Legislator Case Law & Legislation
II KO 13/20 AI generated

Supreme Court transfers case to another court when the accused is a judge of the local court.

Case Number II KO 13/20
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court ordered the transfer of the appeal case to a different court of equal jurisdiction. The applicant argued that the local court should not try the case because the accused included judges from that same court. The Court agreed, ruling that such a situation creates reasonable doubts about the impartiality of the proceedings and violates the principle of fair trial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 37 k.p.k.; When the accused in a criminal proceeding is a judge of the court seised of the case, the Supreme Court may transfer the case to another court to ensure the integrity of the administration of justice.

Keywords

AI generated
transfer of jurisdiction impartiality of court accused as judge fair trial principle administrative justice reasonable doubt independent judiciary

Cited Legislation

AI generated
Art. 37 k.p.k.
akt II Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać zażalenie R.
art. 37 k.p.k
akt II Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k.
art. 231 k.k
o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 k.k.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie z dnia 4 lipca 2006 r. V KO 55/06
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KO 13/20 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 21 maja 2020 r. wniosku Sądu Rejonowego w S. z dnia 5 lutego 2020 r., sygn. akt II Kp (…), o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać zażalenie R. L. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ł. z dnia 31 lipca 2019 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa (PR Ds. (…)), do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w P.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Rejonowego w S. z dnia 5 lutego 2020 r. (sygn. akt II Kp (…)) zwrócono się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie sprawy zażalenia na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Ł. z dnia 31 lipca 2019 r. w sprawie PR Ds. (…) o odmowie wszczęcia śledztwa, innemu sądowi równorzędnemu.Uzasadnieniem wniosku jest okoliczność, iż sprawa dotyczy zawiadomienia R. L. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 231 k.k. przez m.in. sędziów Sądu Rejonowego w S..Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek okazał się zasadny.Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej.

Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego odstąpienie od rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (tak m.in. w postanowieniu z dnia 4 lipca 2006 r.

V KO 55/06, Biul.SN 2006/8/17).W niniejszej sprawie wniosek Sądu jest uzasadniony.Uznać należy, iż wnioskodawca wykazał, że możliwym do wyobrażenia jest powzięcie przez uczestników postępowania oraz innych obserwatorów funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości wątpliwości, co do prawidłowości procedowania przez właściwy miejscowo sąd, mając na uwadze szczególny kontekst konkretnej sprawy. Zwłaszcza ogląd ten, choć oczywiście nie mający podstaw ani prawnych, ani faktycznych może zintensyfikować się z uwagi na okoliczność wspólnej służby sędziów w Sądzie Rejonowym.Wydaje się racjonalną zasadą przyjmowanie w orzecznictwie Sądu Najwyższego w sprawach rozpoznawanych w trybie art. 37 k.p.k., że jeżeli osobą wskazaną jako podejrzana jest sędzia – ten sąd nie powinien orzekać w sprawie.

Stanowi to przejaw dbałości o owo dobro wymiaru sprawiedliwości, jakim jest z jednej strony efektywność postępowania (możliwe wyłączenia poszczególnych lub wszystkich sędziów od rozpoznania sprawy) oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego, z którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami.Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy przekazał ją do Sądu Rejonowego w P.