Supreme Court rejects transfer request due to lack of objective impartiality doubts under Art. 37 K.P.K.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Regional Court's request to transfer the criminal case to another court of equal jurisdiction. The lower court argued that the defendant's dual role as a court expert and forensic doctor, combined with the involvement of many lawyers in the local court, threatened judicial impartiality. The Supreme Court held that such concerns are abstract and insufficient to override the principle of local jurisdiction, as mere familiarity does not prove objective bias.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The institution of delegated jurisdiction is exceptional and cannot be interpreted broadly; a transfer is only justified when there is a clear situation indicating that leaving the case with the local court would contradict the good administration of justice, specifically requiring objective and public doubts regarding the court's impartiality.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 6/18 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie B. J.oskarżonej z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 marca 2018 r., wniosku Sądu Rejonowego w Ł.z dnia 14 lutego 2018 r. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 14 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy w Ł. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie na podstawie art. 37 k.p.k. innemu sądowi równorzędnemu do rozpoznania sprawy B.
J. oskarżonej o szereg czynów z art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in.Uzasadniając wystąpienie podniósł, że orzekanie w sprawie przez sąd właściwy, wobec skierowania aktu oskarżenia przeciwko biegłej sądowej z listy biegłych Sądu Okręgowego w Ł. – B. J., która przez szereg lat wydawała opinie sądowe, wykonywała też czynności lekarza sądowego, a także wobec faktu, iż osobami, którym postawiono zarzuty w związku z jej sprawą jest znaczna grupa […] adwokatów, podejmujących stale czynności w tutejszym sądzie, mogłoby negatywnie wpływać na opinię o przebiegu postępowania przed tym Sądem oraz budzić wątpliwości, co do bezstronności tego sądu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja tzw. właściwości z delegacji, określona w art. 37 k.p.k., ma charakter wyjątkowy. Przepis ten, jako wprowadzający wyjątek od zasady kodeksowej, nie może być interpretowany rozszerzająco. Odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobro wymiaru sprawiedliwości. W istocie więc skorzystanie z instytucji określonej w art. 37 k.p.k. możliwe jest tylko w razie zaistnienia okoliczności, dających podstawę do racjonalnego twierdzenia, że w odbiorze powszechnym powstają wątpliwości co do zdolności sądu właściwego do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny i bezstronny (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, z. 9-10, poz. 68; z dnia 26 lutego 2007 r., IV KO 11/07, LEX nr 568451).
Nie można, co do zasady, uznać, że sytuacja taka powstaje tylko z tego powodu, że oskarżonym w procesie karnym jest osoba znana sędziom sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Sam fakt wykonywania przez oskarżoną obowiązków biegłego w sprawach rozpoznawanych przez Sąd Rejonowy w Ł. oraz lekarza sądowego w okręgu Sądu Okręgowego w Ł. i związana z tym znajomość niektórych sędziów tego sądu, nie stanowi jeszcze dostatecznej przesłanki do uznania, że może powstać wątpliwość co do obiektywizmu i bezstronności orzekania w jej sprawie przez Sąd występujący z wnioskiem.
Takiej wątpliwości nie powoduje także podnoszona we wniosku okoliczność postawienia zarzutów popełnienia przestępstw znacznej grupie […] adwokatów w związku ze sprawą oskarżonej. Ci ostatni w tej sprawie mogą bowiem zostać przesłuchani w charakterze świadków, co w żaden sposób nie może ograniczać swobody orzekania przez sąd miejscowo właściwy. Również powzięta przez ten Sąd, obawa odnośnie pojawienia się w opinii stron postępowania, opinii środowiska prawniczego i opinii publicznej, wątpliwości co do braku warunków do rozpoznania niniejszej sprawy w sposób obiektywny, w istocie ma charakter abstrakcyjny, toteż nie może stanowić przesłanki do uwolnienia sądu właściwego miejscowo od obowiązku rozpoznania sprawy oskarżonej.
Rzeczą sądu jest bowiem takie orzekanie, aby w opinii publicznej nie powstały wątpliwości co do tego, że wydane orzeczenie jest wolne od jakichkolwiek pozaprocesowych wpływów. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie. aw