Supreme Court transfers criminal case to court in defendant's new residence due to health issues preventing trial elsewhere.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the Regional Court's request to transfer the criminal case to a different court based on Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The defendant, suffering from severe health conditions, could not attend proceedings in the original court but could participate in those held in his new place of residence. Consequently, the court ruled that justice requires the transfer to the court located in the defendant's current domicile to ensure the trial can proceed.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a criminal case to another court of equal jurisdiction when the defendant's health condition makes proceedings impossible in the original court but feasible in the court of the defendant's residence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 59/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Ryński (przewodniczący)SSN Włodzimierz WróbelSSN Małgorzata Gierszon (sprawozdawca) w sprawie Ł. K.oskarżonego o czyn z art. 248 § 1 d kk i innepo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 30 września 2014 r.,wniosku Sądu Rejonowego w Ł. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R.
UZASADNIENIE
Do Sądu Rejonowego w J. w dniu 12 kwietnia 2012 r. wpłynął akt oskarżenia przeciwko Ł. K., ur. 18 kwietnia 1925 r., o czyny z art. 248 § 1 d.k.k. i inne. Oskarżony wówczas mieszkał w Ł. i pozostawał pod opieką córki. Proces oskarżonego przed sądem miejscowo właściwym nie mógł się rozpocząć wobec – potwierdzonego opiniami biegłych – stanu jego zdrowia. W dniu 28 czerwca 2013 r. Sad Rejonowy w J. dopuścił dowód z kompleksowej opinii Zakładu Medycyny Sądowej w Ł. W opinii tej biegli stwierdzili, że oskarżony z uwagi na stwierdzone schorzenia i wiek nie może uczestniczyć w procesie prowadzonym przez Sąd Rejonowy w J., ale równocześnie podali, iż może brać udział w postępowaniu sądowym przed Sądem Rejonowym położonym w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w Ł.W oparciu o wnioski tej opinii Sąd Rejonowy w J. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy Ł.
K., w trybie art. 37 k.p.k., innemu równorzędnemu sądowi. Postanowieniem z dnia 29 października 2013 r., sygn. akt IV KO 84/13, Sąd Najwyższy wniosek ten uwzględnił i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ł.Po przekazaniu sprawy do tego sądu, były wielokrotnie wyznaczane terminy rozprawy na które oskarżony, z uwagi na stan zdrowia, się nie stawiał. Były też trudności z doręczeniem mu wezwań na rozprawę i na badania przez biegłych. W oparciu o informacje Policji ustalono, że oskarżony w dniu 27 marca 2014 r został zabrany z mieszkania w Ł., gdzie czasowo przebywał, i zamieszkał w miejscu swojego stałego zamieszkania tj. w R. (k. 1029, 1058).
W dniu 27 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Ł. wydał postanowienie, którym zmienił zastosowany wobec oskarżonego środek zapobiegawczy w postaci dozoru Policji w ten sposób, że nałożył na oskarżonego zakaz opuszczenia miejsca pobytu w R., zamiast w Ł. Wcześniej w dniu 18 czerwca 2014 r. Sąd ten dopuścił dowód z opinii biegłego W. S. z listy biegłych Sądu Okręgowego w R. celem wypowiedzenia się czy oskarżony może obecnie uczestniczyć w rozprawie.Biegły sporządził opinię w dniu 24 czerwca 2014 r i stwierdził w niej, iż z uwagi na liczne choroby (m.in. przewlekła białaczka limfatyczna, miażdżyca uogólniona z otępieniem starczym, niewydolność krążenia, choroba Parkinsona) oskarżony nie może brać udziału w czynnościach procesowych w Ł., a stan jego zdrowia nie pozwala też na zatrzymanie i przymusowe doprowadzenie na czynności procesowe.
Równocześnie biegły zaopiniował, że oskarżony może brać udział w czynnościach procesowych w R., z tym., że czynności te powinny być przeprowadzone pomiędzy godziną 9 a 12, po spożyciu przez niego lekarstw i każdorazowo nie powinny przekraczać 2 godzin.Mając tą opinię na względzie Sąd Rejonowy w Ł. postanowieniem z dnia 22 lipca 2014 r. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy oskarżonego do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi, w trybie art. 37 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.W stwierdzonych w sprawie okolicznościach (szczegółowo przedstawionych powyżej) – przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.W świetle treści aktualnej opinii o stanie zdrowia oskarżonego (co do której brak jest podstaw by podważać jej rzetelność) oczywiste jest, iż obecnie jego sprawa może być prowadzona (i to tylko w określonych warunkach) wyłącznie w Sądzie Rejonowym w R.
– właściwym dla jego miejsca zamieszkania.Nie ulega wątpliwości, iż w utrwalonym orzecznictwie (na które także powołuje się wnioskujący Sąd) Sąd Najwyższy przyjmuje, że korzystanie z właściwości delegacyjnej sądu na podstawie art. 37 k.p.k. dotyczy także sytuacji w której – z uwagi na ustalone okoliczności związane ze stanem zdrowia oskarżonego – przeprowadzenie procesu i osądzenie jego sprawy nie jest w ogóle możliwe bez skorzystania z przewidzianej w tym przepisie instytucji procesowej.Tak jest w rozpatrywanym przypadku.Stwierdzona niemożliwość stawiennictwa oskarżonego na rozprawie przed wnioskującym Sądem, a zarazem potwierdzona możliwość jego uczestniczenia w procesie prowadzonym w Sądzie usytuowanym w miejscu jego zamieszkania (tj.
Sądzie Rejonowym w R.), powoduje, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga by sprawę oskarżonego przekazać do rozpoznania temu ostatniemu Sądowi. Tylko ten Sad obecnie może ją bowiem – wobec stwierdzonego stanu zdrowia oskarżonego - jeszcze rozpoznać. Z tych to względów należało postanowić jak wyżej.