Legislator Case Law & Legislation
II KK 232/16 AI generated

Supreme Court dismissed cassation against fraud conviction, upholding lower court's factual findings and legal reasoning.

Case Number II KK 232/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the defense lawyer against a fraud conviction for shoplifting via fake receipts. The defense argued procedural errors and factual mistakes regarding the defendant's knowledge of the fraud and the extent of the financial loss. The court rejected these claims, finding that the lower courts thoroughly evaluated witness testimony and the defendant's subjective awareness of the illegality without committing any egregious legal violations.

Legislator headnote

AI generated

Kodeksu postępowania karnego w zw. z art. 286 § 1 k.k.: Kasacja przeciwko wyrokowi skazującemu na karę pozbawienia wolności za oszustwo jest bezzasadna, gdy sądy odwoławcze kompleksowo oceniły dowody, wnikliwie przeanalizowały zeznania świadków oraz ustaliły świadomość oskarżonego co do bezprawności popełnionych czynów.

Keywords

AI generated
fraud conviction cassation appeal factual findings shoplifting procedural error subjective awareness financial loss

Cited Legislation

AI generated
art. 535 § 3 k.p.k.
na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy A.
art. 286 § 1 k.k.
O., skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in.
art. 270 § 1 k.k.
z art. 270 § 1 k.k. w zw.
art. 11 § 2 k.k.
z art. 11 § 2 k.k. w zw.
art. 64 § 1 k.k.
z art. 64 § 1 k.k. i przestępstwa z art.
art. 91 § 1 k.k.
z art. 91 § 1 k.k. i za przestępstwa te wymierzył mu karę 9 miesięcy pozbawienia wolności, zasądzając od oskarżonego na rzecz spółki z o.o.
art. 13 § 1 k.k.
i przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw.
art. 433 § 2 k.p.k.
Za chybione uznać należy zarzuty naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art.
art. 457 § 3 k.p.k.
i art. 457 § 3 k.p.k. w zakresie w jakim powyższe działanie sądu odwoławczego stanowi nierzetelne rozpoznanie apelacji obrońcy;art.
art. 7 k.p.k.
Zarzucił wyrokowi naruszenie:art. 7 k.p.k. w zw.
art. 46 § 1 k.k.
był niewinny i zmanipulowany przez świadka;art. 46 § 1 k.k., poprzez nałożenie na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody w wysokości przekraczającej wartość faktycznie zaistniałej szkody, tj.
§ 4 i § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
na podstawie § 4 i § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II KK 232/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 19 września 2016 r. na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. sprawy A. O., skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 28 stycznia 2016 roku., utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego w W. z dnia 27 sierpnia 2015 roku, p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. na podstawie § 4 i § 17 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.

U. z 2015 r., poz. 1801) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata M.S., prowadzącego Kancelarię Adwokacką, kwotę 442,80 złotych (czterysta czterdzieści dwa złote i 80 groszy), w tym 23 % podatku VAT, jako obrońcy z urzędu i wyznaczonemu w postępowaniu kasacyjnym za sporządzenie i wniesienie kasacji, 3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIESąd Rejonowy w W., wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2015 r., sygn. akt III K …/14, uznał A. O. za winnego tego, że w okresie od 1 do 18 grudnia 2013 r. w W. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w krótkich odstępach czasu i przy wykorzystaniu takiej samej sposobności wprowadził w błąd, a raz usiłował wprowadzić w błąd, pracowników sklepu Decathlon co do faktu wcześniejszego zakupu rękawiczek i przedłożył im podrobiony paragon ich zakupu w celu zwrotu towaru, na podstawie których otrzymał nienależny mu zwrot pieniędzy, za niezakupiony wcześniej towar, czym doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2199,92 zł Decathlon O., przy czym działał umyślnie i z zamiarem bezpośrednim, a także w warunkach powrotu do przestępstwa, to jest za winnego przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnionych w zw. z art. 91 § 1 k.k. i za przestępstwa te wymierzył mu karę 9 miesięcy pozbawienia wolności, zasądzając od oskarżonego na rzecz spółki z o.o.

Decathlon z siedzibą w W. kwotę 2199,92 zł tytułem naprawienia szkody.Apelację od tego wyroku wniósł obrońca A. O. Zaskarżył wyrok w całości i sformułował pod jego adresem szereg zarzutów obrazy przepisów prawa procesowego i błędów w ustaleniach faktycznych. Obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od dokonania zarzucanych mu czynów, a ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.Apelację złożył również A.

