Supreme Court dismisses appeal for non-acceptance due to lack of serious legal interpretation doubts regarding minimum work hours.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal for substantive review, citing the applicant's failure to demonstrate serious legal doubts. The applicant argued that the definition of minimum monthly work hours required for social insurance coverage depends on the existence of a written agreement rather than actual work performance. The court rejected this argument, noting that the relevant legal issues had already been clarified in existing Supreme Court jurisprudence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.; The Supreme Court may not accept a cassation appeal for substantive review if the applicant fails to demonstrate serious legal doubts or significant inconsistencies in case law regarding the interpretation of the cited provisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II UK 97/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Hajn w sprawie z wniosku A. B.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. i Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w X.z udziałem zainteresowanego D. […] – M. M.o ubezpieczenie społeczne,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 czerwca 2013 r.,skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 6 września 2012 r. Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację A. B. w sprawie o ubezpieczenie społeczne przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, przy udziale zainteresowanego D. […] – M. M. oraz orzekł o kosztach.Ubezpieczony złożył skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołał się na art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wskazując na potrzebę wykładni § 3 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z 31 grudnia 1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą w celu ustalenia i ujednolicenia, czy pod pojęciem „określenia” i „ustalenia” minimalnej miesięcznej ilości pracy w rozumieniu powołanego przepisu, należy rozumieć obowiązek stron do zawarcia w tym przedmiocie stosownego postanowienia w umowie o pracę nakładczą, czy decydujące dla możliwości zakwalifikowania stosunku zobowiązaniowego jako umowy o pracę nakładczą w rozumieniu rozporządzenia konieczne jest faktyczne wykonywanie przez pracownika takiej ilości pracy, która skutkuje regularnym uzyskiwaniem co najmniej 50% najniższego wynagrodzenia określonego przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej na podstawie art. 774 pkt 1 Kodeksu pracy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna ubezpieczonej nie kwalifikuje się do przyjęcia w celu jej merytorycznego rozpoznania.Istotą wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia jest wykazanie przez skarżącego okoliczności, które podlegają rozważeniu przez Sąd Najwyższy podczas tzw. przedsądu, czyli wstępnego badania sprawy, mającego na celu stwierdzenie występowania jednej z przesłanek skargi, wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. Przesłankami tymi są:
1) występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, 2) potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) nieważność postępowania lub 4) oczywista zasadność skargi. Podstawowym celem instytucji przedsądu jest bowiem rozważenie, czy w skardze kasacyjnej podniesiono okoliczności, których rozważenie przez Sąd Najwyższy będzie wkładem w rozwój prawa i zapewnienie jednolitości jego sądowej wykładni. Tylko wtedy wykazany zostaje publicznoprawny charakter skargi kasacyjnej (postanowienia Sądu Najwyższego z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147).
Dlatego zasadniczym warunkiem pozytywnego rozpoznania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest przedstawienie w jego uzasadnieniu odpowiednio skonstruowanego wywodu jurydycznego.W przypadku powołania się na przesłankę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. konieczne jest sformułowanie wątpliwości i wykazanie, że są one poważne oraz przedstawienie wywodu dotyczącego rozbieżności w orzecznictwie sądowym (postanowienie Sądu Najwyższego z 13 grudnia 2007 r., sygn. akt I PK 233/07).
Wskazywane przez pełnomocnika skarżącej kwestie zostały już wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego (vide między innymi postanowienie SN z 26 stycznia 2012 r., I UK 314/11, Lex nr 1215421, postanowienie SN z 28 lutego 2012 r., I UK 363/11, Lex nr 1215123 oraz powołane tam orzeczenia). Sąd Najwyższy nie widzi potrzeby wykładni przepisów powoływanych we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej ubezpieczonej do rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 k.p.c. aw