Supreme Court dismisses transfer request because the appeal concerns a final, concluded ruling.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the Regional Court's request to transfer a criminal case to another court of equal jurisdiction. The Regional Court had not specified the subject matter of the transfer, but the Supreme Court identified the case as an appeal against a final prosecutor's decision not to initiate an investigation. Since that underlying decision had already been legally concluded, there was no valid basis for transferring the proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 237 k.p.k.: A request to transfer a case to another court of equal jurisdiction is inadmissible if the subject of the appeal is a final and legally concluded ruling.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 40/20 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie S. G. V.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 23 lipca 2020 r.,wniosku Sądu Rejonowego w G. z dnia 23 czerwca 2020 r.o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 23 czerwca 2020 r. Sąd Rejonowy w G. wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie - na podstawie art. 37 k.p.k. - innemu sądowi równorzędnemu sprawy S. G.
V., nie wskazując czego ta sprawa dotyczy oraz nie precyzując jej przedmiotu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Z akt sprawy wynika, że przedmiotem rozpoznania w sprawie jest zażalenie S. G. V. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. z dnia 30 października 2015 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. akt 1 Ds […].Wprawdzie zarządzenie o wyznaczeniu terminu posiedzenia z dnia 30 marca 2017 r. dotyczy rozpoznania wniosku o uchylenie mandatu karnego (k. 47), lecz dalszy przebieg postępowania w sprawie, w tym treść protokołów posiedzenia, nie wskazuje, iżby to było przedmiotem rozpoznania.
Przeciwnie, z protokołów posiedzenia wynika, że rozpoznawano zażalenie pokrzywdzonej S. G. V., choć nie sprecyzowano na jakie konkretnie orzeczenie to zażalenie ona wniosła. Tymczasem w dołączonych do tej sprawy aktach o sygn. Ds (…) Prokuratury Rejonowej w O. , znajduje się postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 3 października 2016 r. wydane w sprawie o sygn. akt II Kp (…), którym po rozpoznaniu zażalenia S. G. V. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. z dnia 30 października 2015 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. akt Ds (…), tego zażalenia nie uwzględniono i utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie (k. 559-561).
Na powyższe orzeczenie wskazuje również prokurator w pismach procesowych, podtrzymując swoje stanowisko co do zażalenia pokrzywdzonej na to orzeczenie, zawarte w piśmie z dnia 14 grudnia 2015 r. (k. 162 i k. 2). Również pokrzywdzona – choć nie wprost – odnosi się do wskazanego wyżej postanowienia, oświadczając na posiedzeniu w dniu 27 lipca 2017 r., że „(…) to postępowanie nie dotyczy tylko nękania, jak sugeruje Prokurator z O. , a dotyczy zorganizowanej grupy przestępczej, która unicestwiała ją przez okres 12 lat i nadal to robi.
Od 2005 r. po dzień dzisiejszy”. Do tego typu zarzutów S. G. V. odnosi się postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. z dnia 30 października 2015 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o sygn. akt Ds (…).Wszystko wskazuje więc na to, że zażalenie, które jest aktualnie przedmiotem rozpoznania przez Sąd Rejonowy w G. i w związku z rozpoznaniem którego Sąd ten wystąpił z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, dotyczy wskazanego wyżej postanowienia, które zostało już rozpoznane i sprawa została prawomocnie zakończona.Skoro tak, to brak jest podstaw do przekazania jej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu.
Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.