Supreme Court allows judge's reservation on disciplinary note requiring immediate removal of procedural inefficiency consequences.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court overturned the disciplinary court's refusal to consider a judge's reservation regarding a formal notice of inefficiency. The judge argued that the notice failed to meet statutory requirements by omitting a demand to remove the consequences of the alleged procedural delay. The court ruled that the notice was void because the judge had already remedied the issue before receiving it, rendering the administrative warning pointless and contrary to the law's intent.
Legislator headnote
AI generatedArt. 37 § 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych; The administrative notice of inefficiency must simultaneously demand the removal of its consequences, and issuing such a notice when the consequences have already been eliminated is legally void.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II DO 22/21 UCHWAŁA Dnia 14 października 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ryszard Witkowski (przewodniczący)SSN Jarosław Sobutka (sprawozdawca)Ławnik SN Bogdan Gutowski w sprawie sędziego Sądu Rejonowego w S. P. P. po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 14 października 2021r. zażalenia wniesionego przez sędziego na uchwałę Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w (…) z dnia 12 października 2020 r., sygn. akt ASDo (…) odmawiającej uwzględnienia zastrzeżenia do uwagi Prezesa Sądu Okręgowego w O. z dnia 23 lipca 2020r. (K-(…)) zwróconej sędziemu w trybie art. 37 §4 ustawy z dnia 27 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów powszechnych I. zmienia zaskarżoną uchwałę w pkt I w ten sposób, że uwzględnia zastrzeżenie złożone przez sędziego Sądu Rejonowego w S. P. P.; II. kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Uchwałą z dnia 12 października 2020 r. w sprawie o sygn. akt ASDo (…) Sąd Dyscyplinarny przy Sadzie Apelacyjnym w (…) odmówił uwzględnienia zastrzeżenia złożonego przez sędziego Sądu Rejonowego w S. P. P. Zastrzeżenie zostało złożone w związku z pismem z dnia 23 lipca 2020r. (K-(…)) Prezesa Sądu Okręgowego w O., który działając na podstawie art. 37 § 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001r. Prawo o ustroju sądów powszechnych zwrócił sędziemu P. P. uwagę na piśmie na uchybienie w zakresie sprawności postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II K (…), skutkujące długotrwałą bezczynnością w sprawie.
W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd Dyscyplinarny wskazał, że materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie jednoznacznie przemawia za uznaniem, że sędzia w sposób zawiniony dopuścił się naruszenia sprawności postępowania, a ujawnione uchybienie zaistniało z wyłącznej winy sędziego. Pismem z dnia 26 października 2020r. sędzia P. P. złożył zażalenie na uchwałę z dnia 12 października 2020r. zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez uznanie za prawidłową pisemnej uwagi Prezesa Sądu Okręgowego w O.
– pomimo braku spełnienia przez uchwałę wymogów określonych w art. 37 § 4 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Zdaniem skarżącego wykładnia literalna powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że nierozerwalnym elementem pisemnej uwagi jest jednoczesne żądanie usunięcia skutków stwierdzonego uchybienia – czego zabrakło w piśmie z dnia 23 lipca 2020r. A nadto sędzia zarzucił uchwale naruszenie prawa materialnego w zakresie przypisanego mu czynu, w tym także w zakresie jego zawinienia, a także zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę uchwały.
Sąd Najwyższy zważył co następuje
Zaskarżona uchwała nie mogła się ostać i wymagała zmiany poprzez uwzględnienie zastrzeżenia sędziego P. P. i uchylenie uwagi, którą sędziemu zwrócił na piśmie Prezes Sądu Okręgowego w O.. Przepis art. 37 § 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 2072 ze zm.) stanowi wprost, że zwrócenie na piśmie uwagi sędziemu wymaga jednoczesnego żądania usunięcia skutków stwierdzonego uchybienia w sprawności postępowania sądowego. Jeśli skutki stwierdzonego uchybienia w chwili powzięcia wiadomości o jego wystąpieniu już nie istnieją brak jest podstaw do zwrócenia sędziemu uwagi w trybie wyżej wskazanego przepisu, zachodzi jedynie możliwość przeprowadzenia rozmowy nadzorczej albo jeśli uchybienie było poważne wystąpienia z żądaniem podjęcia czynności dyscyplinarnych w trybie art. 114 § 1 wyżej wskazanej ustawy.
W innym bowiem wypadku instytucja uwagi staje się wyłącznie nieznaną ustawie karą dyscyplinarną (biorąc pod uwagę to, że jest dołączana do akt osobowych sędziego (art. 37 § 6 ustawy) i otwiera drogę do zawieszenia stawek awansowych (art. 91a § 6 ustawy). Zwrócić należy uwagę, że przepis art. 37 § 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych umieszczony został w rozdziale piątym, dziale pierwszym tej ustawy zatytuowanym „Wewnętrzny i zewnętrzny nadzór administracyjny nad działalnością administracyjną sądów w zakresie zapewnienia właściwego toku wewnętrznego urzędowania sądu związanego bezpośrednio ze sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości oraz wykonywaniem innych zadań z zakresu ochrony prawnej”.
Ponadto przepis ten w zdaniu pierwszym aż dwukrotnie odnosi się do czasu udzielenia uwagi. Nakazuje bowiem, aby jej udzielenie nastąpiło niezwłocznie i nie później niż w terminie 30 dni od powzięcia wiadomości o uchybieniu stanowiącym ewentualną podstawę do jej udzielenia. Jest to celowe posunięcie Ustawodawcy, ściśle związane z tym, że podstawowym i jedynym celem omawianej instytucji, jako środka z zakresu wewnętrznego nadzoru administracyjnego, jest przymuszenie sędziego do natychmiastowego wyeliminowania skutków uchybień w zakresie sprawności postępowania sądowego, o ile jeszcze istnieją, nie zaś zastępowanie, ściśle reglamentowanego, postępowania dyscyplinarnego.
Instytucja uwagi ma wyłącznie przymusić sędziego do wyeliminowania skutków uchybień, które popełnił w sferze wewnętrznego toku urzędowania, nie zaś karać go za przewinienia w służbie. Omawiane zagadnienia były już przedmiotem trafnych, co do zasady, wypowiedzi judykatury i doktryny (uchwała Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt ASDo 6/10, KZS 2011/4/72, glosa do tej uchwały Marka Siwka, Lex/el.2013, Kwartalnik KRS nr 3(20) z 2013 r., artykuł Mateusza Radajewskiego w Przeglądzie Sądowym – PS 2018/11-12/57-70, Lex 348847, Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 08.05.2019r., I DO 21/18, LEX nr 2657406).
Wytknięcie sędziemu przez Prezesa Sądu Okręgowego w O. pismem z dnia 23 lipca 2020r. uwagi za uchybienie, które miało miejsce w okresie do dnia 22 czerwca 2020r. (w tym dniu zapadło orzeczenie kończące postępowanie w pierwszej instancji w sprawie o sygn. akt II K (…)) i którego skutki przed udzieleniem uwagi zostały już przez sędziego usunięte, było zatem całkowicie bezprzedmiotowe. Z tych też względów Sąd Najwyższy rozstzygnał jak wyżej. Kosztami postępowania, na podstawie art. 133 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, Sąd Najwyższy obciąża Skarb Państwa.