Legislator Case Law & Legislation
II KO 52/18 AI generated

Supreme Court dismisses prosecution's request for retrial due to lack of legal grounds under Polish Criminal Procedure Code.

Case Number II KO 52/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the prosecution's request for a retrial initiated under Article 542 of the Criminal Procedure Code. The prosecution argued that a prior recidivism conviction and a disputed psychiatric opinion regarding the defendant's mental capacity should have influenced the sentencing, while also citing a previously dismissed prosecution case. The court rejected these claims because the lower courts did not rely on recidivism for the specific charges in question, the psychiatric report did not establish significant mental impairment, and the prior dismissal did not cover the exact same criminal act.

Legislator headnote

AI generated

Art. 542 § 3 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.; Art. 540 § 1 pkt 2a) and b) k.p.k.; Art. 64 § 1 k.k.; Art. 270 § 1 k.k.; Art. 286 § 1 k.k.; Art. 56 § 1 k.k.; Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.; Art. 93 § 1 k.p.k. The court established that a prior conviction for recidivism does not constitute a ground for retrial if it was not considered in the sentencing of the current charges, and a prior dismissal of prosecution does not bar retrial if it concerned different criminal acts.

Keywords

AI generated
wznowienie z urzędu recydyna specjalna poczytalność oskarżonego res judicata przestępstwo ciągłe karę łączną Sąd Najwyższy

Cited Legislation

AI generated
Art. 93 § 1 k.p.k.
akt VIII K (…), na podstawie art. 93 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu.
Art. 542 § 3 k.p.k.
do wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 542 § 3 k.p.k., czyli res iudicata („postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone”).Z przytoczonych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.as
Art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Nie wystąpiła zatem przesłanka z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. do wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art.
Art. 540 § 1 pkt 2a) k.p.k.
Wystąpienie takich okoliczności mogłoby być ewentualnie podstawą do wznowienia postępowania na wniosek na podstawie art. 540 § 1 pkt 2a) k.p.k. (niepoczytalność) albo art.
Art. 540 § 1 pkt b) k.p.k.
(niepoczytalność) albo art. 540 § 1 pkt b) k.p.k. (znaczne ograniczenie poczytalności w okresie czynu), ale żadna z tych okoliczności w tej sprawie nie zaistniała.Ad 3) prokurator Prokuratury Apelacyjnej w (…) w sprawie Ap V Ds.
Art. 64 § 1 k.k.
w warunkach recydywy z art. 64 § 1 k.k. miało wpływ na wymiar kary za czyny z art.
Art. 270 § 1 k.k.
akt II KO 52/18 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Gierszon‎SSN Piotr Mirek w sprawie Z.S.‎skazanego z art. 270 § 1 k.k. w zw.
Art. 286 § 1 k.k.
270 § 1 k.k., pozostających w zbiegu realnym (czyny z pkt V i VI aktu oskarżenia), a następnie za każdy z nich wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, nadto skazał oskarżonego za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw.
Art. 56 § 1 k.k.
12 k.k., za które wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, uznał, że czyn z pkt IV aktu oskarżenia wypełnia dyspozycję art. 56 § 1 k.k.s.
Art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. uchylił wyrok Sądu I instancji w tej części i umorzył postępowanie, utrzymał w mocy skazanie za czyn z art.

Cited Case Law

AI generated
II KK 14/15
Ap II Ds. [...]
V Ds. [...]
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KO 52/18 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Małgorzata Gierszon‎SSN Piotr Mirek w sprawie Z.S.‎skazanego z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu‎w dniu 23 października 2019 r.,‎kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...)z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt II AKa (…),‎zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 2 kwietnia 2013 r., sygn. akt VIII K (…), na podstawie art. 93 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu.

