Supreme Court transfers criminal case to another district court to ensure impartiality when the court is a victim.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court ordered the transfer of a criminal case from the District Court in P. to the District Court in G. because the original court was also the victim in the matter. The prosecution sought to suspend proceedings, and the District Court in P. requested the transfer to avoid a conflict of interest. The court ruled that transferring the case was necessary to uphold the principle of impartiality and the good administration of justice.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 k.p.k.; Art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k.: When the territorially competent court acts as a victim in the criminal proceedings, the case must be transferred to another court to ensure impartiality and prevent the perception of bias.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II KO 15/20 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie M. K. oskarżonego z art. 271 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 marca 2020 r. wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 lutego 2020 r., sygn. akt VII K (…), o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Rejonowego w P. przeciwko oskarżonemu M. K. , oznaczoną sygnaturą VII K (…), przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. .
UZASADNIENIEDo Sądu Rejonowego w P. został skierowany przez Prokuraturę Okręgową w P. wniosek o warunkowe umorzenie postępowania przeciwko M. K. oskarżonemu o czyn z art. 271 § 1 k.k. i inne. Sprawa dotyczy jego pracy podczas przebudowy Sądu Rejonowego w P. i poświadczenia nieprawdy przez oskarżonego jako kierownika budowy z ramienia wykonawcy. Zawiadamiającym w sprawie był dyrektor Sądu Okręgowego w P. .Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek Sądu Rejonowego w P. jest zasadny.Przepis art. 37 k.p.k. pozwala na „wyjęcie” sprawy spod rozpoznania sądu miejscowo właściwego w razie zaistnienia przesłanki w nim wskazanej, to jest wtedy, kiedy w grę wchodzi dobro wymiaru sprawiedliwości.
Co należy rozumieć pod tym pojęciem, ustawa nie wyjaśnia, niemniej w orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, że chodzi tu o konieczność eliminowania sytuacji mogących wywołać u stron lub w opinii społecznej przeświadczenie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 1999 r., III KO 98/99, Prok. i Pr. 2000, z. 3, poz. 7).W niniejszej sprawie pojawiła się taka okoliczność, a jej zaistnienie należało wyprowadzić z faktu, że sąd terytorialnie właściwy występuje w charakterze pokrzywdzonego.
Ze wszech miar pożądane byłoby więc, aby Sąd Rejonowy w P. nie rozpoznawał zatem tej sprawy. W ten sposób – w drodze analogii do przepisu art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. – znalazła swój wyraz zasada nemo iudex re sua.Dlatego Sąd Najwyższy podzielił inicjatywę wyrażoną w postanowieniu Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 lutego 2020 r. i z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, w trybie art. 37 k.p.k., przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G. (sądowi położonemu poza obszarem objętym właściwością Sądu Okręgowego w P. ).