Supreme Court dismisses appeal for retrial when defense lawyer's passive presence was legally sufficient and evidence was re-examined.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the defendant's request for a retrial initiated by the prosecution's office. The defendant argued that his defense attorney merely attended the main hearing without actively defending him, citing a specific ground for retrial under the Code of Criminal Procedure. The court found that the defense attorney had been properly notified, the defendant had waived the need for a date change, and subsequent hearings adequately covered the evidence from the initial session. Consequently, the court ruled that no legal basis existed for ordering a retrial under the cited statutory provision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 9 § 2 k.p.k.; Art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.: A request for a retrial initiated by the prosecution is rejected when the defense attorney's physical presence, even if passive, was legally sufficient and the defendant's rights were adequately protected through subsequent proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 2/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący)SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie P. C.skazanego z art.148 § 1 kk w zw. z art. 31 § 2 kkpo rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 18 lutego 2015 r.,wniosku skazanego o rozważenie możliwości wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 25 marca 2013 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w W.z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt XII K […], p o s t a n o w i ł: stwierdzić brak podstaw do wznowienia postępowania z urzędu
UZASADNIENIE
W „piśmie sygnalizującym” z dnia 30 grudnia 2014 r. (data wpływu) skazany wniósł na podstawie art. 9 § 2 k.p.k. o „podjęcie działań z urzędu” wobec tego, że Sąd odwoławczy pominął wystąpienie przed Sądem I instancji w dniu 29 czerwca 2012 r. bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., polegającej na tym, że obrońca „jedynie fizycznie obecny na rozprawie głównej” nie brał w niej udziału, ponieważ nie podjął realnej obrony oskarżonego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Nie zaistniała wskazana podstawa do wznowienia postępowania z urzędu.
Oskarżony jeszcze w postępowaniu przygotowawczym ustanowił obrońcę w osobie adw. M. Z. z prawem substytucji (k. 336). Tymczasowo aresztowany P. C. został oskarżony o dokonanie zabójstwa w stanie znacznie ograniczonej poczytalności. Faktem jest, że nie uwzględniono wniosku obrońcy o zmianę terminu rozprawy wyznaczonej na dzień 29.VI.12 r., ale został on o tym powiadomiony. Obrońca w związku z tym poinformował Sąd, że udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego i dlatego „nie ma potrzeby dokonywania jakichkolwiek zmian terminów rozprawy w sprawie” (k. 1098).
Brak danych, że obrońca nie powiadomił oskarżonego o tym stanowisku.Obrońca powierzył zastępstwo aplikantce adwokackiej – K.C. (pełnomocnictwo-substytucja – k. 1121), która stawiła się na rozprawę w dniu 29 czerwca 2012 r. Oskarżony oświadczył wówczas, że ufa tylko ustanowionemu obrońcy oraz, że złoży wyjaśnienia w jego obecności. Tego dnia odczytano jedynie wyjaśnienia ze śledztwa, które oskarżony potwierdził. Inne dowody nie były przeprowadzane. We wszystkich pozostałych rozprawach (31.VII, 1.VIII, 25 IX, 14 i 20 XI.2012 r.) uczestniczył już tylko adw.
M. Z.. Na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r. oskarżony złożył obszerne wyjaśnienia (k. 1276 – 1278).A zatem jest oczywiste, że ze względu na treść art. 79 § 3 k.p.k. i art. 80 k.p.k. udział obrońcy w rozprawie był obowiązkowy. Oskarżony miał obrońcę w dniu 29 czerwca 2012 r. Osk. P.C. nie wnosił o odroczenie rozprawy z powodu nieobecności ustanowionego obrońcy, a jedynie oświadczył, że nie będzie tego dnia składał wyjaśnień. Stało się to w dniu 14 listopada 2012 r., kiedy to ponownie ujawniono część jego depozycji ze śledztwa.
Oskarżony ani jego obrońca nie wnieśli tego dnia, ani żadnego innego, o ujawnienie pozostałych fragmentów wyjaśnień z postępowania przygotowawczego i odniesienie się do nich oskarżonego, a więc o powtórzenie w pełni czynności dowodowych odbytych w dniu 29 czerwca 2012 r. Oznaczało to uznanie, że zadanie to spełniły czynności procesowe z dnia 14 listopada 2012 r. Czyli nawet gdyby złożyć, do czego nie ma faktycznych i prawnych podstaw, że w dniu 29 czerwca 2012 r. substytut obrońcy nie uczestniczył aktywnie w rozprawie, to czynności na niej przeprowadzone zostały powtórzone w niezbędnym zakresie oraz uzupełnione (o wyjaśnienie oskarżonego).
Nie zaistniał więc powód do wznowienia z urzędu postępowania, określony w art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k., a wskazywany przez skazanego.Dlatego orzeczono jak na wstępie.