Legislator Case Law & Legislation
II UK 72/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of legal issue under Polish social security law.

Case Number II UK 72/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by an employee against a social security office decision regarding sick pay. The appellant argued that receiving wages from another employer during the same sick period violated social security principles, but failed to identify a specific legal question requiring Supreme Court review. The court ruled that the appeal did not meet the statutory requirements for admissibility under the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if a significant legal issue exists, there is a need for interpretation of laws causing serious doubts, or the appeal is obviously justified.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility social security benefits sick pay entitlement Code of Civil Procedure legal issue requirement uniform interpretation wage substitution

Cited Legislation

AI generated
Art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
z dnia 3 października 2013 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II UK 72/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku W. J.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.‎z udziałem zainteresowanych P. Spółka Akcyjna z siedzibą w S. oraz Urzędu Gminy w K.‎o zasiłek chorobowy i zwrot nienależnie pobranego świadczenia,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 30 września 2014 r.,‎skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt VII Ua (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca W. J. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego, Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 3 października 2013 r.Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (jednolity tekst: Dz.U. z 2014 r., poz. 159).Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, „ponieważ objęty skargą wyrok stanowi jaskrawe naruszenie obowiązujących zasad ubezpieczenia społecznego od skutków niezdolności pracownika do pracy w przypadku choroby lub macierzyństwa”.

W wyniku wezwania do uzupełnienia skargi kasacyjnej przez przedstawienie uzasadnienia wniosku w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący w piśmie z dnia 5 kwietnia 2014 r. wskazał: „Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadniam względami słuszności oraz koniecznością uzyskania jednolitej wykładni w sprawach wypłat świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Nie należy kwestionować zasadności tych wypłat w przypadkach rzeczywistej choroby pracownika tylko dlatego, że w tych samych okresach niezdolności do pracy naliczono temu samemu pracownikowi wynagrodzenie za pracę w innym zakładzie pracy, mimo że pracy tej również nie świadczył”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4).

W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Ani w skardze kasacyjnej, ani w piśmie uzupełniającym jej braki w zakresie uzasadnienia wniosku w przedmiocie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący nie wskazał żadnej z przesłanek, o których mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Z powyższych względów, na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.