UZASADNIENIESąd Okręgowy wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2013 r., VIII K (…), uznał Z.S. za winnego dwóch czynów z art. 270 § 1 k.k., pozostających w zbiegu realnym (czyny z pkt V i VI aktu oskarżenia), a następnie za każdy z nich wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, nadto skazał oskarżonego za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i 64 § 1 k.k. (czyn z pkt IV sentencji wyroku) na rok i 6 miesięcy pozbawienia wolności i za czyn z art. 54 § 1 k.k.s. (czyn z pkt IV a/o) na karę 2 lat pozbawienia wolności, po czym wymierzył karę łączną 4 lat pozbawienia wolności.Wyrokiem z dnia 7 lutego 2014 r., sygn. akt II AKa (…), Sąd Apelacyjny w (…) uchylił orzeczenie o karze łącznej, uznał, że czyny z art. 270 § 1 k.k. stanowią jedno przestępstwo ciągłe wyczerpujące dyspozycję art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., za które wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, uznał, że czyn z pkt IV aktu oskarżenia wypełnia dyspozycję art. 56 § 1 k.k.s. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. uchylił wyrok Sądu I instancji w tej części i umorzył postępowanie, utrzymał w mocy skazanie za czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i 64 § 1 k.k. (czyn z pkt IV sentencji wyroku Sądu I instancji) po czym wymierzył nową karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.Sąd Najwyższy po rozpoznaniu kasacji obrońców oskarżonego wyrokiem z dnia 14 stycznia 2015 r., II KK […], uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie co do czynu z art. 286 § 1 k.k. i innych, i w tym zakresie przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Kasacje nie dotyczyły czynu z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.Z.S. wniósł o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego co do czynu z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. (czyny z pkt V i VI aktu oskarżenia), podnosząc, że:1)skazanie go przez Sąd Okręgowy w W. za czyn z art. 286 § 1 k.k. w warunkach recydywy z art. 64 § 1 k.k. miało wpływ na wymiar kary za czyny z art. 270 § 1 k.k. i kary łącznej orzeczonej przez ten Sąd, oraz wpłynęło na wymiar kary łącznej Sądu Apelacyjnego w (…),2)w sprawie rozpoznawanej przez Sąd I instancji (Sąd Okręgowy w W.) biegli – psychiatrzy stwierdzili w opinii z dnia 24 listopada 1999 r. niepoczytalność oskarżonego,3)w sprawie V Ds. (…) (uprzednio Ap II Ds. […] – zob. k. 20 akt SN) prokurator prawomocnie umorzył w dniu 20 stycznia 2012 r. postępowanie o czyny z art. 270 § 1 k.k., za które Z.S. został następnie skazany przez Sąd Okręgowy wyrokiem, którego dotyczy niniejszy wniosek skazanego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Nie wystąpiła żadna podstawa do wznowienia postępowania z urzędu.Ad 1) z lektury uzasadnienia wyroku Sądu I instancji wynika, że Sąd ten tylko w odniesieniu do czynu z art. 286 § 1 k.k. jako okoliczność obciążającą potraktował popełnienie go w warunkach recydywy specjalnej podstawowej z art. 64 § 1 k.k. Wbrew twierdzeniu skazanego, Sąd Okręgowy nie powołał się na tę recydywę przy wymiarze kary za czyny z art. 270 § 1 k.k. Gdy idzie o karę wymierzoną przez Sąd Apelacyjny w (…) za przyjęty przez ten Sąd czyn z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., a więc po uznaniu, że zachowania wyczerpujące znamiona art. 270 § 1 k.k. stanowią jedno przestępstwo ciągłe, to przecież, Sąd ten, po pierwsze, określił za nie karę w wysokości odpowiadającej uprzednim karom jednostkowym, a więc na nowy wymiar kary za przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. nie mogło wpłynąć skazanie za oszustwo, i po drugie, Sąd odwoławczy wymierzył karę łączną na zasadzie absorpcji, czyli kara za czyn z art. 270 § 1 k.k. została pochłonięta przez karę wyższą (za czyn z art. 286 § 1 k.k.).Niezależnie od powyższego, okoliczność podniesiona przez skazanego, nawet gdyby zaistniała, nie należy do żadnych z podstaw wznowienia postępowania z urzędu ani na wniosek.Ad 2) biegli we wskazanej przez Z.S. opinii psychiatrycznej stwierdzili, że wprawdzie „miał on ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowania, jednakże w stopniu mniejszym niż znaczny (nie są spełnione kryteria z art. 31 § 2 k.k.)” (zob. k. 24 akt SN).

Zatem w opinii nie przyjęto wyłączenia poczytalności oskarżonego, jak podał we wniosku, ani ograniczenia jej w stopniu znacznym. Wystąpienie takich okoliczności mogłoby być ewentualnie podstawą do wznowienia postępowania na wniosek na podstawie art. 540 § 1 pkt 2a) k.p.k. (niepoczytalność) albo art. 540 § 1 pkt b) k.p.k. (znaczne ograniczenie poczytalności w okresie czynu), ale żadna z tych okoliczności w tej sprawie nie zaistniała.Ad 3) prokurator Prokuratury Apelacyjnej w (…) w sprawie Ap V Ds. (…) rzeczywiście umorzył w części śledztwo, ale nie w dniu 20 stycznia 2012 r., lecz dnia 30 stycznia 2012 r. i co do innych czynów, aniżeli w odniesieniu do zarzuconych oskarżonemu w tej sprawie z art. 270 § 1 k.k. W niniejszej sprawie ów prokurator umorzył w części śledztwo również w dniu 29 czerwca 2012 r., gdzie podejrzany był Z.S., ale o czyny z art. 228 § 3 k.k. (zob. k. 22351 – t.

CXII i k. 22534 – 22541 – t. CXIII akt Ap V Ds. […]). Nie wystąpiła zatem przesłanka z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. do wznowienia postępowania z urzędu na podstawie art. 542 § 3 k.p.k., czyli res iudicata („postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone”).Z przytoczonych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.as