Supreme Court dismisses appeal as no new legal issue exists regarding good faith interpretation under Civil Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for review, citing the absence of a significant legal issue. The applicant argued for a new interpretation of good faith under Article 7 of the Civil Code, but the Court noted this concept has been extensively adjudicated. Consequently, the appeal was rejected under Article 3989 of the Code of Civil Procedure, and the appellant was ordered to pay the costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a new legal issue, resolves serious doubts in statutory interpretation, or corrects a flawed procedure; mere requests for reinterpretation of well-established concepts like good faith do not constitute such issues.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 799/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z wniosku E. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P.przy uczestnictwie C. B. i M. B.o stwierdzenie zasiedzenia służebności przesyłu,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S.z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników solidarnie kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe.
Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie występuje wskazane we wniosku istotne zagadnienie prawne. Zagadnieniem takim w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa, takim zaś niewątpliwie nie jest wskazana w skardze kasacyjnej kwestia wykładni art. 7 k.c. i rozumienia pojęcia dobre wiary. Zarówno powołany przepis jak i pojęcie dobrej wiary były już wielokrotnie wykładane w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz są szczegółowo komentowane w piśmiennictwie.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aw