna.
Kasacja wnioskodawczyni została oparta na podstawie naruszenia prawa
materialnego przez „błędną wykładnię i zastosowanie” art. 58 k.c. „przez przyjęcie”,
że umowa o pracę była nieważna. Jako przesłankę przyjęcia kasacji do
rozpoznania wskazano na oczywistą jej zasadność oraz istnienie zagadnienia
prawnego, czy „w przypadku stwierdzenia obejścia prawa sąd orzekający powinien
wskazać konkretne przepisy oraz sposób ich obejścia”.
Rozważając podstawy uzasadniające przyjęcie lub odmowę przyjęcia kasacji
do rozpoznania Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty
nie narusza prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania (§ 2), Sąd
Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie
występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w
orzecznictwie sądów, a ponadto gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna (§ 1).
W sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 k.p.c., jak
też kwestia przedstawiona jako istotne zagadnienie prawne nie wymaga
rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. W związku z tym Sąd Najwyższy, po
rozważeniu przesłanek określonych w § 1, uznał odmowę przyjęcia kasacji do
rozpoznania za uzasadnioną.