Supreme Court rejects transfer request due to lack of objective impartiality threat from prosecutor summoning judges as witnesses.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer the case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The lower court argued that the prosecutor's request to directly interrogate six judges as witnesses threatened the court's objectivity. The Supreme Court ruled that this circumstance does not justify a transfer, as the statutory provision is an exception requiring specific, real threats to impartiality or procedural efficiency, which were not present here.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The request to transfer a case to another court of equal jurisdiction based on the 'good administration of justice' criterion is not admissible unless there are special circumstances creating a real threat to objective adjudication or efficient proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 65/18 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński w sprawie M. M. i innych oskarżonych o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 stycznia 2019 r., wystąpienia Sądu Okręgowego w W. zawartego w postanowieniu z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt VIII K […], o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt VIII K […], Sąd Okręgowy w W., w oparciu o przepis art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy M. M. i innych, oskarżonych o przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i innych, do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.Uzasadniając wniosek wskazano, iż w przedmiotowej sprawie prokurator złożył wniosek o bezpośrednie przesłuchanie przed sądem m.in. sześciu świadków, będących sędziami w okręgu apelacji […], na okoliczność podejmowanych przez nich czynności procesowych w ramach wykonywanych obowiązków służbowych.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu nie zasługuje na uwzględnienie.Sąd Najwyższy, w utrwalonym orzecznictwie, niejednokrotnie podkreślał, iż przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy nie podlega interpretacji rozszerzającej.
Kryterium "dobra wymiaru sprawiedliwości", uzasadniające korzystanie z właściwości delegacyjnej na podstawie wskazanego przepisu, przejawia się w realnym zagrożeniu obiektywizmu w orzekaniu o odpowiedzialności karnej i w równie realnym zagrożeniu dla sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego, realizującego ustawowy postulat rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie (por: postanowienie SN z dnia 14.06.2018 r., sygn. akt V KO 35/18, LEX nr 2509717). Przekazanie sprawy zatem winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują w sprawie na tyle szczególne okoliczności, że zasadnie wywołują przekonanie o braku warunków do obiektywnego jej rozpoznania w danym sądzie oraz o tym, że przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do sprawnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu.Podnoszona przez Sąd wnioskujący, jako samoistna, okoliczność, że prokurator w akcie oskarżenia wnosi o bezpośrednie przesłuchanie osób wykonujących zawód sędziego w okręgu apelacji […], które podejmowały czynności procesowe w ramach sprawowanych obowiązków, nie stwarza zasadnego przekonania o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w Sądzie właściwym.
Obawa odnośnie do możliwości zaistnienia w przyszłości w odbiorze zewnętrznym wątpliwości w tej mierze, jako niemająca żadnych realnych podstaw, nie powinna uzasadniać uchylania się przez sąd od rozpoznania sprawy. Autorytet sądu buduje sprawne, bez zbędnej zwłoki, przeprowadzenie każdego postępowania i wydanie, na podstawie wnikliwej i bezstronnej oceny dowodów, sprawiedliwego orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 2009 r., III KO 81/09, OSNKW 2010, z. 2, poz. 20)”.W tych warunkach Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.