Social security appeal dismissed as inadmissible because the disputed rent amount is under ten thousand zlotys. The court ruled the case falls outside the scope of cassation for property rights. The Supreme Court rejected the appeal on procedural grounds regarding the value threshold. The court held that the appeal was inadmissible because the disputed amount did not exceed the statutory limit. The decision clarifies that rent disputes below the ten thousand zloty threshold cannot be appealed via cassation. The ruling emphasizes the strict application of the value requirement for cassation in social security cases. The court found the appeal inadmissible due to the value of the disputed rent being too low. The decision establishes that rent disputes under ten thousand zlotys are not subject to cassation review. The court dismissed the appeal because the disputed rent value did not meet the cassation threshold. The ruling confirms that social security rent cases are generally excluded from cassation unless the value exceeds ten thousand zlotys.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the social security agency against the appellate court's decision granting disability pension. The agency argued that the right to the pension arose only after the cessation of sick pay, but the court found the dispute concerned only the start date and thus the value of the disputed rent. The court ruled the appeal inadmissible because the value of the disputed rent did not exceed the ten thousand zloty threshold required for cassation in social security cases.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: In social security cases concerning the granting of pensions, a cassation appeal is inadmissible if the value of the disputed subject matter does not exceed ten thousand zlotys, as the appeal is not admissible for property rights below this threshold.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II UK 3/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z wniosku H. M.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O.o rentę z tytułu niezdolności do pracy,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 stycznia 2014 r.,skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt III AUa […], odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2013 r., III AUa […], Sąd Apelacyjny w […], w sprawie z wniosku H. M. o rentę z tytułu niezdolności do pracy, zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego – Sądu Ubezpieczeń Społecznych w P. z dnia 6 grudnia 2011 r. oraz poprzedzającą decyzję organu rentowego – Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O. i przyznał wnioskodawcy prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 kwietnia 2010 r. do dnia 31 marca 2012 r. i orzekł o kosztach postępowania. Rozpoznając apelację wnioskodawcy, Sąd Apelacyjny uzupełnił postępowanie dowodowe i ustalił, że wnioskodawca jest okresowo częściowo niezdolny do pracy, co uzasadniało przyznanie mu dochodzonego świadczenia „od pierwszego dnia miesiąca, w którym złożył on stosowny wniosek o przyznanie mu prawa do renty”.
Powyższy wyrok zaskarżył skargą kasacyjną, w części dotyczącej ustalenia daty nabycia prawa do renty, pełnomocnik organu rentowego, zarzucając naruszenie prawa materialnego - art. 100 w związku z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227) poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu, że wnioskodawca pobierał zasiłek chorobowy, stąd prawo do renty powstało z dniem zaprzestania pobierania tego zasiłku W oparciu o przedstawione zarzuty, skarżący wniósł „o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy”, przez zmianę zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającej decyzji i przyznanie wnioskodawcy dochodzonego świadczenia od dnia 25 maja 2010 r do dnia 31 marca 2012 r.
Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazano na jej oczywistą zasadność, gdyż wydany wyrok rażąco narusza przepisy prawa materialnego, wskazane w zarzutach skargi. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Biorąc pod uwagę istotę zarzutów skargi kasacyjnej oraz ich uzasadnienie, należy stwierdzić, że skarga jest przedmiotowo niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c., w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna jest dopuszczalna, poza sprawami o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, tylko w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest wyższa niż dziesięć tysięcy złotych.
W rozpoznawanej sprawie skarżący organ rentowy ostatecznie nie zakwestionował zasadności przyznania wnioskodawcy prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, kwestionując jedynie datę przyznania dochodzonego świadczenia, a więc w istocie jej wysokość. Trafnie - biorąc pod uwagę okoliczności sprawy - organ rentowy zauważa, że ostatnia przesłanka nabycia prawa do przyznanego świadczenia została spełniona przez wnioskodawcę w dniu 24 maja 2010 r. (data ustania prawa do zasiłku chorobowego), a tym samym prawo do renty wnioskodawca mógł nabyć dopiero z dniem następującym po tym dniu czyli 25 maja 2010 r.
W istocie więc, w sprawie nie jest sporna kwestia samego prawa do świadczenia, ale data jego przyznania - jego wysokość (wartość przyznanego świadczenia za okres od dnia 1 kwietnia do 24 maja 2010 r.), która niewątpliwie nie przekracza kwoty dziesięciu tysięcy złotych, wymaganej przepisem w art. 3982 § 1 k.p.c., co czyni skargę przedmiotowo niedopuszczalną.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji, w oparciu o art. 3986 § 3 k.p.c. aw