Supreme Court transfers criminal appeal case to another district court to ensure impartiality due to judges involved.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the transfer of a criminal appeal case to a different district court to safeguard the administration of justice. The lower court requested this transfer because the appeal involved three judges from the original court, including the President of the District Court. The Supreme Court agreed, ruling that the presence of these judges created a reasonable doubt about the objectivity of the proceedings in the eyes of the public.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; The transfer of a case to another court of equal jurisdiction is justified when there are significant reasons related to the good administration of justice, specifically to avoid situations that could lead to a perception of lack of impartiality or restrict judicial freedom.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II KO 16/25 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie z zażalenia H.M., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 18 marca 2025 r., wystąpienia Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt II Kp 2097/24, o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k., p o s t a n o w i ł : sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt II Kp 2097/24, zwrócił się o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Uzasadniając swoje wystąpienie wskazał, że sprawa dotyczy zażalenia na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie z zawiadomienia H.M. o możliwości popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. w zb. z art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. przez: Prezesa Sądu Okręgowego w Warszawie, Prezesa oraz Przewodniczącego VIII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych tamtejszego Sądu.
W przekonaniu Sądu Rejonowego w celu uniknięcia zarzutów o brak bezstronności i obiektywizmu przy rozpoznaniu sprawy zasadne jest, aby nie była ona rozstrzygana przez tutejszy Sąd. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie zasługuje na uwzględnienie.Instytucja unormowana w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątku od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy i z tego względu jej zastosowanie powinno mieć miejsce jedynie wówczas, jeżeli przemawiają za tym istotne względy, związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości.
Jednym z nich jest autorytet wymiaru sprawiedliwości, dla kształtowania którego należy unikać sytuacji, w których rozpoznanie danej sprawy przez sąd wiązałoby się z ograniczeniem swobody orzekania lub mogłoby – w odczuciu społecznym – prowadzić do przekonania o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że „zewnętrzny wizerunek funkcjonowania sądów wymaga, aby unikać wszelkich sytuacji mogących stwarzać zagrożenie formułowania racjonalnych opinii, że nie tylko względy merytoryczne decydują o sposobie rozstrzygnięcia sprawy.
Toteż należy uwzględnić wniosek złożony w trybie art. 37 k.p.k., jeżeli zachodzą uzasadnione podejrzenia, że postronny, ale i obiektywny obserwator określonego postępowania sądowego mógłby powziąć wątpliwości co do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny i bezstronny w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2021 r., II KO 34/21, LEX nr 3181529; zob. też: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 lipca 2019 r., V KO 71/19; LEX nr 2744156). „Jeżeli stroną procesu jest sędzia, pracownik sądu lub inna osoba, która ma ciągły bliski zawodowy, a także osobisty kontakt z sędziami - ten sąd nie powinien orzekać w sprawie.
Stanowi to przejaw dbałości o owo dobro wymiaru sprawiedliwości, jakim jest z jednej strony efektywność postępowania (zaistniałe wyłączenia poszczególnych sędziów od rozpoznania sprawy) oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego, z którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2021 r., III KO 28/21, LEX nr 3316994).Aprobując powyższe, ugruntowane w judykaturze zapatrywania prawne, nie podważając kompetencji Sądu Rejonowego do obiektywnego rozpoznania niniejszej sprawy, należy uznać, że z uwagi na fakt, ze zawiadomienie o przestępstwach dotyczy trzech sędziów funkcyjnych, z których dwóch pełni urząd w Sądzie właściwym do rozpoznania sprawy, a trzeci jest Prezesem Sądu Okręgowego w Warszawie, dla zapewnienia optymalnych warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy, zarówno w ujęciu obiektywnym, jak i w odbiorze społecznym, zasadne jest skorzystanie przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 37 k.p.k. i przekazanie sprawy poza okręg tego Sądu.
Takim Sądem jest Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie, którego siedziba mieści się w niedalekiej odległości od siedziby Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie.Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [WB][a.ł]