Supreme Court transfers criminal case to nearby court due to defendant's health transport difficulties.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court approved the Regional Court's initiative to transfer the criminal case to a nearby court. The defendant, accused of assault, requires medical assistance for transport but lacks a caregiver due to his daughter's job. The court ruled that holding the trial at the distant venue would severely hinder the defendant's ability to attend, violating his defense rights.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 286 § 1 k.k.: A criminal case may be transferred to a court closer to the accused's residence when their health condition makes attendance at the distant court significantly difficult and no local support exists, ensuring the right to defense and judicial efficiency.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 73/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Józef DołhySSN Jarosław Matras w sprawie S. R.oskarżonego o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 7 listopada 2014 r.,inicjatywy Sądu Rejonowego w W.z dnia 9 października 2014 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.
U Z A S A D N I E N I ESąd Rejonowy w W., postanowieniem z dnia 7 listopada 2014 r., wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wskazano, że stan zdrowia oskarżonego co prawda pozwala mu na stawiennictwo w sądzie właściwym miejscowo, oddalonym od miejsca jego zamieszkania o ok. 400 km., jednak wymaga on pomocy drugiej osoby podczas transportu, zaś zdecydowanie łatwiej byłoby oskarżonemu dostać się do Sądu położonego w pobliżu jego miejsca zamieszkania.
Jedyną osobą, która mogłaby mu w tym pomóc, jest jego córka, która ze względu na swoje obowiązki zawodowe nie jest w stanie dowieźć go do W. Zdaniem Sądu występującego, w tej sytuacji jedyną możliwością zapewnienia stawiennictwa oskarżonego byłoby zapewnienie mu transportu medycznego ograniczonego do dni, w których odbywać się będzie rozprawa, co ograniczy jego prawo do obrony.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Inicjatywę Sądu Rejonowego w W. należało uznać za zasadną. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podnosi się bowiem, że możliwe jest przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k., ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, w sytuacji gdy stawiennictwo oskarżonego w siedzibie sądu znajdującego się w znacznej odległości od jego miejsca przebywania jest co najmniej znacznie utrudnione, w przypadku braku tego typu uwarunkowań co do jego stawiennictwa w sądzie znajdującym się dla niego bliżej (por. post.
SN z 25 czerwca 2013r., V KO 45/13, Lex nr 1335668, post. SN z 19 kwietnia 2005r. II KO 13/05, Lex nr 149631). Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, a w szczególności opinia biegłej neurolog M. S., wskazują, że oskarżony, ze względu na swój stan zdrowia, podczas transportu musi korzystać z pomocy innej osoby. Oskarżony w tym przypadku nie może liczyć na pomoc córki, która ze względu na swoje zobowiązania zawodowe nie jest w stanie udzielić mu pomocy w podróży do W. Ponadto możliwości zapewnienia stawiennictwa oskarżonego w Sądzie właściwym miejscowo, o których pisał ten Sąd, jawią się jako czysto teoretyczne.
Stąd uznać należało, że udział oskarżonego w rozprawie przed Sądem Rejonowym w W. jest utrudniony w stopniu pozwalającym na zastosowanie instytucji określonej w art. 37 k.p.k. Okoliczności sprawy dają przy tym podstawę, aby przypuszczać, że wysoce realnym jest przeprowadzenie procesu w sądzie w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego. Do tej pory bowiem córka oskarżonego pomagała mu w transporcie, a z jej korespondencji znajdującej się w aktach sprawy wynika, że taką chęć w dalszym ciągu przejawia. Przeniesienie sprawy do innego równorzędnego sądu oznacza nadto rzeczywistą możliwość przymusowego doprowadzenia oskarżonego na termin rozprawy w sytuacji, gdyby miał on podejmować działania noszące znamiona utrudniania postępowania karnego.
Dlatego, mając na uwadze dobro wymiaru sprawiedliwości, a nadto zasady ekonomiki procesowej, inicjatywę Sądu występującego należało uwzględnić i sprawę przekazać Sądowi Rejonowemu w K., jako najbliżej położonemu miejsca zamieszkania oskarżonego.W konsekwencji orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.