Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CSK 79/07 AI generated

Cassation appeal dismissed for failure to meet formal requirements and lack of legal reasoning under Polish Civil Procedure Code.

Case Number II CSK 79/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal lodged by the defendants against a judgment in a debt collection case. The appeal failed because it omitted mandatory structural elements required by law and lacked a proper legal justification for its request. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible ab initio due to non-compliance with statutory formalities.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 3 k.p.c.: A cassation appeal must contain specific structural elements and a reasoned legal argument; failure to do so results in immediate rejection of the appeal.

Keywords

AI generated
cassation appeal structural elements legal reasoning inadmissible appeal Civil Procedure Code

Cited Legislation

AI generated
Art. 398 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 398 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:
Art. 398 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 398 § 1 k.p.c.
art. 398 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 398 § 1 k.p.c.
art. 3984 pkt 3 k.p.c
nie odpowiada hipotezie art. 3984 pkt 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
przesłanek zawartych w art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 3 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
III CZP 72/02
Supreme Court allows cassation when applicant claims obvious legal violation or procedural invalidity under Art. 393-3 § 1 pkt 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 79/07

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski

w sprawie z powództwa Domu Obrotu Wierzytelnościami "C." Spółki Akcyjnej

przeciwko G. P. i M. K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 marca 2007 r.,

na skutek skargi kasacyjnej pozwanych

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 26 września 2006 r.,

odrzuca skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 398 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:

oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono

zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienie, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia

z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany. Są to tzw. elementy

konstrukcyjne

tego

nadzwyczajnego,

wysoce

sformalizowanego

środka

zaskarżenia i dlatego niezachowanie któregokolwiek z nich skutkuje jego

odrzucenie a limine.

Wymagania skargi kasacyjnej, w porównaniu z kasacją, są surowsze

albowiem aktualny środek winien zawierać wyraźnie sformułowany wniosek

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie wskazujące na

występowanie jednej co najmniej z przesłanek objętych hipotezą art. 398 9 § 1 k.p.c.

Wskazanie że skarga kasacyjna powinna być rozpoznana „bowiem nie jest możliwa

zmiana zaskarżonego wyroku wydanego z naruszeniem przepisów postępowania

po rozpoznaniu sprawy w trybie nakazowym, mimo iż powinna być rozpoznana

w trybie zwykłym z powodu wątpliwości co do prawdziwości i treści wypełnienia

weksla, który wypełniony został przez nabywcę weksla, to jest powoda, co jest

częstą

praktyką

przedsiębiorstw

trudniących

się

windykacją

roszczeń

a rozpoznanie skargi kasacyjnej przyczyni się do ukrócenia tej naruszającej prawo

praktyki, wpływającej negatywnie na sprawny, szybki i uczciwy obrót gospodarczy"

nie odpowiada hipotezie art. 3984 pkt 3 k.p.c. Nie spełnia bowiem wymagania

przedstawienia uzasadnienia tego wniosku. Wskazanie zagadnienia prawnego

polega bowiem na przedstawieniu jurydycznego wywodu a taki nie został

wyartykułowany i wskazaniu dlaczego jest ono istotne (por. Uchwałę połączonych

Izb Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych i Cywilnej Sądu

Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r. III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92).

Zacytowane zdanie niewątpliwie w żaden sposób nie wyczerpuje żadnej z dalszych

przesłanek zawartych w art. 3989 § 1 k.p.c.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, na podstawie, art.

3986 § 3 k.p.c.