Supreme Court transfers criminal case to nearer court due to defendant's illness and need for remote participation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer the criminal case to a different court. The defendant, suffering from cancer, could not attend in person at the original venue but could participate remotely if the trial moved closer to her home. The court ruled that transferring the case was necessary to ensure the reasonable duration of proceedings and protect the defendant's right to defense.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k.: The ground for transferring a case to another court of equal jurisdiction, namely the public interest in the administration of justice, is also updated when the transfer is necessary to ensure conditions for realizing all procedural goals, including a decision within a reasonable time.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 7/22 POSTANOWIENIE Dnia 1 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Kala w sprawie R. P. oskarżonej o czyn z art. 233 § 6 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 marca 2022 r. wniosku Sądu Rejonowego w W. z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt V K (…) o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać powyższą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w W. właściwy do rozpoznania sprawy zainicjowanej aktem oskarżenia wniesionym przeciwko R. P., postanowieniem z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt V K (…), na podstawie art. 37 k.p.k., zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że oskarżona mieszka w miejscowości G., w powiecie w., w województwie (…). Do tej pory nie stawiła się na żadnym z wyznaczonych terminów rozprawy, usprawiedliwiając nieobecność złym stanem zdrowia. Oskarżona choruje na nowotwór złośliwy, co znajduje potwierdzenie w dokumentacji medycznej.
Z opinii biegłego wynika, że R. P. może brać osobisty udział w toczącym się postępowaniu i uczestniczyć w rozprawie, ale w obrębie właściwości obecnego pobytu chorej lub zdalnie. Sąd wskazał, że oskarżona sama zwróciła się z wnioskiem o wystąpienie do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w M. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w W. zasługiwał na uwzględnienie. Przesłanka przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, w oparciu o art. 37 k.p.k., jaką jest „dobro wymiaru sprawiedliwości”, aktualizuje się również wtedy, gdy przekazanie sprawy innemu sądowi jest konieczne dla zapewnienia prowadzonemu postępowaniu warunków, w których będą mogły być zrealizowane wszystkie jego cele, w tym i ten, który ustawa określa jako rozstrzygnięcie sprawy w rozsądnym terminie (art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k.).
Jest przy tym niewątpliwe, że długotrwała niemożność procedowania w przedmiocie odpowiedzialności karnej utrudnia osiągnięcie podstawowych celów procesu karnego, czyli stanu sprawiedliwości materialnej i proceduralnej, a nadto niekorzystnie wpływa na prestiż wymiaru sprawiedliwości.Jeśli zatem postępowanie przed sądem właściwym napotyka tego rodzaju przeszkody, a jednocześnie istnieją podstawy do twierdzenia, że przed innym równorzędnym sądem proces mógłby przebiegać sprawnie, skorzystanie z wyjątkowej instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. musi być uznane za w pełni zasadne.W tym przypadku, co wynika jednoznacznie z akt sprawy, okolicznością utrudniającą sprawne prowadzenie postępowania przed Sądem Rejonowym w W. jest zły stan zdrowia R.
P.. Stan ten, choć nie uniemożliwia oskarżonej brania udziału w postępowaniu jurysdykcyjnym jako takim, to jednak stwarza przeszkodę w uczestniczeniu przez nią w czynnościach procesowych przed Sądem Rejonowym w W.. Z opinii biegłego sądowego wynika, że udział w toczącym się postępowaniu karnym przez oskarżoną jest możliwy jednak z zachowaniem obostrzeń wynikających z aktualnej sytuacji epidemicznej i choroby podstawowej (chodzi o stawiennictwo osobiste przed sądem w obrębie właściwości obecnego pobytu chorej lub stawiennictwo w rozprawie zdalnej).
Nadmienić należy, że z wniosków oskarżonej o wystąpienie do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M. wynika, że chce ona uczestniczyć w rozprawie i realizować w ten sposób przysługujące jej prawo do obrony (k. 225, 255).W świetle tych ustaleń, wniosek Sądu Rejonowego w W. jawi się jako w pełni zasadny. Przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w M., czyli miejscowości położonej w odległości około 22 kilometrów od miejsca zamieszkania oskarżonej, jest w tej sytuacji jedynym skutecznym sposobem zapewnienia sprawności postępowania karnego, przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu prawa R.
P. do udziału w czynnościach procesowych. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.