Legislator Case Law & Legislation
II CSK 89/13 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue regarding civil capacity. Appeal rejected due to absence of conflicting case law. Costs awarded to opposing party.

Case Number II CSK 89/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to admit the cassation appeal to review, citing the absence of a significant legal issue requiring interpretation. The appellant failed to demonstrate conflicting judicial interpretations of the relevant civil code provisions regarding mental capacity. Consequently, the appeal was dismissed, and the appellant was ordered to pay the opposing party's litigation costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the appellant fails to prove that a legal provision lacks uniform interpretation or has not yet been interpreted by the courts.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility significant legal issue uniform judicial interpretation civil capacity litigation costs allocation

Cited Legislation

AI generated
art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że powołana przesłanka została wykazana.Odwołanie się do przesłanki opisanej w art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 520 § 2 k.p.c.
3989 § 2 k.p.c.).Na wniosek uczestniczki postępowania zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 520 § 2 k.p.c., art.
art. 108 § 1 k.p.c.
520 § 2 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw.
art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c. i art.
art. 39821 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, niepubl.).
postanowienie SN z 3 czerwca 1974 r., II CR 253/74
postanowienie SN z 3 czerwca 1974 r., II CR 253/74, niepubl.
wyrok SN z dnia 9 maja 1972 r., II CR 48/72
Oraz wyrok SN z dnia 9 maja 1972 r., II CR 48/72, OSNC 1972, nr 12, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 89/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z wniosku R. R.‎przy uczestnictwie A. R., D. X. oraz Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w […]‎o uchylenie ubezwłasnowolnienia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 sierpnia 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawczyni na rzecz D. X. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Pełnomocnik wnioskodawczyni R. R. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 18 października 2012 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że powołana przesłanka została wykazana.Odwołanie się do przesłanki opisanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, niepubl.).

Wykładnią art. 16 k.c. Sąd Najwyższy zajmował się wielokrotnie, a skarżąca nie wykazała istnienia rozbieżności w jego orzecznictwie w zakresie przez siebie wskazywanym. Skarżąca nie wykazała również, że zaskarżone rozstrzygnięcie pozostaje w sprzeczności z kierunkiem wykładni prezentowanym w judykatach Sądu Najwyższego. Sąd Apelacyjny ustalił, że w chwili orzekania stan zdrowia psychicznego uczestniczki postępowania A. R. wpływał na jej możność kierowania swoim postępowaniem i odwołując się do opinii biegłych precyzyjnie wskazał jakimi sprawami nie jest ona w stanie samodzielnie kierować i w związku z tym potrzebuje pomocy (por. postanowienie SN z 3 czerwca 1974 r., II CR 253/74, niepubl.

Oraz wyrok SN z dnia 9 maja 1972 r., II CR 48/72, OSNC 1972, nr 12, poz. 220). Sąd Apelacyjny przeanalizował, tytułem przykładu, w szczególności kwestię zarządu nieruchomością uczestniczki. Fakt, że sprawami tymi zajmuje się kto inny niż uczestniczka, która sama nie byłaby w stanie tego robić świadczy, wbrew przekonaniu strony skarżącej, właśnie o rzeczywistej potrzebie pomocy, nie zaś o jej braku.Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).Na wniosek uczestniczki postępowania zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 520 § 2 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. awjw