Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II KO 5/20 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for rehearing as no grounds exist for ex officio rehearing of a rehearing proceeding.

Case Number II KO 5/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal for rehearing filed by A. P., ruling that no grounds existed for an ex officio rehearing of the prior rehearing proceeding. The court noted that the alleged defect—the judge's unclear signature—does not constitute a ground for rehearing under criminal procedure law, as the law does not require a legible signature. Consequently, the institution of rehearing does not apply to a proceeding that was never conducted due to the rejection of the initial request.

Legislator headnote

AI generated

Art. 9 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.: A request for rehearing of a rehearing proceeding cannot be accepted ex officio, and an unclear judge signature does not constitute a ground for rehearing.

Keywords

AI generated
rehearing proceeding ex officio rehearing unclear signature criminal procedure law dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 9 § 2 k.p.k.
z dnia 18 stycznia 2020 r., zatytułowanego „skarga o wznowienie postępowania” potratować je – w myśl art. 9 § 2 k.p.k. – jako wniosek sygnalizujący wystąpienie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2019 r.
Art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.
Niezależnie od powyższego zaznaczyć można, iż niewyrażenie w podpisie w sposób czytelny imienia i nazwiska sędziego nie oznacza, że postanowienie wskazane we wniosku sygnalizacyjnym jest dotknięte uchybieniem z art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.
Art. 113 k.p.k.
Oznacza to, że wyodrębnione znaki pod orzeczeniem są podpisami w rozumieniu art. 113 k.p.k., a zatem nie wywołują skutku określonego w art.
art. 9 § 2 k.p.k
z dnia 18 stycznia 2020 r., zatytułowanego „skarga o wznowienie postępowania” potratować je – w myśl art. 9 § 2 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k
Niezależnie od powyższego zaznaczyć można, iż niewyrażenie w podpisie w sposób czytelny imienia i nazwiska sędziego nie oznacza, że postanowienie wskazane we wniosku sygnalizacyjnym jest dotknięte uchybieniem z art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.
art. 113 k.p.k
Oznacza to, że wyodrębnione znaki pod orzeczeniem są podpisami w rozumieniu art. 113 k.p.k., a zatem nie wywołują skutku określonego w art.

Cited Case Law

AI generated
II KO 17/13
Supreme Court dismisses retrial request for retrial of retrial proceedings due to lack of legal standing.
V KK 220/12
Supreme Court quashes life sentence for murder due to appellate court's failure to control first-instance DNA evidence handling.
II KZ 50/19
Supreme Court dismisses appeal against refusal to retry proceedings due to procedural inadmissibility under Criminal Procedure Code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KO 5/20Dnia 5 marca 2020 r. ZARZĄDZENIE 1.Z uwagi na treść pisma A. P. z dnia 18 stycznia 2020 r., zatytułowanego „skarga o wznowienie postępowania” potratować je – w myśl art. 9 § 2 k.p.k. – jako wniosek sygnalizujący wystąpienie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt II KZ 50/19, którym utrzymano w mocy postanowienie z dnia 28 października 2019 r., sygn. akt II KO 86/19 w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, gdyż podnoszona w nim okoliczność – niepodpisanie orzeczenia może stanowić podstawę wznowienia tylko z urzędu.2.Stwierdzić brak przesłanek do podjęcia czynności w przedmiocie wznowienia z urzędu postępowania w sprawie Sądu Najwyższego o sygn. akt II KZ 50/19.

Wznowienie postępowania jest instytucją służącą wzruszaniu orzeczeń kończących te postępowania, które dotyczą głównego przedmiotu procesu karnego i nie jest możliwe wznowienie, zarówno na wniosek strony, jak i z urzędu, samego postępowania o wznowienie, zakończonego uprzednio prawomocnym orzeczeniem sądu o oddaleniu wniosku strony lub o braku podstaw do wznowienia z urzędu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., II KO 17/13). Tym bardziej instytucja ta nie ma zastosowania w sprawie, w której nie toczyło się nawet postępowanie wznowieniowe ze względu na odmowę przyjęcia wniosku.

Niezależnie od powyższego zaznaczyć można, iż niewyrażenie w podpisie w sposób czytelny imienia i nazwiska sędziego nie oznacza, że postanowienie wskazane we wniosku sygnalizacyjnym jest dotknięte uchybieniem z art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k. Jak słusznie podnosi się w orzecznictwie „procedura karna nie przewiduje formy parafowania orzeczenia, a zarazem nie określa, że podpis sędziego pod wyrokiem musi być czytelny, albo pozwalający stwierdzić, że został złożony przez określonego sędziego. Oznacza to, że wyodrębnione znaki pod orzeczeniem są podpisami w rozumieniu art. 113 k.p.k., a zatem nie wywołują skutku określonego w art. 439 § 1 pkt 6 k.p.k.” (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2012 r., V KK 220/12). 3.O treści zarządzenia i jego niezaskarżalności poinformować A.

P., doręczając odpis niniejszego zarządzenia.