Supreme Court dismisses transfer request due to lack of objective impartiality grounds under Polish Criminal Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a lower court's request to transfer a case involving a former mayor accused of bribery to another court. The prosecution argued that the mayor's professional contacts with judges warranted a transfer to ensure public confidence in the verdict's objectivity. The court held that mere professional contacts or a judge's recusal declaration do not justify transferring a case, as courts should not avoid difficult cases involving socially significant figures.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 § 1 k.p.k.; The mere existence of professional contacts between a defendant and judges does not justify transferring a case for the good of the administration of justice; additional circumstances regarding frequency and regularity are required, and courts must not avoid cases involving defendants with significant social roles.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
II KO 153/25 POSTANOWIENIE Dnia 1 października 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie R. Z. oskarżonego o czyn z art. 200 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 1 października 2025 r., wystąpienia Sądu Rejonowego w Kozienicach z dnia 21 lipca 2025 r. w sprawie II K 345/25, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2025 r., sygn. akt II K 345/25, Sąd Rejonowy w Kozienicach wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy R. Z., oskarżonego m.in. o czyn z art. 200 § 1 k.k., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wskazano, że oskarżony był burmistrzem X. i pełniąc tę funkcję współdziałał z Prezesami Sądu Rejonowego w Kozienicach i Sądu Okręgowego w Radomiu w staraniach, by obszar miasta X. powrócił do właściwości miejscowej Sądu Rejonowego w Kozienicach, co uwieńczone zostało powodzeniem.
Zaznaczono przy tym, że Prezes Sądu Rejonowego w Kozienicach, pełniący jednocześnie obowiązki Przewodniczącego II Wydziału Karnego, złożył do akt oświadczenie, wskazujące na zaistnienie przesłanek przemawiających za wyłączeniem go od udziału w sprawie. W ocenie Sądu, konieczność przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi wiąże się z potrzebą „wzbudzenia w społeczeństwie przekonania, że wydany wyrok będzie nacechowany przymiotem obiektywizmu”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Przepis art. 37 § 1 k.p.k. stanowi wyjątek od zasady, według której sprawa powinna być rozpoznana przez sąd właściwy miejscowo.
Oznacza to, że przesłanki jego zastosowania nie mogą być wykładane rozszerzająco. W orzecznictwie przyjmuje się, że sam fakt istnienia kontaktów zawodowych osób związanych zawodowo z sędziami sądu rozpoznającego sprawę, nie uzasadnia jeszcze konieczności przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości. Niezbędne jest wskazanie dodatkowych okoliczności uzasadniających taką decyzję, w szczególności chodzi o częstotliwość i regularność kontaktów z sędziami danego sądu. W wystąpieniu Sądu Rejonowego w Kozienicach mówi się o kontaktach oskarżonego jako Burmistrza X. z Prezesami Sądów:
Rejonowego w Kozienicach i Okręgowego w Radomiu, związanych z kwestią właściwości miejscowej pierwszego z wymienionych Sądów. Zwrócić należy uwagę, że sygnalizowane kwestie nie odnoszą się bezpośrednio do innych sędziów Sądu właściwego i są związaną z decyzją, którą ostatecznie podjął Minister Sprawiedliwości (jak łatwo ustalić, miasto i gmina X. należą do obszaru właściwości Sądu Rejonowego w Kozienicach od 2017 r. – zatem aktywność oskarżonego w tej mierze musiała mieć miejsce wiele lat temu; oskarżony od kilku lat nie jest też już Burmistrzem).
Okoliczności podnoszone w pisemnym oświadczeniu złożonym do akt przez Prezesa Sądu właściwego mają, bez wątpienia, ważkie znaczenie, odnoszą się one jednak tylko to tego sędziego i winny być rozważane w perspektywie ewentualnego wyłączenia sędziego. Podkreślić także należy, że autorytet wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby sądy nie unikały prowadzenia spraw dla nich trudnych z uwagi na stanowisko, pełnioną funkcję, czy ważną rolę społeczną oskarżonego. Okoliczności te nie są wystarczające do stwierdzenia braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny.Kierując się powyższym należało stwierdzić, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki uzasadniające przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Przeciwnie, owo dobro przemawia, w realiach sprawy, za jej rozpoznaniem przez sąd właściwy miejscowo. W tym stanie rzeczy wystąpienie sądu Rejonowego w Kozienicach nie zasługiwało na uwzględnienie. [J.J.]