Supreme Court dismisses request to transfer case due to premature timing and insufficient evidence of health issues.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer the case to another court under Article 37 of the Code of Criminal Procedure. The applicant argued the defendant's health and need for care justified the transfer, but the Supreme Court found the request premature as it followed a prior appellate decision. The court held that the applicant failed to provide convincing expert opinions or community interviews to substantiate the claim of health risks or lack of alternative care.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 36 k.p.k.: A request to transfer a case to another court of equal jurisdiction under Article 37 of the Code of Criminal Procedure is inadmissible if filed prematurely, such as after a final appellate decision has already been rendered and the matter is being remanded for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 49/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie W. R.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 czerwca 2019r. wniosku Sądu Rejonowego w W.z dnia 18 maja 2019r., sygn. akt IV K […]o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. , p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku
UZASADNIENIE
Wniosek złożony w niniejszej sprawie jest przedwczesny.Bezsprzecznie trudno nie dostrzec tego, że postanowienie w trybie art. 36 k.p.k. zostało wydane dopiero po uchyleniu wyroku przez Sąd Odwoławczy i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. I choć istniały formalne podstawy do podjęcia takiej decyzji – konieczność bezpośredniego przesłuchania trzech świadków – to trudno znaleźć usprawiedliwienie dla takiej treści orzeczenia, w sytuacji gdy sprawa przez Sąd Rejonowy w G. jest rozpoznawana od 2013r.Niemniej stwierdzić też wypada, że instytucja z art. 37 k.p.k. nie może być traktowana jako narzędzie do kontestowania orzeczeń innych sądów.
Wskazać zatem należy, że na poparcie twierdzeń o złym stanie zdrowia oskarżonego, wnioskodawca nie przestawił przekonujących dowodów. Obrońca oskarżonego dołączył co prawda do swego pisma plik zaświadczeń lekarskich – k. 1128, lecz to rolą biegłego – jako osoby dysponującej wiedzą specjalistyczną – winno być w takiej sytuacji dokonanie oceny tej dokumentacji i stanu zdrowia oskarżonego, a następnie przestawienie opinii, czy rzeczywiście nie może on, bez zagrożenia dla swego zdrowia, odbyć podróży na trasie G. - W..
Dopiero po uzyskaniu takiej opinii możliwe będzie ocenienie tej sytuacji z punktu widzenia spełnienia przesłanek z art. 37 k.p.k. To samo dotyczy kwestii opieki nad ojcem oskarżonego. W tym zakresie powinien bowiem zostać sporządzony przynajmniej wywiad środowiskowy, z którego wynikałoby, czy nie istnieją inne osoby, które taką opiekę mogłyby świadczyć pod nieobecność W. R.. Kierując się powyższymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.