Supreme Court dismisses appeal against appellate court's remittal due to lack of absolute appeal grounds under Polish Criminal Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defense's appeal against the appellate court's decision to remand the case for a retrial. The defense argued that the remittal violated procedural rules because the lower court's reasoning was insufficient, yet the appellate court explicitly stated that the first-instance evaluation of facts regarding harmful substances was too superficial to be highlighted. The court ruled that the appellate court's clear justification for the remittal, based on the prohibition of changing the verdict under specific conditions, satisfied the statutory requirements for such a procedural step.
Legislator headnote
AI generatedart. 437 § 2 k.p.k.; art. 439 § 1 k.p.k.; art. 454 k.p.k.; art. 455a k.p.k.: The Supreme Court may only quash an appellate court's remittal decision if the lower court's reasoning explicitly identifies one of the statutory grounds for remittal under the Criminal Procedure Code, ensuring the necessity of a full retrial is demonstrated.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II KS 7/18 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący)SSN Jerzy GrubbaSSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 listopada 2018 r., w sprawie M. M. R., K. R. i E. T. W.oskarżonych z art. 165 § 1 pkt 2 k.k. i innych, skargi obrońcy oskarżonych, na wyrok Sądu Apelacyjnego w […] dnia 10 lipca 2018 r., sygn. akt II AKa […]uchylający wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 12 marca 2018 r., sygn. akt III K […]na podstawie art. 539e § 2 k.p.k.
1. oddala skargę;
2. obciąża oskarżonych M. M. R., K. R. i E. T. W. kosztami sądowymi postępowania skargowego UZASADNIENIEM. M. R., K. R. i E. T. W. zostali oskarżeni o popełnienie przestępstw z art. 165 § 1 pkt 2 k.p.k., nadto E. T. W. o czyn z art. 189 § 1 k.k. w zb. z art. 224 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.Wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 12 marca 2018 r., sygn. akt III K […], wszyscy troje oskarżeni zostali uniewinnieni od zarzutu popełnienia czynu z art. 165 § 1 pkt 2 k.p.k.Na skutek apelacji wniesionej na niekorzyść tych oskarżonych przez prokuratora, Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 10 lipca 2018 r., sygn. akt II AK […], uchylił wyrok Sądu I instancji w stosunku do oskarżonych K.
R., M. R. oraz E. W. (w części go uniewinniającej) i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P. (pkt 1 tego wyroku).Skargę na to rozstrzygnięcie złożył obrońca oskarżonych podnosząc w niej zarzut „naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 437 § 2 in fine k.p.k. - poprzez uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w P. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji z jednoczesnym wskazaniem, jako podstawy do wydania takiego rozstrzygnięcia - braków w argumentacji zawartej w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego oraz konieczności przeprowadzenia ponownej analizy stanu faktycznego - podczas, gdy art. 437 § 2 k.p.k. nie przewiduje takiej podstawy do wydania rozstrzygnięcia kasatoryjnego, a zatem uchylenie zaskarżonego wyroku nie było uzasadnione, zwłaszcza w świetle treści art. 455a k.p.k. oraz nie zachodzącej potrzeby do przeprowadzenia przewodu w całości”.
Autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga obrońcy oskarżonych nie jest zasadna, gdyż skarżący nie wykazał, aby wydanie, na etapie postępowania odwoławczego, orzeczenia kasatoryjnego naruszyło art. 437 k.p.k.Zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeśli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.
Z powiązania treści tego przepisu z treścią art. 539a § 3 k.p.k., w którym wskazano podstawy skargi, jednoznacznie wynika, że Sąd Najwyższy rozpoznając skargę na wyrok sądu odwoławczego ogranicza się do badania, czy w sprawie, na etapie postępowania przed sądem I lub II instancji, zachodzi tzw. bezwzględna przyczyna odwoławcza, albo doszło do uchylenia wyroku mimo braku formalnych przeszkód określonych w art. 454 k.p.k. do wydania wyroku zmieniającego lub też konieczne jest przeprowadzenie w całości przewodu sądowego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2018 r., I KZP 13/17 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2017 r., IV KS 6/16, LEX nr 2204960).
Te uregulowania wskazują więc jednoznacznie, że aby Sąd Najwyższy mógł ustosunkować się do podniesionych w skardze zarzutów, uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego winno być tak sformułowane, aby wynikało z niego jednoznacznie, która z przesłanek określonych w art. 437 § 2 k.p.k. była podstawą uchylenia wyroku sądu I instancji i przekazania sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania. Treść uzasadnienia Sądu Apelacyjnego, bezsprzecznie dowodzi, jakimi powodami kierował się w omawianym aspekcie Sąd odwoławczy. Zdaniem tego Sądu dokonana przez Sąd I instancji ocena prawna ustaleń faktycznych, odnoszących się do głównego zarzutu wprowadzania do obrotu substancji szkodliwych w postaci środków zastępczych, postawionego wszystkim trojgu oskarżonym w sprawie, z uwagi na to, iż jest pobieżna, nie mogła zostać zaakcentowana.
Przyczyny uniewinnienia tych oskarżonych od popełnienia czynu z art. 165 § 1 pkt 2 k.k., nie były więc transparentne i przez to dostatecznie przekonywające. Oczywistym jest więc, że przy takim stanowisku Sądu odwoławczego, w układzie procesowym jaki wystąpił w przedmiotowej sprawie, Sąd ten nie miał możliwości wydania innego orzeczenia niż kasatoryjne, bowiem na przeszkodzie temu stał zakaz wynikający z art. 454 § 1 k.p.k.Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak na wstępie.