Supreme Court transfers appeal case to another court to ensure judicial impartiality and public confidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the Regional Court's initiative to transfer the case to a different court of equal jurisdiction. The appellant challenged a prosecutor's refusal to investigate allegations of judicial misconduct against judges of the original court. The Supreme Court ruled that keeping the case in the same court would compromise the principle of objectivity and public trust in the administration of justice.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The Supreme Court may transfer a case to another court of equal jurisdiction when specific circumstances in the matter genuinely threaten the good of the administration of justice, including the need to shape a proper public opinion regarding the objectivity of proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 3/16 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie zażalenia J. W. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 16 listopada 2015 r. o odmowie wszczęcia śledztwa o czyn z art. 231 § 1 k.k., sygn. akt 1 Ds. […], po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 26 lutego 2016 r.,inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 stycznia 2016 r., sygn. akt II Kp […], na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T..
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w S. wystąpił z inicjatywą przekazania innemu sądowi równorzędnemu sprawy dotyczącej rozpoznania zażalenia J. W. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 16 listopada 2015 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez sędziów tego Sądu oraz przez funkcjonariuszy lokalnej Komendy Powiatowej Policji. W pisemnych motywach Sąd wskazał, że skoro postępowanie główne dotyczyło sędziów tego Sądu to rozpoznanie środka odwoławczego przez Sąd Rejonowy w S. mogłoby rodzić wątpliwości co do respektowania zasady obiektywizmu, stanowiące zagrożenie dla dobra wymiaru sprawiedliwości w rozumieniu art. 37 k.p.k.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Inicjatywa Sądu występującego zasługiwała na uwzględnienie.Korzystanie przez Sąd Najwyższy z prerogatywy określonej w art. 37 k.p.k., następuje jedynie w wyjątkowych sytuacjach, gdy realnie zagrożone jest „dobro” wymiaru sprawiedliwości.
Stan tego rodzaju wiązać należy m. in. z wystąpieniem w realiach konkretnej sprawy takich sytuacji, które mogłyby determinować społeczne przekonanie, choćby mylne, o braku warunków do obiektywnego procedowania przez sąd ustawowo właściwy.Przedstawiona przez Sąd występujący argumentacja wykazała, że owe wyjątkowe względy w sposób realny w sprawie niniejszej zaistniały. Zawiadomienie J. W. o popełnieniu przestępstwa niedopełnienia obowiązków służbowych dotyczyło bowiem między innymi sędziów Sądu Rejonowego w S.. Obecnie rozpoznaniu podlega zażalenie na odmowę wszczęcia postępowania w tej sprawie.
Wskazany w art. 37 k.p.k. wzgląd na dobro wymiaru sprawiedliwości, rozumiany także jako kształtowanie o nim należytej opinii społecznej, sprzeciwia się takim sytuacjom, aby sędziowie tego samego sądu rozstrzygali o zasadności kierowanych wobec części z nich zarzutów. Mogłoby to bowiem stanowić asumpt do racjonalnego przekonania, że treść zapadłego orzeczenia zdeterminowana została przesłankami innymi, aniżeli tylko merytoryczne. W tej sytuacji procesowej Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą rozpoznania zażalenia J.
W. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w S. z dnia 16 listopada 2015 r. innemu, nieodległemu, sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w T., biorąc też pod uwagę wzgląd na ekonomikę procesową.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia. [l.n]