Supreme Court dismisses bankruptcy appeal as legal issue already resolved in prior identical case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the bankruptcy trustee's cassation appeal against the district court's judgment. The trustee argued that a specific payment obligation between a debtor and a third party constituted a legal act under bankruptcy law, allowing direct recovery of assets. The court determined this legal question was not novel, having already been comprehensively addressed in a previous Supreme Court decision involving similar facts.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal if the legal issue raised has already been resolved in prior case law, thereby eliminating the need for further interpretation or clarification.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 862/16 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa Syndyka Masy Upadłości "C." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. w upadłości likwidacyjnejprzeciwko "W." Spółce Jawnej w G. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 czerwca 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 kwietnia 2016 r., sygn. akt X Ga (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.Strona powodowa zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Okręgowego z dnia 28 kwietnia 2016 r. naruszenie art. 378 § 1 k.p.c., art. 393 § 1 i art. 359 § 22 k.c. oraz art. 127 ust. 1 i art. 134 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła: - występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: czy realizacja świadczenia w ramach stosunku zapłaty, powstałego między przyrzekającym a osobą trzecią w wyniku świadczenia na rzecz osoby trzeciej zawartej między zastrzegającym a przyrzekającym jest czynnością prawną w rozumieniu art. 127 Prawa upadłościowego i naprawczego i czy w konsekwencji tego syndyk może na podstawie art. 134 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego domagać się bezpośrednio od osoby trzeciej zwrotu tego, co wskutek tej czynności ubyło z majątku upadłego, - potrzebą wykładni art. 393 k.c. w związku z art. 127 art. 127 Prawa upadłościowego i naprawczego pod kątem przytoczonego zagadnienia prawnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Zagadnienie wskazane przez stronę powodową nie ma takich cech. Kwestie objęte tym zagadnieniem były już przedmiotem wyjaśnień Sądu Najwyższego w innej sprawie wytoczonej przez stronę powodową na tle stanu faktycznego zbieżnego ze stanem faktycznym niniejszej sprawy (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2017 r., V CSK 361/16).
Nie ma obecnie potrzeby ponownego ich rozważania przez Sąd Najwyższy. Ze względu na wyjaśnienia zawarte w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2017 r., V CSK 361/16, nie było też potrzeby podjęcia przez Sąd Najwyższy postulowanej przez stronę pozwaną wykładni art. 393 k.c. w związku z art. 127 Prawa upadłościowego i naprawczego pod kątem przytoczonego w skardze kasacyjnej zagadnienia prawnego. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej strony powodowej do rozpoznania. aj