Supreme Court dismisses appeal on cassation inadmissibility due to low claim value in commercial dispute.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject the cassation complaint. The appellant argued the ruling was formally invalid due to missing signatures and claimed the case was not commercial, lowering the monetary threshold for admissibility. The court found the appellate court's determination correct, as the dispute involved civil relations between entrepreneurs regarding business activities, making the higher commercial threshold applicable and the claim value insufficient.
Legislator headnote
AI generatedArt. 324 § 3, 330 k.p.c.; Art. 140 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 479 § 1 k.p.c.; Art. 2 ust. 1 ustawy o sprawach gospodarczych: A cassation complaint is inadmissible in commercial cases where the claim value falls below 75,000 zloty, and a case is commercial if it involves civil relations between entrepreneurs within their business activities.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 2/06
POSTANOWIENIE
Dnia 11 stycznia 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Helena Ciepła (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marek Sychowicz
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa Banku […]
przeciwko E.S.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2006 r.,
zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 15 września 2005 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie,-
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 15 września 2005 r. odrzucił skargę
kasacyjną pozwanego E.S. od wyroku tegoż Sądu z dnia 31 maja 2005 r. z tej
przyczyny, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż siedemdziesiąt pięć
tysięcy złotych, a sprawa ma charakter sprawy gospodarczej.
Pozwany w zażaleniu na to postanowienie zarzucił, że jest ono obarczone
brakiem formalnym w postaci niepodpisania sentencji przez sędziów, co sprawia,
że orzeczenie w sensie prawnoprocesowym nie istnieje. Ponadto zarzucił,
iż przedmiotowa sprawa nie ma charakteru sprawy gospodarczej, zatem kwotowy
próg dopuszczalności skargi kasacyjnej wynosi pięćdziesiąt tysięcy złotych.
W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie
od powoda kosztów procesu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisami art. 324 § 3 i 330 k.p.c. sentencję wyroku oraz jego
uzasadnienie podpisuje cały skład sądu tj. sędziowie, którzy brali udział w jego
wydaniu (por. postanowienie SN z dnia 07 lutego 2003, III CZP 94/02).
W zaskarżonym postanowieniu oryginał sentencji oraz uzasadnienia podpisali
wszyscy sędziowie, biorący udział w jego wydaniu.
Stosownie do treści art. 140 k.p.c. orzeczenia doręcza sąd w odpisach.
Wydawanie tych odpisów zgodnie z § 9 ust. 1 pkt. 3 oraz ust. 2 i 3 zarządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu
działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej
(Dz.Urz. MS Nr 5, poz. 22 ze zm.), należy do zadań kierownika sekretariatu sądu,
który potwierdza ich zgodność z oryginałem. W taki też sposób potwierdzono
zgodność z oryginałem zaskarżonego orzeczenia.
Stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna
w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest
niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach gospodarczych – niższa niż
siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych. Definicję sprawy gospodarczej zawiera przepis
art. 2 ustawy z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw
gospodarczych (Dz.U. Nr 33, poz. 175 ze zm.) oraz art. 479 1 k.p.c. Według
pierwszego z nich, sprawami gospodarczymi są sprawy ze stosunków cywilnych
między przedsiębiorcami prowadzącymi działalność gospodarczą na zasadach
określonych w odrębnych przepisach, w zakresie prowadzonej przez nie
działalności gospodarczej (ust. 1), a ponadto sprawy enumeratywnie wymienione
w ust. 2 tego przepisu. Stosownie zaś do art. 4791 k.p.c. przepisy o postępowaniu
w sprawach gospodarczych stosuje się w sprawach ze stosunków cywilnych
między przedsiębiorcami, w zakresie
prowadzonej przez nie
działalności
gospodarczej.
Jak trafnie wskazał Sąd Apelacyjny dla przyjęcia, że sprawa ma charakter
gospodarczy, wystarczające jest kumulatywne spełnienie trzech przesłanek.
Sprawa musi: 1) dotyczyć stosunków cywilnych 2) pomiędzy przedsiębiorcami 3)
a nadto pozostawać w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.
Dał temu wyraz również Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 06 lipca 2000 r.
(V CKN 1266/00).
Przedmiotowa sprawa dotyczy stosunków cywilnych między Bankiem
i pozwanym jako przedsiębiorcami (art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 02 lipca 2004 r.
o swobodzie działalności gospodarczej, Dz.U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.), a kredyt
został udzielony na sfinansowanie remontu pomieszczeń oraz zakup urządzeń do
produkcji związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą przez spółkę cywilną,
której wspólnikiem jest pozwany. Zatem ma ona charakter sprawy gospodarczej,
w której dopuszczalność skargi kasacyjnej uwarunkowana jest
przedmiotu
zaskarżenia
wynoszącą
siedemdziesiąt
pięć
wartością
tysięcy
złotych.
Tymczasem wynosi ona 71.060,66 zł.
W tym stanie należy stwierdzić, że Sąd Apelacyjny słusznie odrzucił skargę
kasacyjną jako niedopuszczalną, co przesądza o bezzasadności zażalenia.
Z tych przyczyn zażalenie oddalono (art. 3941 oraz art. 39814 w zw. z art.
39821).