Legislator Case Law & Legislation
II CSK 798/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal citing no need for legal interpretation of competition law provisions.

Case Number II CSK 798/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal for examination, ruling that no significant legal issue required interpretation. The appellants argued for a reinterpretation of Article 15 of the Unfair Competition Act, claiming inconsistencies in lower court rulings. The court determined that this provision had already been uniformly interpreted in prior jurisprudence, rendering the appeal inadmissible under Article 3989 of the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court must reject a cassation appeal if no serious legal question requiring interpretation exists or if the law has already been uniformly interpreted by precedent.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility legal interpretation necessity unfair competition law judicial precedent uniformity Supreme Court jurisdiction civil procedure code dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 3989 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Podnoszona w skardze kasacyjnej rozbieżność między orzecznictwem sądów powszechnych i sądów administracyjnych nie uzasadnia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 108 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aw
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
Podnoszona w skardze kasacyjnej rozbieżność między orzecznictwem sądów powszechnych i sądów administracyjnych nie uzasadnia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 39821 k.p.c
391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).Wskazany przez stronę skarżącą, jako wymagający wykładni, art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 798/13 POSTANOWIENIE Dnia 30 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa K. Z., J. D., A. Z. i K. G.‎przeciwko S. […] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 czerwca 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 10 lipca 2013 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądza od pozwanego na rzecz powodów solidarnie kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe.

Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie występuje wskazana we wniosku potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Odwołanie się do przesłanki istnienia potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów wymaga wskazania, że określony przepis prawa, mimo że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni, bądź niejednolita jego wykładnia wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, które należy przytoczyć (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2002 r., II CZ 102/02, nie publ.).Wskazany przez stronę skarżącą, jako wymagający wykładni, art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji był już wielokrotnie i jednolicie wykładany w orzecznictwie Sądu Najwyższego, o czym świadczą orzeczenia powołane w skardze kasacyjnej oraz w odpowiedzi na skargę.

Podnoszona w skardze kasacyjnej rozbieżność między orzecznictwem sądów powszechnych i sądów administracyjnych nie uzasadnia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. aw