Legislator Case Law & Legislation
II KO 78/22 AI generated

Supreme Court transfers criminal case to another court due to judge's assistant involvement and impartiality concerns.

Case Number II KO 78/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer the criminal case to another court of equal jurisdiction. The court found that the Regional Court was the local and subject-matter competent authority, but the case involved an assistant judge of that same court. Consequently, the Supreme Court ruled that recognizing the assistant's service relationship with the court could create a legitimate public perception of bias, thereby threatening the good administration of justice.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; Art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.; When a judge's assistant is involved in a case before their own court, the Supreme Court may transfer the case to ensure public confidence in judicial impartiality and prevent reasonable doubts about objectivity.

Keywords

AI generated
transfer of jurisdiction good administration of justice impartiality of the court assistant judge involvement public perception of bias criminal proceedings independent judiciary

Cited Legislation

AI generated
Art. 37 k.p.k.
z dnia 8 lipca 2022 r., o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.
Art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
W.- z uwagi na brak znamion czynu zabronionego, na zasadzie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.
art. 37 k.p.k
z dnia 8 lipca 2022 r., o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 13 § 1 k.k
[…], o czyn z art. 13 § 1 k.k.
art. 286 § 1 k.k
z art. 286 § 1 k.k., polegający na usiłowaniu doprowadzenia w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w/w Sądu Rejonowego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w nieustalonej kwocie poprzez wprowadzenie w błąd co do zaistnienia w dniu 26 lipca 2021 r.
art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k
W.- z uwagi na brak znamion czynu zabronionego, na zasadzie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
IV KO 36/10
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 kwietnia 2010 r., IV KO 36/10, OSNwSK 2010, Nr 1, poz.
V KO 58/04
715; z dnia 7 października 2004 r., V KO 58/04, LEX nr 186473).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KO 78/22 POSTANOWIENIE Dnia 11 sierpnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 11 sierpnia 2022 r. w sprawie E. W.wniosku Sądu Rejonowego w L. z siedzibą w Ś. z dnia 8 lipca 2022 r., o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2022 r., sygn. akt II Kp […], w/w Sąd Rejonowy wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie niniejszej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu podnosząc, że przemawia za tym wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości. Na uzasadnienie wniosku podniesiono, że do występującego Sądu Prokuratura Rejonowa w Ś. przekazała celem rozpoznania zażalenie pełnomocnika Prezesa Sądu Rejonowego w L. z siedzibą w Ś., na postanowienie prokuratora z dnia 6 grudnia 2021 r. o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie PR Ds. […], o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., polegający na usiłowaniu doprowadzenia w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w/w Sądu Rejonowego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w nieustalonej kwocie poprzez wprowadzenie w błąd co do zaistnienia w dniu 26 lipca 2021 r. wypadku przy pracy przez asystenta sędziego E. W.- z uwagi na brak znamion czynu zabronionego, na zasadzie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.

W przedmiotowej sprawie stroną postępowania jest reprezentowany przez pełnomocnika Prezes Sądu Rejonowego w L. z/s w Ś.. Sąd jest też miejscowo i rzeczowo właściwy do rozpoznania niniejszej sprawy, która dotyczy działania osoby pełniącej obowiązki asystenta sędziego II Wydziału Karnego. W ocenie Sądu, z uwagi na fakt zależności służbowej sędziów od podmiotu składającego zawiadomienie będącego stroną postępowania, zasadne jest przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Zależność taka może być powodem powstania również w opinii publicznej i odbiorze społecznym przeświadczenia o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób wolny od jakichkolwiek pozaprocesowych wpływów, a to z kolei rodzi ryzyko negatywnej oceny i kwestionowania prawidłowości wydanego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego w L. z siedzibą w Ś. zasługuje na uwzględnienie.Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie.W zaistniałej sytuacji, rozpoznanie przedmiotowej sprawy przez Sąd miejscowo właściwy, mogłoby nie tylko w odbiorze społecznym, ale także u strony postępowania, wywołać przekonanie o nieobiektywnym działaniu tego organu.

W kategoriach dobra wymiaru sprawiedliwości, jako warunku przekazania sprawy w trybie art. 37 k.p.k., mieści się również potrzeba kształtowania w opinii społecznej przekonania o obiektywizmie sądów i bezstronności w rozpoznaniu każdej sprawy. W realiach niniejszej sprawy niewątpliwie występują podstawy do zastosowania powyższej regulacji tak dla zapewnienia optymalnych warunków orzekania, jak i dla wykluczenia potencjalnych spekulacji, że to pozamerytoryczne okoliczności mogłyby wywrzeć wpływ na treść rozstrzygnięcia o zasadności bądź niezasadności zażalenia.

Merytoryczne rozpoznanie tej sprawy przez wnioskujący Sąd Rejonowy w sytuacji, gdy sprawa dotyczy asystenta sędziego tego Sądu, może w opinii społecznej wzbudzić wprawdzie bez wątpienia mylne, ale ze wszech miar realne przekonanie, o rozpoznaniu sprawy w sposób nieobiektywny. Zaistniała sytuacja obliguje do sięgnięcia po wyjątkową instytucję, o jakiej mowa w art. 37 k.p.k., skoro postępowanie powinno toczyć się w warunkach, w których prawidłowość orzekania nie będzie wzbudzała, także w społecznym odczuciu, wątpliwości i zastrzeżeń, co do bezstronności procedowania i rozstrzygania w danej sprawie.

Stanowi to przejaw dbałości o dobro wymiaru sprawiedliwości jakim jest także efektywność postępowania oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego, w którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 8 kwietnia 2010 r., IV KO 36/10, OSNwSK 2010, Nr 1, poz. 715; z dnia 7 października 2004 r., V KO 58/04, LEX nr 186473). Implikacją tego stanowiska było przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.. [as]