Legislator Case Law & Legislation
II KO 54/18 AI generated

Supreme Court dismisses prosecution's request to retry criminal case due to lack of statutory grounds for ex officio retrial.

Case Number II KO 54/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the prosecution's request to retry the criminal proceedings against Z. B. on ex officio grounds, finding no statutory basis for such a retrial. Although the defendant raised issues regarding witness testimony and jurisdiction, the court determined these did not constitute absolute grounds for appeal under the Criminal Procedure Code. Consequently, the court ruled that the original final judgment remained valid and ordered the State Treasury to bear the procedural costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 542 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 k.p.k.: A retrial on ex officio grounds is permissible only when specific absolute grounds for appeal enumerated in the Criminal Procedure Code are present, and the absence of such grounds precludes any order to retry the case.

Keywords

AI generated
ex officio retrial absolute grounds for appeal Criminal Procedure Code final judgment validity procedural costs allocation

Cited Legislation

AI generated
art. 542 § 3 k.p.k.
art. 542 § 3 k.p.k. postanawia:
art. 439 § 1 k.p.k.
z powodu wystąpienia jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. może nastąpić tylko z urzędu (por.
art. 390 § 2 k.p.k.
faktycznie nie był obecny na Sali rozpraw podczas składania zeznań przez tego świadka, gdyż w trybie art. 390 § 2 k.p.k.
art. 375 § 2 k.p.k.
Po zakończeniu przesłuchania oskarżony powrócił na salę rozpraw i został poinformowany w trybie art. 375 § 2 k.p.k.
art. 638 k.p.k.
do wznowienia postępowania z urzędu, orzekając o kosztach na podstawie art. 638 k.p.k.
art. 542 § 3 k.p.k
W przypadku potwierdzenia istnienia tego rodzaju uchybienia, doszłoby bowiem do wznowienia postępowania z urzędu, gdyż wznowienie postępowania karnego na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 280 § 2 k.k
art. 439 § 1 k.p.k
z powodu wystąpienia jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k.
art. 390 § 2 k.p.k
faktycznie nie był obecny na Sali rozpraw podczas składania zeznań przez tego świadka, gdyż w trybie art. 390 § 2 k.p.k.
art. 375 § 2 k.p.k
Po zakończeniu przesłuchania oskarżony powrócił na salę rozpraw i został poinformowany w trybie art. 375 § 2 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2005 r., I KZP 5/05, OSNKW 2005, z. 6, poz. 48
II KK 211/13
akt II KK 211/13, oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KO 54/18 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący)‎SSN Jerzy Grubba‎SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 listopada 2018 r., sprawy Z. B., w kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. II AKa […], na podstawie art. art. 542 § 3 k.p.k. postanawia:

1. stwierdzić, że brak jest podstaw do wznowienia z urzędu postępowania karnego prawomocnie zakończonego wobec Z. B. wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II AKa […];

2. obciążyć Skarb Państwa wydatkami postępowania w kwestii wznowienia. UZASADNIENIEZ. B. wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 kwietnia 2012, sygn. akt VIII K […], zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II AKa […], został skazany m.in. za czyn z art. 148 § 2 pkt 2 i 3 k.k. w zb. z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k. oraz innych, i została mu wymierzona kara jednostkowa oraz łączna dożywotniego pozbawienia wolności.Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji obrońcy oskarżonego, postanowieniem z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II KK 211/13, oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II Ko 15/15 odmówiono przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania, z uwagi na jego braki formalne.

Wcześniej wyznaczony z urzędu obrońca skazanego, poinformował Sąd, iż nie znajduje podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2016 r., sygn. II KO 15/15 natomiast stwierdzono brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu, a postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. II KO 16/17 oddalono wniosek o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy ponownie stwierdził brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu postanowieniem z dnia 15 marca 2018 r, sygn. II KO 4/18.

Skazany Z. B. pismem z dnia 12 września 2018 r., wystąpił ponownie z wnioskiem o zbadanie możliwości wznowienia postępowania z urzędu, albowiem jego zdaniem zaistniały bezwzględne przyczyny odwoławcze.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Pismo skazanego zostało potraktowane jako zasygnalizowanie Sądowi Najwyższemu wystąpienia w jego sprawie uchybienia należącego do katalogu bezwzględnych przyczyn odwoławczych i uruchomiło przeprowadzanie czynności z urzędu. W przypadku potwierdzenia istnienia tego rodzaju uchybienia, doszłoby bowiem do wznowienia postępowania z urzędu, gdyż wznowienie postępowania karnego na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. z powodu wystąpienia jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. może nastąpić tylko z urzędu (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2005 r., I KZP 5/05, OSNKW 2005, z. 6, poz. 48).

Analiza akt sprawy zarówno Sądu Okręgowego w W. jak i Sądu Apelacyjnego w […] pozwala stwierdzić, że żadna z okoliczności wskazanych w piśmie skazanego nie mieści się w katalogu tych przyczyn, a nadto wskazać należy, że badanie akt wskazuje jednoznacznie, że w sprawie nie występuje żadna inna bezwzględna przyczyna odwoławcza, o jakich mowa w art. 439 § 1 k.p.k.Ustosunkowując się więc jedynie skrótowo do zasygnalizowanych przez skazanego kwestii, należy zauważyć, że:1.do przesłuchania świadka W. P. doszło na rozprawie w dniu 10 listopada 2011 r.

Oskarżony Z. B. faktycznie nie był obecny na Sali rozpraw podczas składania zeznań przez tego świadka, gdyż w trybie art. 390 § 2 k.p.k. Przewodnicząca składu zarządziła opuszczenie sali rozpraw przez oskarżonego na czas składania zeznań, gdyż jego obecność mogła oddziaływać krępująco na świadka, o co zwrócił się św. P.. Po zakończeniu przesłuchania oskarżony powrócił na salę rozpraw i został poinformowany w trybie art. 375 § 2 k.p.k. o przebiegu rozprawy w czasie jego nieobecności;2.orzekanie przez sąd wyższego rzędu w sprawie należącej do właściwości sądu niższego rzędu nie stanowi bezwzględnej przyczyny odwoławczej.

Nadto należy wskazać, że sprawa o czyn z art. 263 § 2 k.k. była rozpoznawana przez Sąd Okręgowy jako sąd I instancji z uwagi na łączne jej rozpoznanie ze sprawą o zbrodnię zabójstwa. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy stwierdził brak podstaw określonych w art. 542 § 3 k.p.k. do wznowienia postępowania z urzędu, orzekając o kosztach na podstawie art. 638 k.p.k.