Supreme Court dismisses lawyer's request to retry disciplinary proceedings due to lack of statutory grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to examine a lawyer's request for a retrial of disciplinary proceedings, leaving the application without consideration. The applicant argued that the lower court's decision resulted from false accusations and a lack of evidence, but the court found no specific statutory grounds for retrial under the Code of Criminal Procedure. Consequently, the court determined that the request was inadmissible because it did not meet the strict criteria for extraordinary remedies.
Legislator headnote
AI generatedArt. 540, 540a, 540b, 542 § 3 k.p.k.; Art. 430 § 1 k.p.k.; A request for retrial must strictly comply with statutory grounds and cannot serve as a general remedy for alleged procedural errors or dissatisfaction with the outcome.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II DO 33/21 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Majchrowski (przewodniczący)SSN Konrad Wytrykowski (sprawozdawca)SSN Paweł Zubert w sprawie obwinionego radcy prawnego J.P. po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 22 czerwca 2021 roku wniosku radcy prawnego J.P. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. SDI 107/17 o oddaleniu, jako oczywiście bezzasadnej, kasacji obwinionej od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych w W. z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt WO (…), utrzymującego w mocy orzeczenie Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w […]. z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt D (…), na podstawie art. 430 k.p.k., art. 547 § 1 k.p.k. w zw. z art. 544 § 2 i § 3 k.p.k. i art. 27 § 1 pkt 1 lit. b tiret 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j.
Dz.U. z 2019 roku poz. 825 ze zm.) postanowił: pozostawić wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIEPismem z dnia 25 marca 2021 r. radca prawny J.P., wniosła o wznowienie postępowania dyscyplinarnego w sprawie o sygn. akt D (…) Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w […]., z uwagi na ewidentne błędy i uchybienia w postępowaniu przed tym sądem.W uzasadnieniu wniosku r.pr. J.P. wskazała, że do wszczęcia postępowania doszło w wyniku kłamliwego, niepopartego dowodami pomówienia jej przez M.S., którego pełnomocnikiem z urzędu obwiniona została wyznaczona.
Obwiniona podkreśliła, że czynu, o który została oskarżona a następie skazana, nigdy nie popełniła, dlatego wniosła o wznowienie postępowania i rozpoznanie wniosków (o zwrócenie się do operatora sieci komórkowej; odroczenie rozprawy, zobowiązanie do przedstawienia dowodu przez M. S.), tak aby miała pewność, że sąd faktycznie dąży do wyjaśnienia sprawy a nie skazuje bez dowodów, jedynie na podstawie pomówienia i fałszywych zeznań jednego, stronniczego świadka.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek radcy prawnego J.P. o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt D (…) Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w […]., które zostało zakończone postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2018 r. (sygn. akt SDI 107/17), jest niedopuszczalny z mocy ustawy, dlatego pozostawiony został przez Sąd Najwyższy bez rozpoznania.Należy zauważyć, że wniosek o wznowienie postępowania stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia o ściśle określonych podstawach wznowieniowych, wskazanych w przepisach art. 540, 540a, 540b oraz 542 § 3 k.p.k.
Spełnienie przesłanek o których mowa w powyższych przepisach powinno zostać wykazane we wniosku w sposób precyzyjny. Muszą one wystąpić w sposób dający się zweryfikować na podstawie oznaczonych i sprawdzalnych kryteriów. Należy w tym miejscu podkreślić, że istotą postępowania wznowieniowego jest weryfikacja istnienia podstaw wznowienia. Sąd, na etapie wznowienia postępowania, nie rozstrzyga zatem o odpowiedzialności dyscyplinarnej obwinionego, a bada jedynie kwestię wystąpienia ustawowych przesłanek (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt II DO 89/20).Przechodząc w tym miejscu do analizy treści wniosku obwinionej wskazać należy, że wnosząc o wznowienie postępowania nie wykazała żadnej z przewidzianych ustawą przesłanek.
Z pewnością za przesłankę do wznowienia postępowania dyscyplinarnego nie może zostać uznana przedstawiona w treści wniosku niechęć sądu do faktycznego wyjaśnienia sprawy czy skazanie obwinionej na podstawie pomówienia i fałszywych zeznań świadka. Postępowanie o wznowienie nie może służyć ponownej analizie materiału dowodowego i czynieniu na jego podstawie innych ustaleń faktycznych. Podobnie sformułowany przez obwinioną zarzut oparcia orzeczenia na podstawie fałszywych zeznań nie mógł być skuteczny z racji treści art. 541 kpk.Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy nie znalazł powodów, dla których można by przyjąć, że wniosek odnoszący się w sposób ogólny do „ewidentnych błędów i uchybień w postępowaniu przed Sądem Dyscyplinarnym OIRP w […].”, mógłby zostać uznany za zasadny (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2021 roku, sygn. akt II DK 15/21/a, Legalis nr 2524826; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2020 roku, sygn. akt II DSK 2/20, LEX nr 3026474; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2020 r., sygn. akt II DO 123/20, Legalis nr 2508738).Jedynie na marginesie zaznaczyć należy, że zgodnie z treścią przepisu art. 544 § 2 k.p.k. w kwestii wznowienia postępowania zakończonego orzeczeniem sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego orzeka Sąd Najwyższy w składzie trzech sędziów.
Stosownie do treści art. 27 § 1 pkt 1 lit. b tiret 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (t.j. Dz.U. z 2019 roku poz. 825 ze zm.), do właściwości Izby Dyscyplinarnej należą sprawy rozpatrywane przez Sąd Najwyższy w związku z postępowaniami dyscyplinarnymi prowadzonymi na podstawie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych. Niezasadne było zatem skierowanie przez obwinioną wniosku do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego przy OIRP w […]., bowiem w świetle wiążących regulacji prawnych to Sąd Najwyższy orzekający w Izbie Dyscyplinarnej jest jedynym organem uprawnionym do jego rozpoznania.
W niniejszej sprawie przyjęty środek odwoławczy jest niedopuszczalny z mocy ustawy, wobec czego Sąd Najwyższy, mając na uwadze treść przepisu art. 430 § 1 k.p.k., pozostawił go bez rozpoznania.