Supreme Court transfers criminal case to another court due to defendant's health preventing transport and ensuring fair trial.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the transfer of a criminal case to a different regional court because the defendant's health condition made transport to the original venue impossible. The prosecution argued that the defendant, currently hospitalized in a specific location, could not be moved to the Łódź court for trial dates in April 2015. The court ruled that the good of the administration of justice required the trial to proceed in the court closest to the defendant's current hospital to ensure a timely and effective process.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; Art. 6 ust. 1 EKPC; Art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k.: The good of the administration of justice justifies transferring a criminal case to another court when the defendant's health prevents transport to the original venue, ensuring a timely and effective trial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 27/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący)SSN Jerzy GrubbaSSA del. do SN Stanisław Stankiewicz (sprawozdawca) w sprawie M. S.oskarżonego z art. 286 § 1 k.k. i innepo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2015 r.,wystąpienia Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodziz dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt IV K 198/15, o przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: przekazać sprawę M.
S. do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w N. UZASADNIENIEW dniu 27 lutego 2015 r. do Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi wpłynął akt oskarżenia przeciwko M.S., któremu prokurator zarzucił popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i inne. Postępowanie przeciwko oskarżonemu aktualnie nie toczy się z powodu niemożności jego przetransportowania – ze względu na stan zdrowia - z Zakładu Karnego w P.Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, motywując to niemożnością przetransportowania oskarżonego do jednostek penitencjarnych w Ł.Sąd Najwyższy zaważył, co następuje:W stwierdzonych w niniejszej sprawie okolicznościach należało uznać zasadność przedmiotowego wystąpienia.M.
S. przebywa obecnie w Zakładzie Karnym w P. W toku postępowania sądowego przed Sądem Rejonowym dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, podjęto próby przetransportowania oskarżonego na terminy rozpraw w dniach 1 i 28 kwietnia 2015 r., jednakże nakazu doprowadzenia nie zrealizowano ze względu na jego stan zdrowia, który uniemożliwiał transport. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2015 r. (vide k. 193) przewidywano czas zakończenia hospitalizacji M. S. na czerwiec 2015 r. Następnie w korespondencji z dnia 4 maja 2015 r. wskazano, że oskarżony nadal jest pacjentem Szpitala w P., gdzie jest leczony, zaś termin zakończenia leczenia przewidziano na dzień 26 marca 2016 r.
Jednocześnie podkreślono, iż oskarżony powinien pozostać w okręgu […] Służby Więziennej, celem zapewnienia kontynuacji stosownego leczenia, gdyż w innych jednostkach penitencjarnych nie istnieje taka możliwość. W szczególności lekarz Szpitala w P. wskazał na możliwość przetransportowania oskarżonego do innej placówki penitencjarnej w okręgu [...] w terminie od poniedziałku do czwartku, a następnie powrót osadzonego do jednostki penitencjarnej w P., gdyż niezbędne jest aplikowanie w/w odpowiednich leków antyretrowirusowych.
Warto przypomnieć, że przepis art. 37 k.p.k., co do zasady, stwarza – obok art. 36 i 43 k.p.k. – kodeksową podstawę do tzw. „nadzwyczajnej właściwości miejscowej”, czyli właściwości z delegacji, jako odstępstwo od reguł określonych w art. 31 i 32 k.p.k. Przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu - w trybie przewidzianym w art. 37 k.p.k. - może być uzasadnione jedynie dobrem wymiaru sprawiedliwości, zaś z inicjatywą występuje sąd właściwy do rozpoznania sprawy. W orzecznictwie i doktrynie od dawna wskazuje się, iż przez owe dobro rozumieć należy także potrzebę doprowadzenia do przeprowadzenia procesu (vide postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2005 r., III KO 48/04, OSNKW 2005, z. 2, poz. 23; postanowienie SN z dnia 9 września 2010 r., III KO 69/10, OSNwSK/1/1701;
T. Grzegorczyk, Komentarz do art. 37 Kodeksu postępowania karnego, LEX 2014). Co więcej w interesie wymiaru sprawiedliwości leży zawsze sprawne rozpoznanie sprawy, t.j. rozstrzygniecie jej w rozsądnym terminie, gdyż expressis verbis wynika to z odpowiednich unormowań (vide art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust. 1 EKPC oraz art. 2 § 1 pkt 4 k.p.k.), a co in concreto okazuje się być mało realne bez odejścia od zasady właściwości miejscowej sądu. Jak bowiem wynika z okoliczności ustalonych w niniejszej sprawie, postępowanie przeciwko M.
S. nie może obecnie toczyć się w Sądzie Rejonowym dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, z powodu leczenia oskarżonego w Szpitala w P., zaś zakończenie tego leczenia przewidziano dopiero pod koniec marca 2016 r. W tym stanie rzeczy dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga właśnie, aby sprawę przekazać do rozpoznania sądowi, który ma swoją siedzibę w miejscu aktualnego pobytu osadzonego, do którego to sądu, co wynika ze zgromadzonej dokumentacji medycznej, oskarżony może być doprowadzony i brać udział w postępowaniu.Mając na uwadze powyższe względy, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.