Legislator Case Law & Legislation
II UK 99/05 AI generated

Supreme Court dismisses cassation as clearly unfounded due to lack of significant legal issue requiring interpretation.

Case Number II UK 99/05
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal against the appellate court's decision dismissing the plaintiff's claim. The plaintiff argued that the employment contract was void under Article 58 of the Civil Code due to an attempt to evade labor law, while the Social Insurance Institution claimed the relationship was merely apparent. The court determined that the lower court's application of the law was not clearly erroneous and did not raise significant legal questions requiring Supreme Court resolution.

Legislator headnote

AI generated

Art. 393 k.p.c.; The Supreme Court may refuse to accept a cassation appeal when the challenged judgment does not clearly violate the law, no significant legal issue exists, and the appeal is obviously unfounded.

Keywords

AI generated
cassation appeal refusal to accept apparent employment void contract labor law evasion clearly unfounded significant legal issue

Cited Legislation

AI generated
Art. 58 k.c.
do obejścia prawa i umowa ta była – z mocy art. 58 k.c. – nieważna.
Art. 393 k.p.c.
Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty
art. 58 k.c
do obejścia prawa i umowa ta była – z mocy art. 58 k.c.
art. 393 k.p.c
Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty
art. 393 § 2 k.p.c
W sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 k.p.c., jak

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II UK 99/05

POSTANOWIENIE

Dnia 5 stycznia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Beata Gudowska

w sprawie z wniosku A. T.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W.

z udziałem E. Spółka z o.o.

o objęcie ubezpieczeniem społecznym pracowników,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 stycznia 2006 r.,

kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w W.

z dnia 5 stycznia 2005 r., sygn. akt III AUa …/04,

odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. wyrokiem z

dnia 5 stycznia 2005 r. oddalił apelację A. T. od wyroku Sądu Okręgowego w W. z

dnia 4 listopada 2003 r., oddalającego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych stwierdzającej niepodleganie ubezpieczeniu społecznemu wobec

pozorności zatrudnienia w „E.” spółce z o.o. W ocenie Sądu Apelacyjnego

okoliczności towarzyszące zawarciu umowy o pracę oraz warunki, na jakich

zatrudniono skarżącą uzasadniały wniosek, że zawarcie umowy o pracę zmierzało

do obejścia prawa i umowa ta była – z mocy art. 58 k.c. – nieważna.

Kasacja wnioskodawczyni została oparta na podstawie naruszenia prawa

materialnego przez „błędną wykładnię i zastosowanie” art. 58 k.c. „przez przyjęcie”,

że umowa o pracę była nieważna. Jako przesłankę przyjęcia kasacji do

rozpoznania wskazano na oczywistą jej zasadność oraz istnienie zagadnienia

prawnego, czy „w przypadku stwierdzenia obejścia prawa sąd orzekający powinien

wskazać konkretne przepisy oraz sposób ich obejścia”.

Rozważając podstawy uzasadniające przyjęcie lub odmowę przyjęcia kasacji

do rozpoznania Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 393 k.p.c., jeżeli zaskarżone orzeczenie w sposób oczywisty

nie narusza prawa ani nie zachodzi nieważność postępowania (§ 2), Sąd

Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy w sprawie nie

występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w

orzecznictwie sądów, a ponadto gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna (§ 1).

W sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 393 § 2 k.p.c., jak

też kwestia przedstawiona jako istotne zagadnienie prawne nie wymaga

rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. W związku z tym Sąd Najwyższy, po

rozważeniu przesłanek określonych w § 1, uznał odmowę przyjęcia kasacji do

rozpoznania za uzasadnioną.