Supreme Court transfers criminal compensation case to another court due to conflict of interest involving the state prosecutor.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the Warsaw Court of Appeal's request to transfer the case to the Łódź Court of Appeal. The appeal involved compensation for wrongful detention, where the State was represented by the Warsaw Court of Appeal's President, who also supervises the judges hearing the appeal. The court ruled that this dual role created a perceived conflict of interest that could undermine public confidence in the impartiality of the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The institution of delegated jurisdiction under Art. 37 of the Code of Criminal Procedure applies when special considerations regarding the good administration of justice require it, specifically to avoid situations where the adjudication of a case by a specific court might be perceived as limiting judicial freedom or leading to a justified belief in the inability to impartially adjudicate the matter.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 8/23 POSTANOWIENIE Dnia 2 lutego 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kapiński w sprawie H. N., wniosku o odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę wynikłych z niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 2 lutego 2023 r., wniosku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2023 r., sygn. akt II AKa 309/21, o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł : uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Apelacyjnego w Warszawie, sygn. akt II AKa 309/21, do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 stycznia 2023 r., sygn. akt II AKa 309/21, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy H. N., wniosku o odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę wynikłych z niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania, innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadniając swój wniosek wskazał, że w niniejszej sprawie o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie podmiotem reprezentującym Skarb Państwa jest Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który w toku przedmiotowego postępowania występował i zabierał merytoryczne stanowisko.
Prezes Sądu Apelacyjnego jest także zwierzchnikiem służbowym sędziów, mających rozpoznawać apelację pełnomocnika wnioskodawcy A. N. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Wniosek Sądu Apelacyjnego w Warszawie zasługuje na uwzględnienie.Określona w art. 37 k.p.k. instytucja stanowi wyjątek od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy, zatem jej zastosowanie powinno mieć miejsce jedynie wówczas, gdy przemawiają za tym szczególne względy, związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości. Jednym z nich jest autorytet wymiaru sprawiedliwości, dla kształtowania którego należy unikać sytuacji, w których rozpoznanie danej sprawy przez sąd wiązałoby się z ograniczeniem swobody orzekania lub mogłoby – w odczuciu społecznym – prowadzić do uzasadnionego przekonania o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2021 r., IV KO 4/21, LEX nr 3126169).
Analiza przedstawionych przez Sąd Apelacyjny w Warszawie okoliczności, które zasługują na akceptację prowadzi do wniosku, że w zaistniałym w sprawie układzie procesowym fakt, że w sprawie Skarb Państwa reprezentowany jest przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie, sędziowie tego Sądu mają rozpoznać apelację pełnomocnika wnioskodawczyni uzasadnia konieczność skorzystania przez Sąd Najwyższy z tzw. właściwości delegacyjnej. Występujące w sprawie zależności służbowe pomiędzy Prezesem Sądu Apelacyjnego w Warszawie a sędziami mającymi rozpoznać przedmiotową apelację, w odczuciu społecznym – niezależnie od rzeczywistego stanu rzeczy – mogłyby bowiem rodzić wątpliwości co do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania przedmiotowej sprawy przez tenże Sąd.
W omawianej sytuacji chodzi niewątpliwie zarówno o odbiór społeczny jak i subiektywne odczucia obywateli, którzy mogliby powziąć wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu Sądu Apelacyjnego w Warszawie przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy. Mając zatem na uwadze dobro wymiaru sprawiedliwości uznać należy, że zaistniała podstawa określona w art. 37 k.p.k. do przekazania tej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu tj. Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi, położonemu w odległości stosunkowo bliskiej od Sądu miejscowo właściwego.Sąd Najwyższy mając na uwadze powyższe orzekł jak w postanowieniu.