Legislator Case Law & Legislation
II UK 87/13 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal question and serious interpretation doubts.

Case Number II UK 87/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the pension authority's cassation appeal against the appellate court's ruling granting a bridge pension. The dispute concerned whether periods of work on foreign ships through an intermediary agency counted as qualifying service. The court rejected the appeal because the applicant failed to formulate a specific legal issue or demonstrate serious doubts regarding the interpretation of the relevant statutes.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the applicant fails to formulate a specific legal issue or prove serious doubts requiring interpretation of the law.

Keywords

AI generated
cassation appeal legal question serious doubts pension law foreign employment interpretation of law procedural dismissal

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Treść wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (wyżej in extenso) nie pozwala stwierdzić zasadnej podstawy przedsądu i dlatego wniosek nie został uwzględniony.Jedynie hasłowo wniosek odwołuje się do podstaw przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Takie zredukowanie zagadnienia (po wykluczeniu istotnego zagadnienia prawnego i podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oznacza, że chodzi w istocie o kontrolę rozstrzygnięcia w sprawie, czyli o podstawę przedsądu z art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Treść wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (wyżej in extenso) nie pozwala stwierdzić zasadnej podstawy przedsądu i dlatego wniosek nie został uwzględniony.Jedynie hasłowo wniosek odwołuje się do podstaw przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
Takie zredukowanie zagadnienia (po wykluczeniu istotnego zagadnienia prawnego i podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oznacza, że chodzi w istocie o kontrolę rozstrzygnięcia w sprawie, czyli o podstawę przedsądu z art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Treść wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (wyżej in extenso) nie pozwala stwierdzić zasadnej podstawy przedsądu i dlatego wniosek nie został uwzględniony.Jedynie hasłowo wniosek odwołuje się do podstaw przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Treść wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (wyżej in extenso) nie pozwala stwierdzić zasadnej podstawy przedsądu i dlatego wniosek nie został uwzględniony.Jedynie hasłowo wniosek odwołuje się do podstaw przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II UK 87/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z wniosku Z. D.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.‎o emeryturę pomostową,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 czerwca 2013 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z 25 września 2012 r. oddalił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z 28 grudnia 2011 r., który zmienił decyzję pozwanego z 29 kwietnia 2011 r. i ustalił wnioskodawcy Z. D. prawo do emerytury pomostowej. Spór dotyczył okresu pracy wymaganego do emerytury pomostowej. Pozwany nie uwzględnił między innymi okresów pracy wnioskodawcy na statkach morskich w żegludze międzynarodowej u armatora zagranicznego, gdy był zatrudniany za pośrednictwem […] Agencji […] (od 22 kwietnia 1988 r. do 12 kwietnia 1989 r., od 11 września 1989 r. do 18 lipca 1990 r. i od 19 października 1990 r. do 4 maja 1992 r.).

Sąd pierwszej instancji ustalił, że z tytułu tego zatrudnienia […]A[…] uiszczała składki na ubezpieczenie społeczne wnioskodawcy i pozwany zaliczył te okresy pracy jako okresy składkowe. Wnioskodawca spełnił warunki stażowe do emerytury pomostowej; wykonywał przez wymagany okres 15 lat pracę w szczególnych warunkach (pkt 23 załącznika do ustawy o emeryturach pomostowych). Ustawa o emeryturach pomostowych, ani wcześniejsze ustawy, czyli z 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników oraz rozporządzenie wykonawcze dot. pracy w szczególnych warunkach z 7 lutego 1983 r., jak również obecna ustawa emerytalna z 17 grudnia 1998 r., nie wykluczają pracy wykonywanej za granicą.

Przepis art. 6 ust. 2 lit. d ustawy emerytalnej pozwala zaliczyć do okresów składkowych również okresy zatrudnienia obywateli polskich poza granicami kraju u innych pracodawców zagranicznych pod warunkiem opłacania składek na ubezpieczenie społeczne w Polsce. Nie inaczej było poprzednio, gdyż w myśl § 6 ust. 2 uchwały RM nr 123 z 3 września 1984 r. w sprawie zasad podejmowania pracy przez obywateli polskich u pracodawców zagranicznych, jednostka kierująca obywatela polskiego do pracy za granicą u pracodawcy zagranicznego, obowiązana była przekazać na konto ZUS miesięcznie kwotę odpowiadającą 28% średniej płacy z roku poprzedniego, celem refundacji kosztów świadczeń z ubezpieczenia społecznego.

Korzystne dla wnioskodawcy rozstrzygnięcie uzasadnia też orzecznictwo Sądu Najwyższego (wyroki w sprawach: II UK 329/09; II UK 5/10; II UKN 500/00; II UK 196/02) i stanowisko, że okresy pracy za granicą w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze na podstawie umów zawartych bezpośrednio z pracodawcami zagranicznymi mogą być uznane za okresy zatrudnienia w rozumieniu art. 32 ust. 1, 2 i 4 ustawy o emeryturach i rentach, pod warunkiem opłacania składek w Polsce. W apelacji pozwany zarzucił naruszenie prawa materialnego i procesowego, w szczególności iż ubezpieczony nie był w spornych okresach pracownikiem w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach pomostowych, natomiast […] Agencja […] nie może być uznana za płatnika składek w rozumieniu tej ustawy.

Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu oddalenia apelacji zauważył między innymi, że kręgu pracodawców - płatników nie można zawężać do aktualnie płacących składki za pracę w szczególnych warunkach, uprawniającą do emerytury pomostowej, gdyż w sprawie znaczenie mają okresy sprzed ustawy o emeryturach pomostowych (1 stycznia 2009 r.). Dotyczy to również kwestii samego ubezpieczenia, pracy w szczególnych warunkach i zaświadczeń o pracy w szczególnych warunkach. Sąd Apelacyjny potwierdził, że przepisy ustawy o emeryturach pomostowych nie zawierają wymogu, aby praca w szczególnych warunkach była wykonywana przez ubezpieczonych tylko w Polsce.

Po doliczeniu wnioskodawca miał wymagane 15 lat pracy w szczególnych warunkach i spełniał pozostałe przesłanki prawa do emerytury pomostowej.Pozwany we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podał co następuje. „W sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości w praktyce przy ich stosowaniu, a mianowicie: czy wobec treści art. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 51 i 49 ustawy o emeryturach pomostowych można zastosować te przepisy w przedmiotowej sprawie i zaliczyć do okresów pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 3 ustawy o emeryturach pomostowych, okres pracy marynarza, wykonywanej u armatora zagranicznego, do której został skierowany przez pośrednika, a nie płatnika i czy taki marynarz jest w kręgu podmiotów uprawnionych do ubiegania się o emeryturę pomostową na podstawie art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych.

Wobec powyższego, w świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego sprawy – zdaniem organu rentowego, zachodzi potrzeba wykładni przez Sąd Najwyższy zaskarżonych przepisów prawa materialnego. Wskazana kwestia prawna nie jest jednostkowym przypadkiem, a zatem jej rozstrzygnięcie będzie miało istotny wpływ na rozpoznania podobnych spraw w przyszłości, a także doprecyzowanie obowiązujących w tym zakresie przepisów przez ustawodawcę. Biorąc po uwagę całokształt sprawy ZUS uznając, że skarga kasacyjna jest w pełni uzasadniona, wnosi jak na wstępie”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Treść wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (wyżej in extenso) nie pozwala stwierdzić zasadnej podstawy przedsądu i dlatego wniosek nie został uwzględniony.Jedynie hasłowo wniosek odwołuje się do podstaw przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Pierwsza nie spełnia się dlatego, że istotne zagadnienie prawne nie zostało w ogóle sformułowane, ani tym bardziej przedstawione. Chodzi wszak o problem jurydycznie doniosły, opracowany na podstawie analizy prawa, orzecznictwa, a nawet doktryny, po której to wpierw sam skarżący może stwierdzić, że istotne zagadnienie prawne rzeczywiście występuje i dlatego powinien rozpoznać je Sąd Najwyższy.To samo odnosi się do warunków drugiej podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., gdyż nie każda wątpliwość czy potrzeba wykładni przepisów uzasadnia przyjęcie skargi do rozpoznania.

Warunkiem tej podstawy są kwalifikowane wątpliwości w zakresie wykładni przepisu, czyli wątpliwości poważne lub wywołujące rozbieżności w orzecznictwie sądów. Skarżący we wniosku całkowicie pomija wykładnię przepisów, którą przedstawiły w tej sprawie Sądy pierwszej i drugiej instancji, odwołując się nawet do orzecznictwa Sądu Najwyższego. Tymczasem wniosek skarżącego poprzestaje tylko na samym zgłoszeniu potrzeby wykładni i nie wykazuje na czym miałyby polegać poważne wątpliwości w wykładni, przy czym w pierwszej kolejności powinien odnieść się do wykładni jaką na podstawie przepisów prawa pozytywnego przedstawiły Sądy w tej sprawie.

Skarżący tego nie czyni. We wniosku wymaga natomiast wykładni określonych przepisów i treść wniosku nie wykracza poza zwykłą wykładnię i stosowanie prawa, co zresztą leży u podstaw rozstrzygnięcia w sprawie. Zwykła wykładnia prawa nie stanowi podstawy przedsądu, wszak skarga kasacyjna nie miałaby wówczas granic i postępowanie kasacyjne stałoby się kolejną (powszechną) instancją (trzecią).Innymi słowy wniosek sprowadza się do oceny rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie i pytania czy okres pracy marynarza, wykonywanej u armatora zagranicznego, do której został skierowany przez pośrednika, a nie płatnika, może być okresem pracy wymaganym do emerytury pomostowej.

Takie zredukowanie zagadnienia (po wykluczeniu istotnego zagadnienia prawnego i podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) oznacza, że chodzi w istocie o kontrolę rozstrzygnięcia w sprawie, czyli o podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., do której jednak wniosek nie odwołuje się, nawet hasłowo nie twierdzi, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (czym innym jest sformułowanie we wniosku in fine „skarga kasacyjna jest w pełni uzasadniona”).Z tych motywów – z braku zasadnej podstawy przedsądu – orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.aw