Supreme Court allows appeal against costs ruling, requiring broader justification for state-funded legal aid expenses.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court granted the appeal against the lower court's decision on litigation costs, specifically regarding unpaid legal aid. The participant argued that the court failed to sufficiently justify the costs and incorrectly applied VAT to state-funded aid. The court ruled that when deviating from standard cost principles, a broader justification is required, and VAT cannot be added to state-funded aid unless explicitly permitted by regulation.
Legislator headnote
AI generatedart. 98 § 1 i 3 k.p.c.; art. 520 § 1 k.p.c.; § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości: When a court intends to deviate from the principle of cost allocation, it must provide broader justification considering the financial situation of the party to be burdened, and VAT may not be added to state-funded legal aid costs absent explicit statutory authorization.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 159/11
POSTANOWIENIE
Dnia 10 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
SSN Marta Romańska
w sprawie z wniosku Marka C.
przy uczestnictwie Teresy Z.
o podział majątku wspólnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2012 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania
na orzeczenie o kosztach zawarte w punkcie 2. postanowienia
Sądu Okręgowego
z dnia 24 maja 2011 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie o kosztach i w tym zakresie
przekazuje
sprawę
rozpoznania
i
Sądowi
orzeczenia
zażaleniowego
Uzasadnienie
Okręgowemu
o
kosztach
do
ponownego
postępowania
Postanowieniem zawartym w wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 maja
2011 r., Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
zasądzając między innymi od uczestniczki postępowania koszty nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy z urzędu. W zażaleniu uczestniczka
zarzuciła naruszenia art. 520 § 1 - 3 k.p.c. oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W sytuacji gdy w postępowaniu
nieprocesowym sąd zamierza odstąpić od zasady określonej w art. 520 § 1 k.p.c.
powinien, szczególnie gdy wskazuje na to sytuacja majątkowa uczestnika, którego
zamierza obciążyć kosztami, uzasadnić swoje rozstrzygniecie szerzej, a nie tylko
poprzez odwołanie się do wyniku sprawy. Nie znajduje również uzasadnienia
obciążenie uczestniczki kosztami pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy
w urzędu w kwocie powiększonej o podatek od towarów i usług gdy koszty te
nie przysługują od Skarbu Państwa. Koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu są
zasądzane od Skarbu Państwa i tylko w tej sytuacji, zgodnie z § 2 ust. 3
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września w sprawie opłat za
czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) istnieje
podstawa prawna, aby powiększyć należną opłatę o podatek od towarów i usług.
Mając na uwadze, że zarzuty poniesione w zażaleniu okazały się
uzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 15, w związku z art. 3941 § 3
k.p.c., orzekł jak w sentencji.