O., formułując własne zarzuty i podnosząc brak świadomości co do bezprawności przypisanego mu postępowania. Oskarżony również wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie.Po rozpoznaniu obu apelacji Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt IX Ka …/15, nie uwzględnił ich zarzutów i wniosków i utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w W. wniósł obrońca A. O. Zarzucił wyrokowi naruszenie:art. 7 k.p.k. w zw. z art. 5 § 2 k.p.k. w zakresie w jakim przepisy te stosował sąd ad quem, poprzez przyjęcie, że można oskarżonemu przypisać sprawstwo czynów opisanych w pkt I i II wyroku sądu a quo na podstawie wyjaśnień oskarżonego i współoskarżonego, którzy relacjonują uczestnictwo oskarżonego w zdarzeniach podobnych do zarzucanych oraz zeznań świadka, który powtarza niesprecyzowane relacje nieustalonych osób trzecich, wobec braku innych bezpośrednich dowodów potwierdzających sprawstwo oskarżonego; oraz art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zakresie w jakim powyższe działanie sądu odwoławczego stanowi nierzetelne rozpoznanie apelacji obrońcy;art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. poprzez zupełny brak rozpoznania zarzutów apelacji obrońcy i oskarżonego w zakresie, w którym apelacje kwestionują ustalenia sądu a quo odnośnie wiedzy oskarżonego co do pochodzenia zwracanego towaru; oraz poprzez zupełny brak rozpoznania apelacji oskarżonego w zakresie, w którym apelacja kwestionuje ustalenia sądu a quo odnośnie do wiedzy oskarżonego co do posługiwania się fałszywymi paragonami;art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. oraz art. 7 k.p.k., w zakresie w jakim przepis ten stosuje sąd ad quem, poprzez niepełne rozpoznanie zarzutu dotyczącego zeznań świadka S. C., tj. w zakresie w jakim świadek wskazywał, iż oskarżony A.

O. był niewinny i zmanipulowany przez świadka;art. 46 § 1 k.k., poprzez nałożenie na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody w wysokości przekraczającej wartość faktycznie zaistniałej szkody, tj. poprzez przyjęcie przez sąd, że o wysokości szkody decyduje cena zwrócona za rękawiczki, bez uwzględnienia faktu, iż same rękawiczki zostały przez sklep przyjęte i mogą być ponownie sprzedane.Obrońca A. O. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak można przypuszczać ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.Prokurator Prokuratury Okręgowej w W. wniósł o oddalenie kasacji jako bezzasadnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja obrońcy skazanego uznana została za bezzasadną i to w stopniu pozwalającym na jej oddalenie na posiedzeniu wyznaczonym w trybie art. 535 § 3 k.p.k.Analiza akt sprawy oraz lektura uzasadnień obu wydanych w sprawie wyroków prowadzi do wniosku, że zarzuty dotyczące błędnej oceny ujawnionych w sprawie dowodów i w istocie błędów w ustaleniach faktycznych nie mogą być uznane za zasadne i wykazujące rażące naruszenie prawa przez Sąd odwoławczy.Sądy opierając część swoich ustaleń na wyjaśnieniach A.

O. nie dały wiary tym wyjaśnieniom w całości i przedstawiły argumentację, która doprowadziła do wniosku o winie oskarżonego. Sądowi Okręgowemu w W. nie można przypisać rażącego naruszenia art. 7 k.p.k. a zwłaszcza art. 5 § 2 k.p.k. wobec szczegółowej i wnikliwej oceny zeznań świadka S. C. Sąd odwoławczy poddał także ocenie kwestię świadomości oskarżonego co do bezprawności podjętych działań, legalności towaru i prawdziwości dokumentów, którymi się posługiwał. Za chybione uznać należy zarzuty naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.

Lektura całości uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego prowadzi do wniosku, że kontrola odwoławcza przeprowadzona została kompletnie, a samo uzasadnienie spełnia wymogi określone w Kodeksie postępowania karnego. Wbrew twierdzeniom kasacji Sąd ad quem nie pominął żadnego z zarzutów obu apelacji, wskazując okoliczności, na podstawie których uznano, że oskarżony był świadomy nielegalności zwracanych rękawiczek i tego, że przedstawiany paragon nie był prawdziwy (s.10 uzasadnienia), a także omawiając wnikliwie zeznania świadka S. C. i przedstawiając racje, z powodu których odmówiono im wiarygodności (s. 6-7).

Za nietrafny uznać wreszcie należy zarzut obrazy art. 46 § 1 k.k., który zresztą znalazł się w apelacji obrońcy oskarżonego i został rozważony, czego dowodzi treść uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego (s. 11). Podzielić należy zawarte tam wywody. Oskarżonemu nie przypisano kradzieży przedmiotowych rękawiczek, a orzeczenie dotyczyło zwrotu wypłaconych oskarżonemu kwot. Nie można zatem także temu rozstrzygnięciu przypisać cechy rażącego naruszenia prawa.Z powyższych względów orzeczono o oddaleniu kasacji obrońcy A. O. eb