Legislator Case Law & Legislation
II KS 2/18 AI generated

Supreme Court dismisses prosecutor's appeal against appellate court's remand for damages calculation without full retrial.

Case Number II KS 2/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the prosecutor's appeal against the appellate court's decision to remand the case for recalculation of compensation damages. The prosecutor argued that a full retrial was necessary because the first-instance court made factual errors regarding the claimant's income and unemployment benefits. However, the court found that the appellate court correctly identified these errors and possessed all necessary evidence in the file to determine the correct amount without conducting a new full trial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 539a k.p.k.; Art. 539b § 1 k.p.k.: A remand for retrial is not required when the appellate court identifies factual errors in the first-instance court's damage calculation and has access to existing evidence to correct them independently.

Keywords

AI generated
appeal against appellate judgment remand for retrial compensation damages factual errors procedural economy

Cited Legislation

AI generated
Art. 539a k.p.k.
B., o zadośćuczynienie i odszkodowanie wynikłe z niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 stycznia 2018 r., skargi wniesionej w trybie art. 539a k.p.k. i art.
Art. 539b § 1 k.p.k.
i art. 539b § 1 k.p.k. wniósł Prokurator Prokuratury Regionalnej w [...], zarzucając zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisu postępowania karnego, tj.
Art. 437 § 2 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KS 2/18 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Gradzik (przewodniczący)‎SSN Rafał Malarski‎SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca)Protokolant Małgorzata Sobieszczańska w sprawie W. B., o zadośćuczynienie i odszkodowanie wynikłe z niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 stycznia 2018 r., skargi wniesionej w trybie art. 539a k.p.k. i art. 539b § 1 k.p.k. przez prokuratora Prokuratury Regionalnej w [...] od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 9 listopada 2017 r.7, uchyla zaskarżony wyrok w części uchylającej wyrok Sądu I instancji co do oddalenia wniosku o odszkodowanie za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie ponad kwotę 4730 złotych i przekazuje w tym zakresie sprawę do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym Sądowi Apelacyjnemu w [...].

UZASADNIENIESąd Okręgowy w [...] wyrokiem z dnia 20 czerwca 2017 r. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawczyni W. B. kwotę 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia oraz kwotę 4.730 zł tytułem odszkodowania za niewątpliwe niesłuszne tymczasowe aresztowanie w okresie od 5 lipca 2006 r. do 28 września 2006 r.Następnie Sąd Apelacyjny w [...] wyrokiem z dnia 9 listopada 2017 r. (sygn. akt II AKa …/17), zaskarżony wyrok zmienił w ten sposób, że podwyższył zasądzoną kwotę z tytułu zadośćuczynienia do 40.000 zł, natomiast uchylił wyrok w części oddalającej wniosek o odszkodowanie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie ponad kwotę 4.730 zł i w tym zakresie sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w [...].Na powyższe orzeczenie skargę w trybie art. 539a k.p.k. i art. 539b § 1 k.p.k. wniósł Prokurator Prokuratury Regionalnej w [...], zarzucając zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisu postępowania karnego, tj. art. 437 § 2 zdanie drugie in fine przez uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w sytuacji, gdy w sprawie nie zachodzi konieczność przeprowadzenia przez Sąd I instancji na nowo przewodu w całości, a postępowanie to w istocie sprowadza się do uzupełnienia postępowania dowodowego polegającego w zasadzie na doprecyzowaniu ustalonych przez Sąd meriti okoliczności, tj. zarejestrowania wnioskodawczyni jako bezrobotnej, wysokości dochodu uzyskiwanego z prowadzonego sklepu papierniczego, oraz ustalenia, czy z uwagi na posiadane wykształcenie wnioskodawczyni mogła realnie osiągać wyższe dochody niż te, które uzyskiwała z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.Podnosząc powyższy zarzut Prokurator wniósł o uchylenie wyroku Sądu odwoławczego w zaskarżonej części i przekazanie temu Sądowi sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zażył co następuje.Na wstępie rozważań należy podnieść kilka istotnych kwestii związanych z instytucją skargi na orzeczenie sądu odwoławczego z rozdziału 55a k.p.k., które mają znaczenie dla niniejszej sprawy.

Skarga na wyrok uchylający sądu odwoławczego została wprowadzona do Kodeksu postępowania karnego w wyniku nowelizacji z 2016 r. W uzasadnieniu projektu ustawy nowelizacyjnej wskazano na potrzebę stworzenia instytucjonalnego mechanizmu zabezpieczającego reformatoryjność orzekania (por. uzasadnienie projektu ustawy o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, VIII kadencja, druk sejm. nr 207). Skarga ma na celu przeciwdziałanie niezasadnym wyrokom kasatoryjnym sądów odwoławczych zapadającym w zwykłym toku instancji.

Ma także gwarantować, że sądy odwoławcze będą częściej wydawać wyroki reformatoryjne, samodzielnie sanując dostrzeżone błędy w stosowaniu prawa materialnego lub procesowego. Ustawa nowelizująca powierzyła Sądowi Najwyższemu kompetencję w zakresie rozpoznawania tych skarg. Przedmiotem zatem samej skargi nie jest ocena poprawności oceny przez sąd odwoławczy poszczególnych zarzutów apelacji, ale tylko i wyłącznie podjeta w wyniku tej oceny następcza decyzja sądu odwoławczego o uchyleniu wyroku i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie zaskarżonego wyroku Sądu odwoławczego nie przekonuje, że w sprawie zaistniała potrzeba przeprowadzenia przewodu sądowego na nowo w całości.Powodem uchylenia do ponownego rozpoznania sprawy we wskazanym zakresie był błąd Sądu I instnacji w ustaleniach faktycznych w zakresie sposobu wyliczenia wysokości szkody związanej z pozostawaniem przez wnioskodawczynię bez pracy po zwolnieniu z tymczasowego aresztu.

Takie stwierdzenie Sądu odwoławczego zakłada, że co do zasady Sąd ten nie kwestionował ani samego faktu wystapienia szkody, ani też związku przyczynowego między ową szkodą a stosowaniem tymczasowego aresztowania. Sąd odwoławczy na s. 4 - 5 uzasadnienia wyroku wyraźnie wskazuje, że Sąd I instancji dopuścił się błędu w czynieniu ustaleń faktycznych co do sposobu wyliczenia wysokości szkody, gdyż dowody zgromadzone w sprawie stoją w sprzeczności z twierdzeniami tego sądu. W wytycznych dla ponownego postępowania Sąd II instancji nakazał m.in. zbadanie kwestii ewentualnego pobierania zasiłku dla osób bezrobotnych przez wnioskodawczynię oraz propozycji pracy, a także kwestii dochodu uzyskiwanego ze sklepu papierniczego, który prowadziła.

Jak trafnie wskazuje w swej skardze Prokurator, te informacje zawarte były w aktach sprawy – potwierdzenia przelewów z Powiatowego Urzędu Pracy (dowodzące okresu i wysokości zasiłku), kopie zeznań podatkowych za lata 2007-2014 oraz wysokość wynagrodzenia, jakie wnioskodawczyni otrzymywałaby, gdyby kontynuowała zatrudnienie w Izbie Celnej w [...] (k. 21, 25-49, 65, 128).Powyższe przekonuje, że Sąd odwoławczy nie podzielając stanowiska Sądu I instancji do co wysokości odszkodowania dysponował materiałem, który dawał podstawy do własnego ustalenia tej kwestii lub sięgnięcia w postępowaniu odwoławczym do suplementarnych środków dowodowych bez konieczności przekazywania sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na potrzebę przeprowadzenia przewodu sądowego w całości.Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. kc