Supreme Court dismisses appeal for personal filing and non-final ruling in non-procedural real estate case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal filed personally without legal representation. The court held that such personal filings violate mandatory representation rules and that the challenged ruling was merely a security measure, not a final decision on the merits. Consequently, the appeal was rejected under procedural statutes governing non-procedural proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 519 § 1 k.p.c.: A cassation appeal filed personally by a party in non-procedural proceedings is inadmissible due to violation of mandatory representation rules, and rulings on security measures like warning entries do not constitute final decisions on the merits subject to cassation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
.Sygn. akt II CZ 7/13
POSTANOWIENIE
Dnia 9 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Barbara Myszka (przewodniczący)
SSN Marian Kocon
SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku P. S.
przy uczestnictwie J. B.
o wykreślenie wpisu ostrzeżenia w dziale III,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 9 maja 2013 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania
na postanowienie Sądu Okręgowego w P.
z dnia 30 listopada 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 30 listopada 2012 r. odrzucił skargę
kasacyjną uczestniczki J. B. na postanowienie tego Sądu z dnia 28 września 2012
r., oddalające apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 27
czerwca 2012 r., utrzymującego w mocy wpis referendarza sądowego z dnia 26
kwietnia 2012 r. o wykreśleniu z działu III Kw nr […] ostrzeżenia o toczącym się
postępowaniu z powództwa J. B. przeciwko P. S. o usunięcie na podstawie art. 10
ust. 1 u.k.w.h. niezgodności treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem
prawnym. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 listopada 2012 r. Sąd
Okręgowy wyjaśnił, że uczestniczka, mimo obowiązkowego zastępstwa stron
(uczestników) w postępowaniu przed Sądem Najwyższym przez adwokatów lub
radców prawnych (art. 871 §1 k.p.c.), wniosła skargę kasacyjną osobiście. Poza
tym w postępowaniu nieprocesowym skarga kasacyjna przysługuje tylko na
orzeczenia sądu drugiej instancji co do istoty sprawy, kończące postępowanie
w sprawie (art. 5191 k.p.c.), a zaskarżone przez uczestniczkę postanowienie sądu
drugiej instancji w przedmiocie wniosku o wykreślenie ostrzeżenia o toczącym się
postępowaniu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem
prawnym nie jest takim orzeczeniem. Wszystko to w ocenie Sądu Okręgowego
uzasadniało odrzucenie wniesionej przez uczestniczkę skargi kasacyjnej na
podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
W
zażaleniu
uczestniczka
zakwestionowała
zasadność
odrzucenia
wniesionej przez nią skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę lub uczestnika
postępowania, z naruszeniem art. 871 §1 k.p.c. (znajdującego, zgodnie z art. 13 § 2
k.p.c., zastosowanie także w postępowaniu nieprocesowym), podlega - tak jak
przyjął Sąd Okręgowy - odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. bez wzywania
do usunięcia tego uchybienia.
Należy
się
także
zgodzić
z
Sądem
Okręgowym
co
do
tego,
że kwestionowane przez uczestniczkę postanowienie nie należy do kategorii
orzeczeń
objętych
hipotezą
regulującej
dopuszczalność
skargi
kasacyjnej
w postępowaniu nieprocesowym normy art. 519 § 1 k.p.c. W judykaturze Sądu
Najwyższego
dominuje
pogląd,
że
postanowienie
sądu
drugiej
instancji
w przedmiocie wniosku o wpis w księdze wieczystej ostrzeżenia na podstawie
art. 10 ust. 2 u.k.w.h. nie stanowi kończącego postępowanie w sprawie
postanowienia co do istoty sprawy w rozumieniu art. 519 1 § k.p.c. i tym samym nie
podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną. Pogląd ten opiera się na założeniu, że wpis
w księdze wieczystej ostrzeżenia na podstawie art. 10 ust. 2 u.k.w.h. pełni funkcję
zabezpieczającą, podobnie jak postanowienie sądu o udzieleniu zabezpieczenia,
które jest niezaskarżalne skargą kasacyjną (por. postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia: 23 sierpnia 2012 r., II CZ 94/12; 19 maja 2010 r., I CZ 32/10; 29 sierpnia
2001 r., IV CKN 100/01; 7 czerwca 2000 r., III CZ 56/00; 10 października 1999 r.,
III CZ 81/99; 18 listopada 1997 r., I CKN 325/97; 15 stycznia 1997 r., III CZ 1/97).
Argument ten zachowuje w pełni doniosłość również w odniesieniu do
postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie wniosku o wykreślenie
ostrzeżenia,
o
ile
bowiem
zabezpieczenia,
o
tyle
funkcją
funkcją
wpisu
ostrzeżenia
wykreślenia
jest
ostrzeżenia
ustanowienie
jest
uchylenie
zabezpieczenia.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art.
3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.