Supreme Court dismisses retrial request as obviously unfounded due to lack of statutory grounds under Polish Criminal Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the defendant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded under Article 545 § 3 of the Criminal Procedure Code. The defendant argued procedural flaws and witness credibility but failed to cite any specific statutory grounds for retrial listed in Articles 540 and 540a. The court held that subjective feelings of injustice do not constitute legal grounds, and the request was dismissed without further examination.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540 k.p.k.; Art. 540a k.p.k.; Art. 545 § 3 k.p.k.: A request for retrial must be based on specific statutory grounds; if the request is obviously unfounded and lacks such grounds, it is dismissed without formal supplementation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 70/19 POSTANOWIENIE Dnia 7 listopada 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie P.K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 listopada 2019 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 lipca 2014 r., sygn. VIII K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. UZASADNIENIEP.K. skazany został wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 2 lipca 2014 r., sygn.
VIII K (…). Po rozpoznaniu apelacji obrońcy wyrok ten utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. II AKa (…). Kasacja od tego wyroku została oddalona postanowieniem Sądu Najwyższego z 10 stycznia 2017 r., sygn. II KK 257/16.P.K. osobiście sporządził wniosek o wznowienie postępowania, formułując w nim zarzuty dotyczące przebiegu postępowania, oceny poszczególnych dowodów w sprawie, w tym wiarygodności głównego świadka oskarżenia oraz faktu nieobjęcia aktem oskarżenia innych osób.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wznowienie postępowania to nadzwyczajny środek zaskarżenia, w związku z czym istnieją ściśle określone, wymienione w art. 540 k.p.k. i 540a k.p.k. przesłanki wznowienia postępowania karnego. Przesłankę taką stanowić może na przykład fakt, że w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa lub to, że po wydaniu orzeczenia ujawniły się nowe fakty lub dowody wskazujące na to, że skazanie było błędne. Jeśli w sprawie nie zachodzi żadna ze wskazanych przepisami okoliczności, nie ma podstaw do wznowienia postępowania.
Podstawą taką nie może być subiektywne poczucie skazanego, że został potraktowany niesprawiedliwie. W złożonym przez siebie piśmie skazany nie wskazuje na jakąkolwiek wskazaną w ustawie, merytoryczną podstawę wznowienia postępowania w jego sprawie. Stosownie do treści art. 545 § 3 k.p.k. osobisty wniosek strony o wznowienie postępowania podlega, w sposób formalny, wstępnej kontroli w zakresie jego treści. W wypadku stwierdzenia, że treść wniosku świadczy o jego oczywistej bezzasadności, pismo procesowe nie podlega procedurze uzupełnienia jego braków formalnych.
Oczywista bezzasadność wniosku nie ogranicza się przy tym wyłącznie do tych wypadków, w których we wniosku o wznowienie podniesione zostały okoliczności będące już wcześniej przedmiotem rozpoznania w postępowaniu o wznowienie postępowania. Użycie w treści art. 545 § 3 k.p.k. zwrotu „w szczególności” nie pozostawia wątpliwości, że jest to wskazanie przykładowe. Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny będzie miało więc miejsce również w sytuacjach, gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek ten oparty jest na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach jako podstawy wznowienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 2017 r., sygn.
III KO 45/17, LEX nr 233802). P. K. nie przytoczył żadnych okoliczności, które należałoby badać w toku postępowania o wznowienie. W tej sytuacji brak również podstaw do przydzielenia skazanemu obrońcy z urzędu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.as